Page 121 - รายงานผลการประเมินสถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี 2562
P. 121
คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาติ
National Human Rights Commission of Thailand 120
1) ศูนย์บริการคนพิการทั่วไป โดยราชการส่วนท้องถิ่นอาจจัดตั้งศูนย์บริการคนพิการโดยใช้งบประมาณ
ของตนเองตาม มาตรา 20/3 วรรคสองของพระราชบัญญัติส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ พ.ศ. 2550
และที่แก้ไขเพิ่มเติม (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2556 หรือองค์กรด้านคนพิการ องค์กรอื่นใด หรือหน่วยงานของรัฐ โดยมีหน้าที่
ตามมาตรา 20/4 ของพระราชบัญญัติฯ ได้แก่ การให้ค�าปรึกษา บริการข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับสวัสดิการ เรียกร้อง
สิทธิประโยชน์แทนคนพิการ ให้ความช่วยเหลือในการด�ารงชีวิตขั้นพื้นฐาน ฝึกอาชีพ และจัดหางานให้คนพิการ ฟื้นฟู
สมรรถภาพ หรือได้รับเครื่องมือ อุปกรณ์ตามความต้องการจ�าเป็นพิเศษเฉพาะบุคคล ตลอดจนประสานความช่วยเหลือ
กับหน่วยงานรัฐที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ความช่วยเหลือคนพิการตามประเภทความพิการ
2) ศูนย์บริการคนพิการระดับจังหวัด ซึ่งจัดตั้งโดยกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการเพื่อส่งเสริม
สนับสนุนและประสานงานเกี่ยวกับการจัดบริการของศูนย์บริการคนพิการทั่วไป และด�าเนินการอื่นเพื่อประโยชน์
ในการส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการภายในจังหวัด มีหน้าที่ในการส�ารวจ ศึกษาวิเคราะห์ ติดตามสภาพปัญหา
ของคนพิการในเขตพื้นที่จังหวัด ประเมินผลและรายงานเกี่ยวกับการได้รับสิทธิประโยชน์ของคนพิการ จัดท�าทะเบียน
ฐานข้อมูล ส่งต่อคนพิการหรือผู้มีแนวโน้มว่าจะมีความพิการให้แก่หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง จัดท�าแผนส่งเสริมและพัฒนา
คุณภาพชีวิตคนพิการจังหวัดและบูรณาการแผนกับแผนพัฒนาจังหวัดหรือท้องถิ่น ส่งเสริม ก�ากับดูแล และอ�านวย
ความสะดวกด้านอาคาร สถานที่ วัสดุอุปกรณ์ ยานพาหนะ เทคโนโลยีสิ่งอ�านวยความสะดวก ตลอดจนบริการทางวิชาการ
แก่ศูนย์บริการคนพิการทั่วไป หรือองค์กรคนพิการ
ทั้งนี้ จากข้อมูลในปี 2562 มีศูนย์บริการคนพิการระดับจังหวัด จ�านวน 77 ศูนย์ ศูนย์บริการคนพิการ
ระดับจังหวัด สาขา จ�านวน 16 สาขา และศูนย์บริการคนพิการทั่วไป จ�านวน 2,358 ศูนย์ โดยเพิ่มจากปี 2561 ซึ่งมี
ศูนย์บริการคนพิการทั่วไปจ�านวน 1,752 ศูนย์ 253 การมีศูนย์บริการคนพิการทั่วไปกระจายครอบคลุมทุกพื้นที่
จะอ�านวยความสะดวกให้แก่คนพิการเพื่อให้คนพิการได้รับการบริการแนะน�าช่วยเหลือที่เหมาะสมตรงตามความจ�าเป็น
เฉพาะของคนพิการ
2. การเข้าถึงการศึกษาของคนพิการ
มาตรา 10 ของพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542 บัญญัติว่า บุคคลมีสิทธิและโอกาสเสมอกัน
ในการรับการศึกษาขั้นพื้นฐานไม่น้อยกว่าสิบสองปีที่รัฐต้องจัดให้อย่างทั่วถึงและมีคุณภาพโดยไม่เก็บค่าใช้จ่าย ทั้งนี้
การจัดการศึกษาส�าหรับบุคคลซึ่งมีความบกพร่องทางร่างกาย จิตใจ สติปัญญา อารมณ์ สังคม การสื่อสารและ
การเรียนรู้ หรือมีร่างกายพิการ หรือทุพพลภาพ หรือบุคคลซึ่งไม่สามารถพึ่งตนเองได้ หรือไม่มีผู้ดูแลหรือด้อยโอกาส
ต้องจัดให้บุคคลดังกล่าวมีสิทธิและโอกาสได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานเป็นพิเศษ และพระราชบัญญัติว่าด้วย
การจัดการศึกษาส�าหรับคนพิการ พ.ศ. 2551 ก�าหนดให้คนพิการมีสิทธิได้รับการศึกษาโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายตั้งแต่แรกเกิด
หรือพบความพิการจนตลอดชีวิต พร้อมทั้งได้รับเทคโนโลยีสิ่งอ�านวยความสะดวกและความช่วยเหลืออื่นใดทางการศึกษา
โดยสามารถเลือกบริการทางการศึกษา สถานศึกษา ระบบและรูปแบบการศึกษาโดยค�านึงถึงความสามารถ ความสนใจ และ
253
จาก หนังสือกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ ด่วนที่สุด ที่ พม ๐๗๐๓/๗๘๓๐ ลงวันที่ ๒๕ พฤศจิกายน
๒๕๒๖ เรื่อง ข้อมูลที่เกี่ยวกับภารกิจของกรมส่งเสริมและพัฒนาคุณภาพชีวิตคนพิการ เพื่อประกอบการจัดทำารายงานผลการประเมิน
สถานการณ์ด้านสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ปี พ.ศ. ๒๕๖๒.

