Page 184 - รายงานฉบับสมบูรณ์ (ฉบับย่อ) โครงการแนวทางในการส่งเสริมและคุ้มครองสิทธิของแรงงานข้ามชาติในประเทศไทย : กรณีแรงงานข้ามชาติในอุตสาหกรรมสัตว์ปีก
P. 184
คณะผู้วิจัยได้ทำการสรุปภาพรวมด้านนโยบายแรงงานข้ามชาติของประเทศต่างๆ เปรียบเทียบการให้
สัตยาบันสนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนของแต่ละประเทศ และเปรียบเทียบกฎหมายเกี่ยวกับการจ้างงาน
ของแต่ละประเทศ ได้ข้อสรุปในประเด็นสำคัญ ดังนี้
▫ หากพิจารณาจากสนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนของ UN จะพบได้ว่าไทยได้ลงนามให้
สัตยาบันในสนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนเกือบทุกประเด็นเทียบเท่าคู่แข่งใน
อุตสาหกรรม ยกเว้นสนธิสัญญาว่าด้วยการบังคับสูญหาย (CED) ที่บราซิลและเยอรมนีได้ให้
สัตยาบันไว้แล้ว ขณะที่อีกสนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนที่ไม่มีประเทศใดใน 4 ประเทศ
ให้สัตยาบันเลย คือ สนธิสัญญาว่าด้วยการปกป้องสิทธิของประชากรข้ามชาติและครอบครัว
(CMW)
▫ ขณะที่หากพิจารณาสนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชนว่าด้วยสิทธิแรงงานขั้นพื้นฐานของ
ILO พบว่าไทยได้ให้สัตยาบันเกือบครบทุกประเด็น ยกเว้นอนุสัญญาว่าด้วยอิสระในการ
รวมกลุ่ม (C087 และ C098) ที่ยังอยู่ระหว่างการพิจารณาของรัฐบาลไทย
▫ กระบวนการขอเอกสารเพื่อเข้าเมืองของไทย ยังเป็น Paper-based เป็นหลัก ขณะที่สวีเดน
ออกแบบให้สามารถทำออนไลน์ได้ 100%
▫ องค์กรความร่วมมือในภูมิภาคอย่าง ASEAN มีความชัดเจนและความเข้มแข็งในการจัดการ
ปัญหาประชากรข้ามชาติไม่เทียบเท่า South American Conference on Migration and
of the Mercado Común del Sur (MERCOSUR) และ EU
▫ ไทยมีการประกาศห้ามการเลือกปฏิบัติทางเพศไว้ในกฎหมาย แต่ขาดกลไกการป้องกันที่เป็น
รูปธรรมอย่างในประเทศเยอรมนี
▫ ชั่วโมงการเตรียมพร้อมสำหรับการทำงาน (On-calling hour) ยังเป็นสิ่งที่ไม่มีการระบุใน
กฎหมายไทย แต่สวีเดนมีการกำหนดเงื่อนไขลักษณะชั่วโมงการทำงานเช่นนี้ไว้ชัดเจน
▫ กฎหมายไทยไม่ได้มีการระบุความแตกต่างระหว่างการลาป่วย (Sick leave) กับการลา
เนื่องจากอุบัติเหตุ (Disability Leave) ทำให้แรงงานในไทยที่ต้องลาเนื่องจากได้รับบาดเจ็บ
จากการทำงาน ต้องใช้สิทธิลาป่วย
ในการศึกษานี้ผู้วิจัยได้นำรายการช่องว่างทางกติกาข้างต้น ทั้งจากการเปรียบเทียบกับหลักการสิทธิ
มนุษยชนสากล สนธิสัญญาหลักด้านสิทธิมนุษยชน และกฎหมาย/มาตรฐานด้านสิทธิแรงงานของ 3 ประเทศ
ผู้ผลิตชั้นนำในอุตสาหกรรม ไปใช้เพื่อประกอบการระดมความคิดเห็นและพิจารณาเป็นข้อเสนอแนะเชิง
นโยบายในหัวข้อถัดไป
ร่างรายงานขั้นสุดท้าย สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาประเทศไทย หน้าที่ 166 | 180
