Page 521 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 521
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ
ของรัฐ” (ค�าวินิจฉัยคณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์ที่ ๒๕/๒๕๔๓) หากพิจารณาในกรอบกฎหมายสิทธิมนุษยชนจะ
เห็นได้ว่า เหตุแห่งการปฏิบัติที่แตกต่างดังกล่าว ไม่มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์กับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ เช่น เชื้อชาติ
สีผิว เพศ ศาสนา ฯลฯ แต่หากมีข้อเท็จจริงว่า การคัดเลือกเฉพาะนักเรียนที่ผู้ปกครองหรือผู้ฝากให้การ “สนับสนุน”
โรงเรียน โดยมีการบริจาคทรัพย์สิน อาจเกี่ยวข้องกับการปฏิบัติแตกต่างกันด้วยเหตุ “ฐานะทางเศรษฐกิจ” หรือในกรณี
การคัดเลือกนักเรียนที่สืบเชื้อสายจากอาจารย์ในโรงเรียน อาจเกี่ยวข้องกับการปฏิบัติแตกต่างกันด้วยเหตุ “บรรพบุรุษ”
นอกจากนี้ คณะกรรมการวินิจฉัยร้องทุกข์เห็นว่า กรณีที่การเคหะแห่งชาติผ่อนผันเฉพาะผู้เช่าซื้อบางรายนั้นไม่มีเหตุผล
อันสมควร ซึ่งถือได้ว่าเป็นการเลือกปฏิบัติต่อผู้ร้องทุกข์ที่ไม่เท่าเทียมกันกับรายอื่น (ค�าวินิจฉัยคณะกรรมการวินิจฉัยร้อง
ทุกข์ที่ ๑๓/๒๕๔๐) กรณีนี้จะเห็นได้ว่า เป็นกรณีการเลือกปฏิบัติในความหมายที่แตกต่างและกว้างกว่าการเลือกปฏิบัติ
ตามกฎหมายสิทธิมนุษยชน อย่างไรก็ตาม หากมีข้อเท็จจริงปรากฏว่า การผ่อนผันแก่ผู้เช่าซื้อบางรายนั้นเกี่ยวข้องกับ
เหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ เช่น เชื้อชาติ เพศ ศาสนา ฯลฯ ดังนี้อาจจัดเป็นการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายสิทธิมนุษยชนได้
อาจสรุปได้ว่า ค�าวินิจฉัยดังกล่าวมีขอบเขตที่กว้างกว่าเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายสิทธิมนุษยชน
ซึ่งสะท้อนแนวคิดการพิจารณา “การเลือกปฏิบัติ” บนพื้นฐานของกฎหมายปกครอง ดังจะพบได้จากแนววินิจฉัย
ของศาลปกครองที่จะได้จ�าแนกสรุปต่อไป
(๕) การปฏิบัติที่แตกต่างกัน อันไม่อยู่ในขอบเขตกฎหมายสิทธิมนุษยชนเกี่ยวกับการห้ามเลือก
ปฏิบัติ: กรณีข้อเท็จจริงจากการรับฟังความคิดเห็น / สัมภาษณ์ / ประชุมกลุ่มย่อย
จากการสัมภาษณ์ รับฟังความเห็น ประชุมกลุ่มย่อย พบว่ามีหลายกรณีที่บุคคลเห็นว่าตนได้รับการ
ปฏิบัติที่แตกต่างกันกับบุคคลอื่น ก็จะอ้างว่า “ถูกเลือกปฏิบัติ” รวมไปถึงในขอบเขตที่กว้างกว่านั้น กล่าวคือแม้แต่ใน
กรณีที่บุคคลเห็นว่าตน “ไมได้รับความเป็นธรรม” ก็มักมีการอ้างว่า “ถูกเลือกปฏิบัติ” ไปด้วย อย่างไรก็ตาม การกล่าวอ้าง
ดังกล่าว หากพิจารณาในกรอบของกฎหมายสิทธิมนุษยชนแล้ว อาจไม่อยู่ในขอบเขตของกฎหมายสิทธิมนุษยชน เช่น
การที่ธนาคารแห่งหนึ่งให้อัตราดอกเบี้ยเงินฝากส�าหรับบัญชีที่เปิดทางระบบอิเล็กทรอนิกส์สูงกว่า
บัญชีที่เปิดตามระบบปกติ ผู้ให้ข้อมูลเห็นว่าเป็นการเลือกปฏิบัติส�าหรับบุคคลที่ไม่ใช้อินเทอร์เน็ตแบงค์กิ้ง กรณีนี้จะเห็น
ได้ว่า เหตุแห่งการปฏิบัติที่แตกต่างกันสืบเนื่องจากการตัดสินใจใช้หรือไม่ใช้ช่องทางอิเล็กทรอนิกส์ มิได้เกี่ยวข้องกับเหตุ
แห่งการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายสิทธิมนุษยชน เช่น เชื้อชาติ ศาสนา เพศ ฯลฯ
ข้อสังเกต: หากมีข้อเท็จจริงว่า การที่บุคคลไม่สามารถใช้อินเทอร์เน็ตแบงค์กิ้งสืบเนื่องจากความ
แตกต่างด้าน “สถานะทางเศรษฐกิจ” ก็อาจมีความเกี่ยวพันกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ
การกระท�าบางอย่างมีลักษณะเหมือนกันแต่มีกฎหมายลงโทษแตกต่างกัน เช่น การหมิ่นประมาท
ผู้อื่นด้วยเนื้อหาเช่นเดียวกัน หากกระท�าผ่านระบบคอมพิวเตอร์จะได้รับโทษหนักกว่าและยอมความไม่ได้ กรณีนี้ แม้
จะพิจารณาว่ากฎหมายลงโทษการกระท�า “เหมือนกัน” แตกต่างกัน แต่ก็มิได้เกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติตาม
กฎหมายสิทธิมนุษยชน เช่น เชื้อชาติ ศาสนา เพศ ฯลฯ
520
