Page 526 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 526

กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ





                        ๔





                               • กรณีแรก  หากปรากฏว่าการเรียกร้องสิทธิในกระบวนการตามกฎหมายมีการปฏิบัติที่แตกต่างกัน
                 ด้วยเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ เช่น สืบเนื่องจากการที่ผู้ร้องเกี่ยวข้องกับเหตุด้านเชื้อชาติ ศาสนา ฯลฯ อาจเกี่ยวข้อง

                 กับการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายสิทธิมนุษยชนได้



                               • กรณีที่สอง แม้ว่าจะไม่เกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติดังกล่าว หากปรากฎว่าการเรียกร้อง
                 ตามกระบวนการนั้นได้รับการปฎิเสธ ล่าช้า ไม่เป็นไปตามกฎหมาย อาจเกี่ยวข้องกับการละเมิดสิทธิของบุคคลใน
                 กระบวนการยุติธรรม ที่ได้รับการรับรองตามรัฐธรรมนูญอันอยู่ในขอบเขตอ�านาจตรวจสอบของคณะกรรมการสิทธิ

                 มนุษยชนแห่งชาติ






                                      ดังนั้น อาจสรุปได้ว่า กรณีที่มีการกล่าวอ้างว่าเกิด “การเลือกปฏิบัติ” แต่เมื่อพิจารณาใน
               กรอบกฎหมายสิทธิมนุษยชนแล้วเป็นกรณีการปฏิบัติในลักษณะเป็นกลาง (Neutral) ที่มีผลกับทุกคน หรือเป็นกรณีการ

               ปฏิบัติแตกต่างกันซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายสิทธิมนุษยชน จึงไม่อาจจัดว่าเป็น “การเลือก
               ปฏิบัติ” (Discrimination) แต่กระนั้นก็ตาม ยังอาจอยู่ในขอบเขตอ�านาจการตรวจสอบของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
               แห่งชาติได้ หากเป็นการกระทบ “สิทธิมนุษยชน” ในแง่อื่น ๆ ของผู้ร้อง “ที่ได้รับการรับรองหรือคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญ
                                                                                                             626
               แห่งราชอาณาจักรไทย หรือตามกฎหมายไทย หรือตามสนธิสัญญาที่ประเทศไทยมีพันธกรณีที่จะต้องปฏิบัติตาม”
               เช่น การปฏิบัติที่แตกต่างกันอันกระทบต่อเสรีภาพในการแสดงออกทางศาสนา สิทธิเสรีภาพทางการศึกษา ศักดิ์ศรี
               ความเป็นมนุษย์  สิทธิในความเป็นอยู่ส่วนตัว  เสรีภาพในการสื่อสาร สิทธิในกระบวนการยุติธรรม เป็นต้น





                              ๕.๑.๑.๓ “การเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม” ในบริบทของกฎหมายปกครอง
                                       จากที่ได้วิเคราะห์ในบทที่ ๔ พบว่าการเลือกปฏิบัติในบริบทของกฎหมายปกครองอาจ
               ประกอบด้วยการเลือกปฏิบัติที่กว้างกว่า “เหตุแห่งการเลือกปฏิบัติ” ตามนัยกฎหมายสิทธิมนุษยชน ทั้งนี้ เนื่องจากการ

               เลือกปฏิบัติตามกฎหมายปกครองอยู่บนพื้นฐานหลักการที่แตกต่างกับกฎหมายสิทธิมนุษยชนดังกล่าวมาแล้ว โดยเฉพาะ
               อย่างยิ่ง การปฏิบัติต่อบุคคลแตกต่างกันซึ่งเกี่ยวข้องกับการใช้ดุลพินิจโดยมิชอบ หรือเป็นการใช้อ�านาจทางปกครอง
               ตามอ�าเภอใจ  แม้ว่าไม่มีข้อเท็จจริงปรากฏว่าเกี่ยวข้องกับเหตุแห่งการเลือกปฏิบัติตามกฎหมายสิทธิมนุษยชน แต่ศาล

               ปกครองก็ตัดสินว่าเป็นการเลือกปฏิบัติ ผู้วิจัยจึงจ�าแนกการเลือกปฏิบัติในขอบเขตกฎหมายปกครองเป็นอีกกลุ่มหนึ่ง
               ต่างหากและอาจสรุปได้ ดังนี้







                      626   แหล่งเดิม






                                                               525
   521   522   523   524   525   526   527   528   529   530   531