Page 481 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 481
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ
๔.๑๙ การเลือกปฏิบัติในภาคเอกชนกรณีผู้ติดเชื้อเอชไอวี
ในหัวข้อนี้จะได้วิเครำะห์ประเด็นกำรเลือกปฎิบัติที่เกิดในภำคเอกชน กรณีผู้ติดเชื้อเอชไอวี (เอดส์) ซึ่งจะแยก
พิจำรณำออกเป็นสองมิติ คือ มิติของสินค้ำและบริกำร และมิติของกำรจ้ำงแรงงำน
๔.๑๙.๑ การเลือกปฏิบัติต่อผู้ติดเชื้อเอชไอวีในมิติของสินค้าและบริการ
ในมิติเกี่ยวกับสินค้ำและบริกำรนั้น จะศึกษำกรณีข้อเท็จจริงจำกกำรสัมภำษณ์ / สนทนำกลุ่ม และ
ข้อเท็จจริงที่ปรำกฏจำกสื่อต่ำง ๆ ดังนี้
ในกรณีข้อเท็จจริงจำกกำรสัมภำษณ์ / สนทนำกลุ่ม ผู้ให้ข้อมูลแจ้งว่ำ
“ข้ำพเจ้ำ xx ได้ซื้อบ้ำนโดยยื่นกู้กับธนำคำร xx ซึ่งทำงธนำคำรได้ยื่นข้อเสนอเพิ่มเติมในส่วนของกำร
ท�ำประกันชีวิตเพื่อได้สิทธิในส่วนลดดอกเบี้ยบ้ำนในปีแรก ซึ่งข้ำพเจ้ำตกลงท�ำประกันชีวิตดังกล่ำว โดยทำงธนำคำรเป็น
ผู้เลือกบริษัทประกันชีวิตเอง ทั้งนี้ ในตอนแรกข้ำพเจ้ำได้ให้ข้อมูลโดยระบุที่อำศัยตำมบัตรประชำชน คือ จังหวัดระยอง
และต่อมำได้รับกำรแจ้งกลับจำกทำงธนำคำรว่ำ ทำงบริษัทประกัน xx นั้นมีข้อก�ำหนดว่ำ จังหวัดที่จัดเป็นจังหวัดในกลุ่ม
เสี่ยง ซึ่งรวมถึงจังหวัดระยอง ผู้ท�ำประกันจะต้องตรวจโรคส�ำคัญ (เช่น เอดส์) ก่อนกำรพิจำรณำอนุมัติ ทั้งนี้ ข้ำพเจ้ำ
จึงต้องเปลี่ยนข้อมูลที่อยู่ใหม่ โดยระบุเป็นที่อยู่ในกรุงเทพฯ แทน ท�ำให้ข้ำพเจ้ำไม่ต้องไปตรวจเอดส์ ในกรณีนี้ข้ำพเจ้ำ
ถือว่ำบริษัทประกันดังกล่ำวเลือกปฏิบัติต่อข้ำพเจ้ำรวมถึงบุคคลอื่น ๆ ที่ทำงบริษัทประกันระบุว่ำอำศัยอยู่ในจังหวัด
กลุ่มเสี่ยง โดยไม่ได้ค�ำนึง life style ของแต่บุคคล แต่เหมำรวมว่ำทุกคนที่อยู่ในบำงพื้นที่ว่ำมีโอกำสเป็นเอดส์มำกกว่ำ
ในบำงพื้นที่”
กรณีนี้จะเห็นได้ว่ำ กำรเลือกปฏิบัติต่อผู้ติดเชื้อเอชไอวีเกิดขึ้นในมิติของบริกำรด้ำนประกันชีวิต โดย
เป็นกำรกระท�ำของภำคเอกชน ดังนั้น แม้ว่ำโดยทั่วไปจะเป็นกำรขัดแย้งต่อหลักควำมเท่ำเทียมกันและกำรห้ำมเลือก
480
