Page 475 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ

สัญญำเนื่องจำกฝ่ำยโรงแรมยังไม่ได้ท�ำค�ำสนอง อย่ำงไรก็ตำม หำกเป็นกรณีที่สัญญำเกิดแล้ว กล่ำวคือ แขกท�ำค�ำเสนอ
และโรงแรมท�ำค�ำสนองรับแล้ว ดังนี้เห็นว่ำผ่ำนขั้นตอนกำรใช้สิทธิปฏิเสธตำมกฎหมำยแล้ว หำกโรงแรมจะไม่ให้แขก
เข้ำพัก ตำมพระรำชบัญญัติโรงแรมมิได้ก�ำหนดรับรองสิทธิในจุดนี้ไว้ ก็จะต้องพิจำรณำเรื่องกำรผิดสัญญำทำงแพ่ง เมื่อ

เปรียบเทียบกฎหมำยต่ำงประเทศพบว่ำ ประเทศสหรัฐอเมริกำนั้นมีหลักคอมมอนลอว์ก�ำหนดให้โรงแรมต้องรับแขกที่
547
ประสงค์เข้ำพัก แต่กฎหมำยลำยลักษณ์อักษรของมลรัฐมีกำรก�ำหนดให้สิทธิแก่ทำงฝ่ำยโรงแรมสองขั้นตอน กล่ำว
คือ สิทธิในกำรปฏิเสธ (Right to refuse accommodation) ซึ่งเป็นขั้นตอนก่อนกำรรับแขกเข้ำพักเช่นเดียวกับมำตรำ

๓๙ ของไทย ส�ำหรับมลรัฐที่มีกฎหมำยลำยลักษณ์อักษรรับรองสิทธิในกำรปฏิเสธแขก เช่น Florida (Florida statute,
Section 509.092), Kansas (Kansas statute, Section 36-602), California (California Penal Code, Section

548
365) นอกจำกนี้ ยังมีกำรก�ำหนดให้สิทธิในกำรขับไล่ (Right to evict) ซึ่งเป็นขั้นตอนหลังจำกรับแขกเข้ำพักแล้ว
โดยมีเหตุบำงประกำรที่กฎหมำยให้สิทธิโรงแรมในกำรขับไล่แขกออกไป อย่ำงไรก็ตำม พระรำชบัญญัติโรงแรมมิได้มีกำร
ก�ำหนดสิทธิในกำรขับไล่เอำไว้ ดังนั้น กำรขับไล่แขกจึงต้องพิจำรณำกฎหมำยอื่นที่เกี่ยวข้อง โดยเฉพำะกำรเลิกสัญญำ

ตำมประมวลกฎหมำยแพ่งและพำณิชย์

549
ประการที่สอง กฎหมำยก�ำหนดเหตุที่โรงแรมอำจปฏิเสธไม่ให้แขกที่มีพฤติกรรมบำงอย่ำงเข้ำ
พักในโรงแรม ด้วยวัตถุประสงค์เพื่อควำมปลอดภัยและควำมสงบเรียบร้อย แต่เหตุดังกล่ำวเป็นกำรที่กฎหมำยให้สิทธิ
ผู้จัดกำรโรงแรมเท่ำนั้น หำกผู้จัดกำรไม่ใช้สิทธิดังกล่ำวแต่ยังคงตกลงยอมรับบุคคลที่มีพฤติกรรมตำมมำตรำ ๓๙ เข้ำ

พักก็มิได้ต้องห้ำมหรือมีโทษตำมกฎหมำยแต่อย่ำงใด เพียงแต่ถ้ำผู้จัดกำรจะรับบุคคลตำม (๓) กฎหมำยก�ำหนดหน้ำที่
ให้แจ้งพนักงำนที่เกี่ยวข้องทรำบเท่ำนั้น ดังนั้น หำกผู้จัดกำรไม่ใช้สิทธิปฏิเสธเหล่ำนี้ ก็จะกลับไปสู่หลักที่ว่ำจะต้องรับ
บุคคลที่ประสงค์เข้ำพักทุกคน

ประการที่สาม แม้ว่ำกฎหมำยเกี่ยวกับโรงแรมของไทยก�ำหนดหลักห้ำมกำรปฏิเสธแขกในกำรเข้ำพัก
และก�ำหนดข้อยกเว้นส�ำหรับเหตุแห่งกำรปฏิเสธ แต่หลักกำรและข้อยกเว้นดังกล่ำวไม่ได้มีควำมสัมพันธ์กับกำรคุ้มครอง

สิทธิมนุษยชนของแขกหรือลูกค้ำจำกกำรถูกเลือกปฏิบัติ กล่ำวคือ กฎหมำยไม่ได้ก�ำหนดห้ำมกำรปฏิเสธแขกด้วยเหตุ
แห่งกำรเลือกปฏิบัติต่ำง ๆ เช่น เชื้อชำติ สีผิว เพศ รสนิยมทำงเพศ เป็นต้น

กรณีที่เกิดขึ้นในประเทศไทยที่เกี่ยวข้องกับกำรปฏิเสธบริกำรด้ำนโรงแรมที่พักด้วยเหตุแห่งกำรเลือก
ปฏิบัติ พบได้ในกรณีปรำกฏกำรณ์ตุ๊กตำลูกเทพ ซึ่งผู้ให้บริกำรโรงแรม รีสอร์ท หลำยแห่งประกำศไม่ให้ลูกค้ำที่น�ำตุ๊กตำ

ดังกล่ำวเข้ำพัก หำกพิจำรณำว่ำควำมนิยมพำตุ๊กตำลูกเทพติดตัวในกำรเดินทำงเข้ำพักแรมนั้นอยู่บนพื้นฐำนควำมเชื่อใน
ลัทธิของแต่ละบุคคล จะเห็นได้ว่ำเป็นเหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติประกำรหนึ่ง ดังนั้น กำรปฏิเสธไม่ให้เข้ำพักด้วยเหตุแห่ง

ควำมเชื่อที่แตกต่ำงกันจะเข้ำข่ำยกำรเลือกปฏิบัติ อย่ำงไรก็ตำม ในปัจจุบันประเทศไทยไม่มีกฎหมำยเฉพำะที่วำงหลักห้ำม

547 From “Hopp v. Thompson 38 N.W. 2d 133” (S.D. 1949)
548 มลรัฐที่มีกฎหมำยลำยลักษณ์อักษรรับรองสิทธิในกำรขับไล่แขก เช่น California (California Civil Code, Section

1865) Florida (Florida Code, Section 509.141) Louisiana ( Louisiana Revised Statute, Chapter 3, Section 75)
549 คณำธิป ทองรวีวงศ์, เรื่องเดิม, หน้ำ ๓๓๔-๓๓๕

474