Page 472 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 472

กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ





                                 คดีส�ำคัญที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกำเกี่ยวกับกำรเลือกปฏิบัติในมิติสินค้ำบริกำร ได้แก่ คดี Heart

                                                     542
                 of Atlanta Motel Inc. v. United States
                                 ซึ่งมีประเด็นว่ำ กฎหมำยสิทธิพลเมือง (Civil Right Act) ที่วำงหลักห้ำมกำรเลือกปฏิบัติ

                 ด้วยเหตุเชื้อชำติ สีผิว นั้นขัดต่อรัฐธรรมนูญหรือไม่ เนื่องจำกเจ้ำของโรงแรมในมลรัฐ Georgia ปฏิเสธไม่ให้บริกำร
                 ห้องพักกับคนผิวสี จึงเป็นกำรฝ่ำฝืนกฎหมำยดังกล่ำว แต่เจ้ำของโรงแรมต่อสู้ว่ำ กฎหมำยสิทธิพลเมืองขัดต่อ
                 รัฐธรรมนูญเนื่องจำกขัดขวำงสิทธิของเขำในกำรเลือกลูกค้ำและด�ำเนินธุรกิจในทิศทำงที่ตนต้องกำรจึงส่งผลเป็น

                 กำรพรำกไปซึ่งสิทธิในทรัพย์สินของตน (สิทธิตำมรัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขครั้งที่ ๕) นอกจำกนี้ ยังเป็นกำรขัดต่อ
                 รัฐธรรมนูญเนื่องจำกกำรบังคับให้รับลูกค้ำตำมกฎหมำยดังกล่ำวยังมีผลเท่ำกับบังคับให้ตนเป็นทำส (สิทธิตำม

                 รัฐธรรมนูญฉบับแก้ไขครั้งที่ ๑๓)
                                 ศำลชั้นต้นตัดสินว่ำเจ้ำของโรงแรมต้องไม่เลือกปฏิบัติในกำรขำยสินค้ำหรือให้บริกำรด้วยเหตุ
                 แห่งเชื้อชำติ สีผิว คดีนี้ขึ้นสู่กำรพิจำรณำของศำลสูงสุดสหรัฐ โดยรวมคดีกับคดีที่มีประเด็นเกี่ยวกับกำรปฏิเสธให้

                 บริกำรของภัตตำคำรต่อลูกค้ำผิวสี ศำลสูงสุดตัดสินว่ำสภำคองเกรซมีอ�ำนำจตรำกฎหมำยสิทธิพลเมืองซึ่งมีเหตุผล
                 อันชอบด้วยกฎหมำยในกำรขจัดกำรเลือกปฏิบัติด้ำนเชื้อชำติ สีผิว กฎหมำยดังกล่ำวไม่ได้เป็นกำรล่วงละเมิดต่อสิทธิ
                 ตำมรัฐธรรมนูญตำมที่เจ้ำของโรงแรมกล่ำวอ้ำง ศำลจึงตัดสินให้เจ้ำของโรงแรมต้องรับลูกค้ำโดยไม่เลือกเชื้อชำติ สีผิว






                       ๔.๑๗.๒ มาตรการทางกฎหมายของประเทศไทย

                                โดยทั่วไปแล้วพบว่ำ ตำมกฎหมำยไทยปัจจุบันนั้นไม่มีกฎหมำยเฉพำะที่ก�ำหนดหลักกำรห้ำมเลือก
               ปฏิบัติ กรณีสินค้ำและบริกำร กล่ำวคือ ไม่มีกฎหมำยห้ำมมิให้ปฏิเสธกำรให้บริกำรหรือจ�ำหน่ำยสินค้ำแก่บุคคลด้วย
               เหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติ เมื่อพิจำรณำตำมกฎหมำยไทยปัจจุบัน จะเห็นได้ว่ำ กรณีกำรปฏิเสธดังกล่ำวนั้นจะเกี่ยวข้อง

               กับกฎหมำยแพ่ง ซึ่งตำมประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์นั้น กำรซื้อสินค้ำและบริกำรอยู่ภำยใต้หลักของกำรแสดง
               เจตนำท�ำนิติกรรมสัญญำ โดยหลักแล้วจะต้องประกอบด้วยเจตนำของทั้งฝ่ำยผู้ซื้อ และผู้ขำย (ในกรณีซื้อสินค้ำ) หรือ

               ผู้ให้บริกำร และผู้รับบริกำร (ในกรณีบริกำร) ดังนั้น หำกผู้ขำย หรือผู้ให้บริกำร ปฏิเสธกำรขำยหรือกำรให้บริกำร ด้วยเหตุ
               แห่งกำรเลือกปฏิบัติต่ำง ๆ เช่น เชื้อชำติ ศำสนำ เพศ จะส่งผลว่ำไม่มีสัญญำเกิดขึ้น คู่กรณีที่เกี่ยวข้องจึงไม่มีควำมผูกพัน
               ตำมกฎหมำยแพ่ง และไม่สำมำรถเรียกร้องค่ำเสียหำยกรณีผิดสัญญำได้ ส�ำหรับกำรปฏิเสธสินค้ำหรือบริกำร หำกจะมี

               ควำมผิดก็จะต้องพิจำรณำกฎหมำยเฉพำะอื่นนอกจำกกฎหมำยแพ่งที่อำจมีกำรตรำขึ้นเพื่อคุ้มครองผู้เสียเปรียบบำงกลุ่ม
                                ส�ำหรับกฎหมำยเกี่ยวกับกำรคุ้มครองผู้บริโภคนั้น เมื่อพิจำรณำหลักกฎหมำยตำมพระราชบัญญัติ
               คุ้มครองผู้บริโภค พ.ศ. ๒๕๒๒ พบว่ำ มีกำรคุ้มครองผู้บริโภคในด้ำนต่ำง ๆ ที่ส�ำคัญ ได้แก่ ด้ำนโฆษณำ ด้ำนฉลำก ด้ำน

               สัญญำ และกำรคุ้มครองผู้บริโภคโดยประกำรอื่น เช่น สินค้ำที่อำจเป็นอันตรำยแก่ผู้บริโภค (มำตรำ ๓๖) อย่ำงไรก็ตำม
               ไม่มีกำรบัญญัติหลักกำรเฉพำะเกี่ยวกับกำรคุ้มครองผู้บริโภคที่ถูกปฏิเสธสินค้ำหรือบริกำรด้วยเหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติ
               ตำมกฎหมำยสิทธิมนุษยชนแต่อย่ำงใด






                      542     From “Heart of Atlanta Motel Inc. v. United States” 379 U.S. 241 (1964)





                                                               471
   467   468   469   470   471   472   473   474   475   476   477