Page 468 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 468
กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
ตัวอย่ำงของกฎหมำยเฉพำะที่มีกำรบัญญัติขึ้นส�ำหรับคุ้มครองผู้ถูกเลือกปฏิบัติอันมีขอบเขตใช้กับภำค
เอกชน เช่น พระรำชบัญญัติคุ้มครองแรงงำน พ.ศ. ๒๕๔๑
ส�ำหรับพระรำชบัญญัติควำมเท่ำเทียมระหว่ำงเพศ พ.ศ. ๒๕๕๘ เป็นกฎหมำยเฉพำะซึ่งมีหลักกำรโดยตรง
539
ในกำรห้ำมเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเพศ หำกพิจำรณำ มำตรำ ๑๗ จะเห็นได้ว่ำมีขอบเขตครอบคลุมกำรกระท�ำ
อันเป็นกำรเลือกปฏิบัติทั้งภำครัฐและเอกชน จึงเป็นตัวอย่ำงของกฎหมำยเฉพำะที่ครอบคลุมกำรเลือกปฏิบัติโดยรัฐและ
โดยเอกชน แต่กฎหมำยนี้มีขอบเขตของเหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติเฉพำะเพศเท่ำนั้น
อย่ำงไรก็ตำม กำรเลือกปฏิบัติจำกภำคเอกชนในกรณีอื่น ๆ ยังไม่มีกฎหมำยคุ้มครองเป็นกำรเฉพำะ ตัวอย่ำง
ที่ได้ศึกษำพบในงำนวิจัยนี้จำกกำรส�ำรวจ สัมภำษณ์ จัดกลุ่มสนทนำ ฯลฯ เช่น
กำรเลือกปฏิบัติโดยกำรปฏิเสธไม่ให้เข้ำใช้บริกำรของผู้ประกอบกิจกำรที่พัก เช่น กำรที่โรงแรมปฏิเสธ
มิให้ผู้มีควำมเชื่อในตุ๊กตำลูกเทพเข้ำใช้บริกำร
กำรปฏิเสธไม่ขำยสินค้ำหรือบริกำรด้วยสำเหตุควำมคิด ควำมเชื่อที่แตกต่ำงกัน เช่น ร้ำนอำหำรไม่ให้
บริกำรกับลูกค้ำที่มีควำมคิดเห็นทำงกำรเมืองที่แตกต่ำงกัน
กำรปฏิเสธไม่ให้บริกำรด้วยสำเหตุเชื้อชำติ สัญชำติ เช่น กำรปฏิเสธไม่ให้บริกำรที่เกี่ยวข้องกับกำรประกอบ
ธุรกิจในอุตสำหกรรมท่องเที่ยวแก่บุคคลสัญชำติไทย โดยมีกำรเลือกให้บริกำรเฉพำะลูกค้ำที่เป็นคนต่ำงด้ำว
เป็นต้น
ในกรณีประเด็นกำรเลือกปฏิบัติด้วยกำรปฏิเสธกำรจ�ำหน่ำยสินค้ำหรือให้บริกำรนั้นจะได้แยกวิเครำะห์เป็น
หัวข้อต่ำงหำกต่อไป
ส�ำหรับกรณีกำรคุกคำมทำงเพศ (Sexual Harassment) นั้น ในมิติกำรจ้ำงแรงงำนปรำกฏกำรคุ้มครองตำม
พระรำชบัญญัติคุ้มครองแรงงำนที่ได้แก้ไขปี พ.ศ. ๒๕๕๑ อย่ำงไรก็ตำม ยังไม่ครอบคลุมกำรคุกคำมทำงเพศในลักษณะ
ของกำรสร้ำงบรรยำกำศหรือสภำพแวดล้อมกำรท�ำงำนอันเป็นกำรคุกคำม (Hostile Working Environment) แต่มิได้
เกิดจำกกำรกระท�ำของนำยจ้ำงหรือลูกจ้ำงผู้มีอ�ำนำจบังคับบัญชำ กล่ำวคือ เกิดจำกกำรกระท�ำของลูกจ้ำงต่อลูกจ้ำง
ด้วยกันเอง นอกจำกนี้ ส�ำหรับกำรคุกคำมทำงเพศในที่สำธำรณะ ซึ่งอยู่นอกบริบทกำรจ้ำงแรงงำนนั้น ก็ไม่มีกฎหมำย
คุ้มครองเป็นกำรเฉพำะ
กำรสื่อสำรที่กระตุ้นหรือก่อให้เกิดควำมเกลียดชัง (Hate Speech) นั้นในประเทศไทยยังไม่มีกฎหมำย
เป็นกำรเฉพำะเช่นเดียวกัน
อำจสรุปได้ว่ำ ข้อจ�ำกัดในกำรกล่ำวอ้ำงหลักควำมเสมอภำคและกำรห้ำมเลือกปฏิบัติตำมรัฐธรรมนูญของ
ไทยมี ๒ ประกำรที่ส�ำคัญ คือ
ประการแรก จ�ำกัดเฉพำะกำรอ้ำงขึ้นยันรัฐหรือองค์กรของรัฐเท่ำนั้น ไม่รวมถึงกำรอ้ำงขึ้นยันกำรเลือกปฏิบัติ
ที่กระท�ำโดยภำคเอกชน
ประการที่สอง จ�ำกัดเฉพำะบุคคลสัญชำติไทย ไม่รวมถึงกำรอ้ำงขึ้นยันกำรเลือกปฏิบัติที่กระท�ำโดยรัฐและ
ภำคเอกชนในกรณีผู้อ้ำงสิทธิเป็นคนต่ำงด้ำว
539 “กำรก�ำหนดนโยบำย กฎ ระเบียบ ประกำศ มำตรกำร โครงกำร หรือวิธีปฏิบัติของหน่วยงำนของรัฐ องค์กรเอกชน หรือ
บุคคลใดในลักษณะที่เป็นกำรเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมระหว่ำงเพศจะกระท�ำมิได้”
467

