Page 463 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 463

ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ





                    ส�ำหรับกำรเลือกปฏิบัติที่กระท�ำโดยภำคเอกชนในมิติต่ำง ๆ นั้น จะเห็นได้ว่ำ เนื่องจำกรัฐธรรมนูญแคนำดำ

          มีขอบเขตใช้บังคับกับองค์กรของรัฐที่มีกำรเลือกปฏิบัติต่อประชำชน จึงไม่ครอบคลุมกำรกระท�ำที่มีลักษณะเป็นกำร
          เลือกปฏิบัติในภำคเอกชน ศำลสูงสุดแคนำดำอธิบำยว่ำหลักกำรตำมรัฐธรรมนูญเป็นกลไกกำรตรวจสอบถ่วงดุลอ�ำนำจ
          รัฐที่มีต่อประชำชน หำกกำรกระท�ำของภำคเอกชนทั้งหมดถูกตรวจสอบภำยใต้รัฐธรรมนูญแล้วจะเป็นกำรแทรกแซง
                                521
          ต่อเสรีภำพในกำรท�ำสัญญำ





                 ๒) กฎหมายแอฟริกาใต้
                    ส�ำหรับประเทศแอฟริกำใต้นั้น พบว่ำรัฐธรรมนูญมีขอบเขตใช้บังคับกับกฎหมำยทั้งหมด รวมทั้งกำรกระท�ำ
                                                                                        522
          ของฝ่ำยนิติบัญญัติ ฝ่ำยบริหำร ฝ่ำยตุลำกร รวมทั้งองค์กรทั้งหมดของรัฐ (All organs of state)
                    อย่ำงไรก็ตำม ส�ำหรับหลักกำรห้ำมเลือกปฏิบัตินั้น รัฐธรรมนูญระบุไว้อย่ำงชัดเจนว่ำครอบคลุมถึงกำร
          กระท�ำโดยเอกชนด้วย ดังจะเห็นได้จำกมำตรำ ๙ ซึ่งวำงหลักไว้ ดังนี้

                    (๑) รัฐจะต้องไม่เลือกปฏิบัติอย่ำงไม่เป็นธรรมทั้งโดยตรงและโดยอ้อมต่อบุคคล ด้วยเหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติ
          ซึ่งรวมถึงเชื้อชำติ เพศ กำรตั้งครรภ์ สถำนะควำมเป็นมำรดำ ชำติก�ำเนิด สีผิว รสนิยมทำงเพศ อำยุ ควำมพิกำร ศำสนำ
          ควำมเชื่อ วัฒนธรรม ภำษำ และถิ่นก�ำเนิด

                    (๒) บุคคลจะต้องไม่กระท�ำกำรเลือกปฏิบัติโดยไม่เป็นธรรมทั้งโดยตรงและโดยอ้อมต่อบุคคลอื่นด้วยเหตุ
          ดังระบุใน (๑) ในกำรนี้ รัฐต้องมีกฎหมำยเพื่อป้องกันและห้ำมกำรเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมดังกล่ำว

                    จะเห็นได้ว่ำ รัฐธรรมนูญของแอฟริกำใต้นั้น ครอบคลุมทั้งกำรเลือกปฏิบัติที่กระท�ำโดยรัฐและกระท�ำโดย
          เอกชน โดยวำงหลักจ�ำแนกกำรเลือกปฏิบัติที่กระท�ำโดยรัฐและเอกชนออกจำกกันอย่ำงชัดเจน โดยกำรเลือกปฏิบัติ
          ทั้งสองกรณีนั้นต่ำงต้องห้ำมตำมรัฐธรรมนูญทั้งสิ้น

                    อย่ำงไรก็ตำม กำรเลือกปฏิบัติที่กระท�ำโดยภำคเอกชนนั้น รัฐธรรมนูญก�ำหนดให้รัฐมีหน้ำที่ตรำกฎหมำย
          เฉพำะเพื่อห้ำมกำรเลือกปฏิบัติที่กระท�ำโดยภำคเอกชน ดังนั้น บุคคลผู้ถูกบุคคลอื่นเลือกปฏิบัติจึงมิได้อ้ำงสิทธิตำม
          รัฐธรรมนูญขึ้นฟ้องร้องผู้เลือกปฏิบัติโดยตรง แต่เป็นกำรเรียกร้องสิทธิโดยกฎหมำยที่รัฐมีหน้ำที่ตรำขึ้นตำมรัฐธรรมนูญ

          โดยในประเด็นนี้ ศำลรัฐธรรมนูญของแอฟริกำใต้ก็วำงหลักไว้ชัดเจนว่ำ “เนื่องจำกรัฐธรรมนูญก�ำหนดไว้ว่ำรัฐต้องมีกำร
          ตรำกฎหมำยเพื่อคุ้มครองและป้องกันกำรเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมอันกระท�ำโดยเอกชน และรัฐบำลได้ตรำกฎหมำยห้ำม
          กำรเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมโดยเอกชนแล้ว ดังนั้น ปัจเจกชนจึงไม่มีสิทธิโต้แย้งกำรเลือกปฏิบัติที่กระท�ำโดยภำคเอกชน

                                      523
          ภำยใต้บทบัญญัติของรัฐธรรมนูญ”  ดังนั้น รัฐธรรมนูญแอฟริกำใต้จึงเป็นกรณีที่แสดงให้เห็นถึงกำรบัญญัติคุ้มครอง
          ผู้ถูกเลือกปฏิบัติในระดับรัฐธรรมนูญอย่ำงชัดเจน โดยจ�ำแนกทั้งกำรกระท�ำของรัฐและเอกชน









                 521     From “McKinney v. University of Guelph [1990]” 3 SCR 229 ,Supreme Court of Canada
                 522     South African Constitution, Section 8
                 523      From “MEC for Education: Kwazulu-Natal and Others v. Pillay (CCT 51/06) [2007]” ZACC 21; 2008 (1)
          SA 474 (CC); 2008 (2) BCLR 99 (South African Constitutional Court)





                                                        462
   458   459   460   461   462   463   464   465   466   467   468