Page 458 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

พวกอำชญำกรต่อมนุษยชำติ ศำลตัดสินว่ำเป็นกำรแสดงควำมคิดเห็นที่แสดงออกด้วยวิธีรุนแรงและไม่ได้รับกำรคุ้มครอง
512
ในฐำนะ Free Speech หำกเปรียบเทียบกับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้นในประเทศไทย เช่น กำรน�ำข้อมูลประวัติของผู้นิยม
ลูกเทพมำเผยแพร่หรือประจำนทำงสื่อออนไลน์ ผู้วิจัยเห็นว่ำเป็นกำรแสดงควำมเกลียดชังที่แสดงออกมำด้วยวิธีรุนแรง

แม้ว่ำมิได้แสดงออกในเชิงกำยภำพต่อเนื้อตัวร่ำงกำย เช่น กำรท�ำร้ำยร่ำงกำย แต่กำรประจำนด้วยข้อมูลดังกล่ำวก็มี
ลักษณะเป็นกำรกระท�ำทำงกำยภำพอย่ำงเป็นรูปธรรม มิใช่เป็นเพียงกำรแสดงควำมคิดเห็น จึงอำจเกินขอบเขตของ
เสรีภำพในกำรแสดงควำมคิดเห็น นอกจำกนี้ กำรประจำนโดยเจำะจงตัวบุคคลดังกล่ำวอำจเข้ำองค์ประกอบควำมผิด

ฐำนหมิ่นประมำทตำมกฎหมำยอำญำด้วย
ส�ำหรับกำรแสดงควำมเกลียดชังโดยมีลักษณะกำรข่มขู่คุกคำม เช่น กรณีใน

สหรัฐอเมริกำ กำรแสดงควำมเกลียดชังต่อเพื่อนนักเรียนโดยโพสต์ข้อควำมในห้องสนทนำในเว็บไซต์แห่งหนึ่ง มีเนื้อหำขู่
จะฆ่ำนักเรียนในโรงเรียน (ซึ่งในสหรัฐอเมริกำมักปรำกฏข่ำวนักเรียนฆ่ำกันอยู่บ่อยครั้ง โดยในหลำยคดีก็ไม่แน่ชัดถึงสำเหตุ
513
แห่งควำมเกลียดชังอันน�ำไปสู่กำรฆำตกรรม) ศำลตัดสินว่ำมีควำมผิดตำมกฎหมำย หำกเปรียบเทียบกับกรณีตุ๊กตำลูก
เทพ กำรที่ผู้ที่ไม่เห็นด้วยโพสต์ข้อควำมแสดงถึงกำรขู่จะฆ่ำ ท�ำร้ำยคนนิยมเลี้ยงตุ๊กตำ อำจถือได้ว่ำเป็นกำรแสดงควำม
เกลียดชังที่เกินขอบเขตของเสรีภำพในกำรแสดงควำมคิดเห็น ส�ำหรับกรณีโพสต์แสดงควำมอำฆำตมำดร้ำยว่ำจะท�ำร้ำย

“ตุ๊กตำ” ซึ่งแม้ว่ำจะไม่ใช่บุคคลตำมกฎหมำยแต่ก็เป็นทรัพย์สิน จึงเห็นว่ำเป็นกำรสื่อสำรควำมเกลียดชังที่แสดงออกมำ
โดยควำมรุนแรง แต่ทั้งนี้ก็ต้องมีกำรจ�ำแนกระหว่ำง “กำรล้อเลียน” โดยไม่มีเจตนำสร้ำงควำมเกลียดชังด้วยควำมรุนแรง
ส�ำหรับบำงประเทศ มีกำรตรำกฎหมำยเกี่ยวกับ “Hate Speech” เป็นกำรเฉพำะ

ซึ่งอำจจัดอยู่ในกฎหมำยสิทธิมนุษยชน ในกลุ่มกฎหมำยห้ำมกำรเลือกปฏิบัติ (Anti-Discrimination Law) เช่น ใน
ประเทศแคนำดำนั้น หลำยรัฐมีกฎหมำยลำยลักษณ์อักษรที่วำงหลักควบคุม “Hate Speech” ตัวอย่ำงเช่น กฎหมำย
มลรัฐ British Columbia ซึ่งมีหลักห้ำม “กำรเผยแพร่ข้อควำมอันเป็นกำรเลือกปฏิบัติ (Discriminatory Publication)”

โดยหลักกฎหมำย คือ “บุคคลจะต้องไม่เผยแพร่ ออกเอกสำร หรือแสดงข้อควำม ประกำศ สัญลักษณ์ เครื่องหมำย หรือ
514
กำรแสดงออกอื่น ๆ ซึ่ง ...อำจส่งผลให้บุคคลหรือกลุ่มบุคคล ถูกเกลียดชังหรือถูกดูหมิ่น ด้วยเหตุแห่งเชื้อชำติ สีผิว
บรรพบุรุษ สถำนที่ก�ำเนิด ศำสนำ สถำนภำพกำรสมรส สถำนะครอบครัว ควำมพิกำรทำงกำยหรือจิต เพศ รสนิยมทำง

เพศ อำยุ อย่ำงไรก็ตำม กฎหมำยนี้ยกเว้นส�ำหรับกรณีกำรสื่อสำรส่วนบุคคล (Private Communication)
กรณีออสเตรเลีย พระรำชบัญญัติกำรเลือกปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเชื้อชำติ (Racial

Discrimination Act 1975) ก�ำหนดควำมผิดส�ำหรับกรณีกำรสื่อสำรควำมเกลียดชังด้วยเหตุเชื้อชำติ สีผิว สัญชำติ
ถิ่นก�ำเนิด โดยมีคดีที่ศำลออสเตรเลียตัดสินตำมกฎหมำยดังกล่ำวในกำรเผยแพร่ข้อมูลทำงอินเทอร์เน็ตเป็นครั้งแรกใน
ปี ๒๐๐๒ คือ คดี Jones v. TÖben ซึ่งจ�ำเลยได้เผยแพร่ข้อมูลบนเว็บไซต์ของจ�ำเลยมีเนื้อหำปฏิเสธกำรฆ่ำล้ำงเผ่ำพันธุ์

ชำวยิวในสมัยสงครำมโลกครั้งที่ ๒ (Holocaust Denial) ศำลตัดสินว่ำกำรเผยแพร่เนื้อหำดังกล่ำวบนเว็บไซต์โดยไม่มี
กำรก�ำหนดรหัสผ่ำน เป็นกำรกระท�ำกำรสื่อสำรต่อสำธำรณะ (Public act) จึงเป็นกำรฝ่ำฝืนพระรำชบัญญัติกำรเลือก

ปฏิบัติด้วยเหตุแห่งเชื้อชำติ

512
From “Planned Parenthood of the Columbia/Willamette, Inc. v. Am. Coalition of. Life Activists” 290
th
F.3d 1058, 1063-67 (9 Cir. 2002)
513
From “U.S. v. MORALES” 252 F.3d 1070 (9th Cir. 2001)
514
Human Rights Code, RSBC 1996, c 210, s. 7 (1) (a) (b)

457