Page 457 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ

(First Amendment) มำกกว่ำกำรจ�ำกัดกำรสื่อสำรที่แสดงควำมเกลียดชัง กล่ำวคือ โดยหลักแล้ว กำรสื่อสำรนั้นแม้
จะมีลักษณะของกำรสื่อสำรควำมเกลียดชังด้วยเหตุแห่งกำรเลือกปฏิบัติ เช่น เชื้อชำติ สีผิว ศำสนำ ก็ตำม ศำลก็ยังเห็น
ว่ำ รัฐไม่อำจตรำกฎหมำยเพื่อควบคุมหรือจ�ำกัดกำรสื่อสำรลักษณะดังกล่ำวได้ เนื่องจำกกำรสื่อสำรเหล่ำนี้เป็นส่วนหนึ่ง

ของเสรีภำพในกำรแสดงควำมคิดเห็น อย่ำงไรก็ตำม รัฐอำจตรำกฎหมำยที่เป็นกำรจ�ำกัดกำรสื่อสำรดังกล่ำวได้ หำกกำร
สื่อสำรนั้นมีกำร “แสดงออก” ด้วยพฤติกรรมหรือลักษณะที่รุนแรงด้วย แต่หำกเป็นเพียงกำรสื่อสำรที่มีเนื้อหำเกี่ยวกับ
ควำมไม่พอใจหรือเกลียดชัง ก็ยังคงท�ำได้ภำยใต้หลักเสรีภำพของกำรสื่อสำร

ตัวอย่ำงคดีในสหรัฐอเมริกำ เช่น ในปี ค.ศ. ๑๙๙๒ หลังจำกมีเหตุกำรณ์วัยรุ่นเผำไม้
กำงเขนบนสนำมหญ้ำของชำวอเมริกันเชื้อสำยแอฟริกัน รัฐบำลท้องถิ่นตรำกฎหมำยมีเนื้อหำห้ำมกำรแสดงสัญลักษณ์

ใด ๆ ที่กระตุ้นหรือยั่วยุผู้อื่นด้วยเหตุแห่งเชื้อชำติ สีผิว ศำสนำ ควำมเชื่อ หรือเพศ ศำลตัดสินว่ำกฎหมำยดังกล่ำวขัดต่อ
509
รัฐธรรมนูญซึ่งคุ้มครองเสรีภำพในกำรแสดงควำมคิดเห็น ศำลอธิบำยว่ำ กำรสื่อสำรที่ท�ำให้เกิดควำมรุนแรง (Fighting
words) จะไม่ได้รับกำรคุ้มครองในฐำนะ “Freedom of Speech” แต่ทั้งนี้กำรสื่อสำรที่ไม่ได้รับกำรคุ้มครองนั้นมิใช่เพียง

แต่มีเนื้อหำแสดงควำมไม่ชอบ ไม่พึงพอใจ เท่ำนั้น แต่ยังต้องแสดงออกมำในลักษณะที่เป็นกำรคุกคำม (Threatening
manner) ด้วย หลังจำกคดีนี้ ศำลสูงสุดสหรัฐก็ได้พิจำรณำคดีที่มีประเด็นเกี่ยวกับกำรเผำไม้กำงเขนอีกครั้ง ศำลตัดสิน

ว่ำแม้กำรเผำไม้กำงเขนจะแสดงถึงกำรข่มขู่อันมิชอบด้วยกฎหมำยได้ในบำงกรณี แต่กำรที่รัฐตรำกฎหมำยห้ำมกำรเผำ
ไม้กำงเขนนั้นเป็นกำรขัดต่อรัฐธรรมนูญที่คุ้มครองเสรีภำพในกำรแสดงควำมคิดเห็น รัฐอำจตรำกฎหมำยห้ำมเฉพำะรูป
510
แบบหรือวิธีกำรของกำรข่มขู่ ซึ่งมีแนวโน้มจะน�ำไปสู่กำรกระท�ำรุนแรงทำงกำยภำพ เช่น กำรท�ำร้ำยร่ำงกำย ส�ำหรับ
กรณีกำรสื่อสำรออนไลน์นั้น ศำลได้ตัดสินในกรณีจ�ำเลยโพสต์ข้อควำมแสดงควำมเกลียดชังด้ำนเชื้อชำติและสีผิวทำง
อินเทอร์เน็ตนั้น ยังไม่ถึงขั้นเป็นกำรสื่อสำรอันตรำย (Dangerous Speech) ดังนั้น จึงยังได้รับกำรคุ้มครองในฐำนะ
511
Free Speech ตำมรัฐธรรมนูญ
ตำมกรอบของหลักกฎหมำยนี้ ฝ่ำยผู้ไม่ชอบตุ๊กตำลูกเทพที่แสดงออกทำงสื่อสังคม
ออนไลน์ต่ำง ๆ ถึงควำมเกลียดชังต่อกลุ่มผู้นิยมตุ๊กตำลูกเทพ หรือเกลียดชังต่อแนวคิดกำรเลี้ยงตุ๊กตำลูกเทพนั้น ยังคงจัด
อยู่ในพื้นที่ของ “เสรีภำพในกำรสื่อสำรหรือแสดงควำมคิดเห็น” ได้ ตรำบใดที่ไม่ได้แสดงออกมำด้วยวิธีกำรหรือลักษณะ

พฤติกรรมที่รุนแรงหรือเป็นกำรข่มขู่คุกคำม

กรณีที่สอง การสื่อสารความเกลียดชังที่เกินขอบเขตของเสรีภาพในการแสดง
ความเห็น
ในกรณีกฎหมำยสหรัฐอเมริกำ แม้จะให้น�้ำหนักกับ “Freedom of Speech” แต่

จำกค�ำพิพำกษำศำลจะเห็นได้ว่ำ หำกกำรสื่อสำรที่มีเนื้อหำแสดงควำมเกลียดชังนั้น แสดงออกถึงควำมเกลียดชังด้วย
ลักษณะพฤติกรรมที่ส่อแสดงควำมรุนแรง หรือที่ศำลใช้ค�ำว่ำ “Fighting Words , Dangerous Words” กำรสื่อสำรนั้น

ก็ไม่ได้รับกำรคุ้มครองตำมรัฐธรรมนูญ ดังนั้น รัฐอำจตรำกฎหมำยจ�ำกัด Hate Speech ที่แสดงออกด้วยควำมรุนแรงได้
ตัวอย่ำงเช่น กำรแสดงควำมเกลียดชังต่อกำรท�ำแท้งโดยเปิดเว็บไซต์ลงรำยชื่อผู้เกี่ยวข้องกับกำรท�ำแท้งโดยกล่ำวว่ำเป็น

509 From “R.A.V. v. City of St. Paul (1992)”
510 From “Virginia v. Black” 538 U.S. 343 (2003)

511 From “United States v. Wilcox (2008)”

456