Page 455 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ

ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ

กับผู้มีกำรศึกษำ” แม้ข้อเท็จจริง ปรำกฏว่ำ ยังไม่มีนักศึกษำคนไหนน�ำตุ๊กตำลูกเทพเข้ำเรียนในชั้นที่อำจำรย์ท่ำนนี้สอน
มำก่อนเลย กำรประกำศแบบนี้เกิดขึ้นหลังจำกอำจำรย์อีกท่ำนหนึ่งโพสต์เนื้อหำเกี่ยวกับประเด็นนี้อันเป็นที่ชื่นชมใน
ควำมสร้ำงสรรค์ออกตำมสื่อต่ำง ๆ มีเนื้อหำส�ำคัญว่ำ “ถ้ำนักศึกษำท่ำนใดที่น�ำตุ๊กตำลูกเทพมำเรียนด้วย จะต้องให้ตุ๊กตำ

507
ลูกเทพท�ำงำนส่ง ท�ำรำยงำน เสมือนเป็นนักศึกษำคนหนึ่ง”
 ผู้มีงำนอดิเรกในกำรน�ำตุ๊กตำสะสม ที่มักจะน�ำเอำตุ๊กตำไปถ่ำยภำพตำมร้ำนอำหำร
หรือสถำนที่ท่องเที่ยวต่ำง ๆ หวำดระแวงในกำรท�ำกิจกรรมงำนอดิเรกของตัวเอง เพรำะเกรงจะถูกบุคคลในสังคมตีตรำว่ำ

เป็น “คนบ้ำ” โดยกำรเหมำรวมตุ๊กตำสะสม (ที่ไม่เกี่ยวข้องกับ “ควำมเชื่อ” ใด ๆ) เป็นตุ๊กตำลูกเทพไปด้วย นอกจำกนี้
กำรโพสต์เรื่องรำวตุ๊กตำสะสมในหน้ำสำธำรณะลดน้อยลงเหลือเพียงในกลุ่มปิด

 ในกำรสื่อสำรข้อมูลออนไลน์ ปรำกฏว่ำมีกำรใช้ “อินโฟกรำฟฟิก” (Infographic)
(ภำพที่สร้ำงขึ้นด้วยโปรแกรมคอมพิวเตอร์) แสดงกำรสนทนำระหว่ำงตุ๊กตำลูกเทพกับตุ๊กตำหมีเท็ดซึ่งเป็นตัวละครใน
ภำพยนตร์ โดยส่งต่อกันอย่ำงกว้ำงขวำง ซึ่งประกอบด้วยค�ำพูดที่แสดงถึงกำรล้อเลียน เช่น “...ท่ำทำงฉันเหมือนมีชีวิต

เหรอ ถำมโง่ ๆ ...เธอช่วยเรียกเงินทองให้หม่ำมิ๊ได้จริงเหรอ...เรียกกะผีสิ มิ๊ฉันมีเงินใช้เพรำะออกไปท�ำงำนเองทุกวัน...”
ในเครือข่ำยสังคมออนไลน์ เว็บบอร์ดสำธำรณะ พบกำรสื่อสำรแสดงควำมเห็นจำก

ฝ่ำยที่ไม่เห็นด้วยกับผู้เลี้ยงตุ๊กตำ ด้วยเนื้อหำถ้อยค�ำ เช่น “กำรอุ้มตุ๊กตำลูกเทพเป็นสิ่งดี เพรำะท�ำให้แยกได้ระหว่ำง คนดี
กับคนบ้ำ” “ไร้สติ งมงำย เบำปัญญำ ไร้กำรศึกษำ”

นอกจำกในระดับกำรสื่อสำรของบุคคลทั่วไปแล้ว องค์กรธุรกิจผู้จ�ำหน่ำยสินค้ำหรือ
ให้บริกำร ยังท�ำกำรสื่อสำรเกี่ยวกับปรำกฏกำรณ์นี้ ซึ่งผู้วิจัยพบว่ำอำจจ�ำแนกได้เป็น ๒ ฝ่ำย คือ

ฝ่ายแรก ด�ำเนินกลยุทธ์ทำงกำรตลำดตอบสนองต่อปรำกฏกำรณ์ควำมนิยม

ตุ๊กตำลูกเทพ เช่น จัดให้มีสินค้ำ บริกำรใหม่ ๆ ส�ำหรับผู้นิยมตุ๊กตำลูกเทพ เช่น “พำน้องทัวร์ รับจ้ำงเลี้ยงน้อง รับ
ฝำกดูแล ท�ำผม ท�ำสปำ สอนหนังสือ อบรมให้ควำมรู้” ธุรกิจรับขนคนโดยสำรก็มีกำรปรับกลยุทธ์เกี่ยวกับที่นั่ง
508
ส�ำหรับผู้พำตุ๊กตำลูกเทพเดินทำงเช่นกรณีสำยกำรบิน ร้ำนอำหำรบุฟเฟต์บำงแห่งจัดโปรโมชั่น “ลูกเทพกินฟรี”
“ลูกเทพคิดรำคำเท่ำเด็ก” เป็นต้น

กำรตอบสนองด้วยวัตถุประสงค์ทำงกำรตลำดของผู้ประกอบธุรกิจฝ่ำยนี้ กลับส่งผลให้
ฝ่ำยที่ไม่เห็นด้วย เพิ่มระดับควำม “เกลียดชัง” ยิ่งขึ้นไปอีก เช่น มีกำรสื่อสำรข้อมูลออนไลน์ที่เปรียบเทียบน้อง (คนจริง)

ผู้หิวโหย กับ น้อง (ตุ๊กตำ) ที่ได้กินอำหำรดี ๆ (ผู้นิยมตุ๊กตำลูกเทพเป็นคนกิน หรืออำจจะสั่งอำหำรมำให้ตุ๊กตำที่นั่งอยู่
แล้ว “ทิ้งอำหำรไว้อย่ำงนั้น” ท�ำให้ฝ่ำยที่ไม่ชอบเกิดควำมเสียดำยทรัพยำกรโลก)

507 “อำจำรย์ ม.ดัง ไม่ห้ำมลูกเทพเข้ำเรียน เเต่ต้องท�ำกำรบ้ำนด้วย” สืบค้นจำก http://www.posttoday.com/social/
hot/412421
508 “ไทยสมำยล์ ขำยตั๋ว/บริกำร ตุ๊กตำลูกเทพนั่งเครื่องบินได้” สืบค้นจำก http://www.dailynews.co.th/economic/

375084

454