Page 199 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 199
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ
เพิ่มขึ้นเป็นตารางวาละ ๑๐,๐๐๐ บาท จึงน�าคดีมาฟ้องขอให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ วินิจฉัยค่าทดแทนที่ดินให้แก่ผู้ฟ้องคดี
เพิ่มขึ้นเป็นตารางวาละ ๑๐,๐๐๐ บาท
ศาลปกครองสูงสุดวินิจฉัยว่า สภาพที่ดินของผู้ฟ้องคดีเป็นที่ดินแปลงเล็กใช้ประโยชน์เป็นที่อยู่อาศัย
การคมนาคมสะดวกเนื่องจากอยู่ติดทางสาธารณประโยชน์ซึ่งเชื่อมต่อกับถนนคอนกรีตขนาดกว้าง ๓.๘ เมตร อีกทั้งที่ดิน
แปลงข้างเคียงของผู้ฟ้องคดีมีสภาพที่ดินเหมือนกับที่ดินของผู้ฟ้องคดีซึ่งผู้ถูกฟ้องคดีที่๑ ได้พิจารณาก�าหนดค่าทดแทน
เพิ่มขึ้นให้เป็นตารางวาละ ๑๐,๐๐๐ บาท ดังนั้น ค�าวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ที่ยืนตามคณะกรรมการก�าหนด
ราคาเบื้องต้นจึงมีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมแก่ผู้ฟ้องคดี เนื่องจากไม่มีเหตุผลอันสมควรและเพียงพอที่
ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ จะพิจารณาก�าหนดราคาค่าทดแทนที่ดินระหว่างที่ดินของผู้ฟ้องคดีกับที่ดินแปลงข้างเคียงที่มีลักษณะ
และสภาพคล้ายคลึงกับที่ดินของผู้ฟ้องคดีให้แตกต่างกันแต่อย่างใด
๒๖) กรณีฟ้องว่าค�าสั่งที่ไม่อนุญาตให้มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการลงทุนเป็นกรณีพิเศษเป็น
ไปโดยมีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติ (ค�าพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.๒๕/๒๕๔๗)
ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นค�าขอมีถิ่นที่อยู่เพื่อการลงทุนเป็นกรณีพิเศษตามประกาศกระทรวงมหาดไทยและ
ประกาศส�านักงานตรวจคนเข้าเมือง เรื่อง ระเบียบปฏิบัติเกี่ยวกับการยื่นค�าขอมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการลงทุน
เป็นกรณีพิเศษลงวันที่ ๒๙ กรกฎาคม ๒๕๔๐ โดยคณะกรรมการพิจารณาคนเข้าเมืองได้มีมติอนุญาตให้ผู้ฟ้องคดีมี
ถิ่นที่อยู่เพื่อการลงทุนเป็นกรณีพิเศษตามค�าขอแล้ว แต่รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย (ผู้ถูกฟ้องคดี) ออกค�าสั่ง
ไม่เห็นชอบให้ผู้ฟ้องคดีเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรเพื่อการลงทุนเป็นกรณีพิเศษเนื่องจากการลงทุนของผู้ฟ้องคดี
ไม่เป็นไปตามข้อ ๒ (๒) ของประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ และผู้ฟ้องคดีมีคุณสมบัติต้องห้ามตามมาตรา ๑๒ แห่งพระ
ราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. ๒๕๒๒ ผู้ฟ้องคดีเห็นว่าการออกค�าสั่งดังกล่าวไม่ชอบด้วยกฎหมายจึงน�าคดีมาฟ้องขอให้
เพิกถอนค�าสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ไม่เห็นชอบให้ผู้ฟ้องคดีเข้ามามีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร
ศาลปกครองสูงสุดวินิจฉัยว่า ตามหลักเกณฑ์ประกาศส�านักงานตรวจคนเข้าเมืองฯ ข้อ ๒.๓.๔
ก�าหนดให้ถือว่าการฝากเงินประจ�ากับธนาคารภายในประเทศเป็นการลงทุนและข้อ ๒.๓.๕ ได้ก�าหนดเงื่อนไขในการ
รับรองการลงทุนโดยการซื้อพันธบัตรและการฝากเงินประจ�ากับธนาคารภายในประเทศให้คนต่างด้าวผู้ขออนุญาตโดย
แสดงหนังสือรับรองการลงทุนจากส่วนราชการหรือรัฐวิสาหกิจหรือธนาคารแล้วแต่กรณี ซึ่งหลักเกณฑ์ดังกล่าวเป็น
หลักเกณฑ์ที่ก�าหนดรายละเอียดการพิจารณาอนุญาตที่คณะกรรมการพิจารณาคนเข้าเมืองออกโดยอาศัยอ�านาจตาม
ข้อ ๒ วรรคสองของประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ และสอดคล้องกับเจตนารมณ์ในการออกประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ
เนื่องจากการจ�ากัดจ�านวนคนต่างด้าวไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ปัจจุบันที่จะรับรองคนต่างด้าวที่เข้ามาลงทุนเพื่อ
ประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจของประเทศ จึงเห็นสมควรก�าหนดให้คนต่างด้าวที่ประสงค์จะเข้ามาลงทุนในราชอาณาจักร
มีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักรเป็นกรณีพิเศษ ดังนั้น การน�าเงินมาลงทุนตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ มิได้เป็นไปตาม
หลักเกณฑ์ปกติแต่มุ่งประสงค์ให้มีการน�าเงินเข้ามาในประเทศและน�าเงินนั้นเข้าสู่ระบบเศรษฐกิจของประเทศ การน�า
เงินมาฝากประจ�ากับธนาคารภายในประเทศถือเป็นการลงทุนหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในกรณีนี้ที่สามารถออกหนังสือ
รับรองการลงทุนโดยการฝากเงินประจ�ากับธนาคารภายในประเทศได้ก็คือธนาคารที่รับฝากเงิน ดังนั้น หลักเกณฑ์ตาม
198
