Page 198 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 198
กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
พิจารณาที่ดินแปลงซึ่งเป็นที่ดินที่อยู่ติดซอยส่วนบุคคลเช่นเดียวกันและมีสภาพที่ดินคล้ายกับที่ดินของผู้ฟ้องคดีซึ่ง
คณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นก�าหนดค่าทดแทนให้ตารางวาละ ๑๕,๐๐๐ บาท จึงมีมติเห็นควรก�าหนดค่าทดแทน
ให้ผู้ฟ้องคดีตารางวาละ ๑๕,๐๐๐ บาท ด้วยแต่ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ พิจารณาแล้วไม่เห็นด้วยโดยมีมติยืนตามคณะกรรมการ
ก�าหนดราคาเบื้องต้นก�าหนดผู้ฟ้องคดีจึงน�าคดีมาฟ้องขอให้เพิกถอนค�าสั่งของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ที่วินิจฉัยอุทธรณ์ของ
ผู้ฟ้องคดียืนราคาตามที่คณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นก�าหนดไว้ โดยให้ก�าหนดค่าทดแทนที่ดินแก่ผู้ฟ้องคดีใหม่
ในราคาที่ใกล้เคียงกันกับที่ดินที่อยู่ในบริเวณเดียวกัน
ศาลปกครองกลางวินิจฉัยว่า ในขณะที่ที่ดินของผู้ฟ้องคดีถูกเวนคืนผู้ฟ้องคดีได้ท�าถนนในที่ดิน
ของตนเชื่อมต่อกับซอยส่วนบุคคลและใช้ซอยส่วนบุคคลดังกล่าวเป็นทางเข้าออกจากบ้านและที่ดินของผู้ฟ้องคดีสู่ซอย
เจริญสุขและถนนประชาราษฎร์ แม้ผู้ฟ้องคดีจะไม่มีสิทธิภาระจ�ายอมในการใช้ซอยส่วนบุคคลดังกล่าวแต่การใช้ซอย
ดังกล่าวก็ไม่ปรากฏว่าผู้มีสิทธิได้หวงห้ามหรือโต้แย้งคัดค้านการใช้แต่อย่างใด ข้อเท็จจริงจึงต้องฟังว่าที่ดินของผู้ฟ้องคดี
เป็นที่ดินติดซอยส่วนบุคคลและมีทางเข้าออกมิใช่มีสภาพเป็นที่ดินติดทางเดินดินที่ดินติดคลองและเป็นที่ดินที่ไม่มีทางเข้า
ออกตามที่คณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นน�ามาเป็นเกณฑ์ในการก�าหนดราคาค่าทดแทนแก่ผู้ฟ้องคดี การก�าหนด
ราคาค่าทดแทนที่ดินแก่ผู้ฟ้องคดีในอัตราตารางวาละ ๑๑,๐๐๐ บาท ของคณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นดังกล่าว
จึงเป็นการก�าหนดราคาค่าทดแทนที่ไม่เป็นธรรม ไม่ถูกต้องตามหลักเกณฑ์ที่คณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นก�าหนด
ไว้และมีผลเป็นการไม่ชอบด้วยตามหลักเกณฑ์ที่ก�าหนดไว้ในมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๑) – (๕) แห่งพระราชบัญญัติว่า
ด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ ด้วย ดังนั้น ค�าวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ ที่วินิจฉัยอุทธรณ์ของ
ผู้ฟ้องคดีโดยให้ยืนราคาตามที่คณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นก�าหนดไว้โดยไม่ฟังเหตุผลตามที่คณะกรรมการ
พิจารณาอุทธรณ์เงินค่าทดแทนเสนอไว้นั้น จึงเป็นการกระท�าที่มีลักษณะเป็นการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม ไม่ถูกต้อง
และไม่ชอบด้วยกฎหมายตามมาตรา ๒๑ วรรคหนึ่ง (๑) – (๕) แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์
พ.ศ. ๒๕๓๐ และตามมาตรา ๙ วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครองฯ ศาลจึงพิพากษาให้เพิกถอน
ค�าวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ โดยให้ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๒ วินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดีใหม่ในราคาที่เป็นธรรม
ใกล้เคียงกับที่ดินที่อยู่ในบริเวณเดียวกันให้เสร็จสิ้นภายในหกสิบวันนับแต่วันที่มีค�าพิพากษา
๒๕) กรณีฟ้องว่าการก�าหนดราคาค่าทดแทนที่ดินระหว่างที่ดินของผู้ฟ้องคดีกับที่ดินแปลงข้างเคียง
ซึ่งมีสภาพที่ดินที่ใกล้เคียงกันให้แตกต่างกันเป็นการเลือกปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรม (ค�าพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่
อ.๒/๒๕๔๖)
ผู้ฟ้องคดีฟ้องว่าที่ดินของผู้ฟ้องคดีอยู่ในเขตที่ดินบริเวณที่ที่จะเวนคืนตามพระราชกฤษฎีกาก�าหนด
เขตที่ดินในบริเวณที่ที่จะเวนคืน ในท้องที่อ�าเภอแม่ริม อ�าเภอเมืองเชียงใหม่ อ�าเภอสันทราย อ�าเภอสันก�าแพงและอ�าเภอ
สารภี จังหวัดเชียงใหม่ พ.ศ. ๒๕๓๗ โดยในการเวนคืนคณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นได้ก�าหนดราคาเบื้องต้น
ส�าหรับที่ดินของผู้ฟ้องคดีให้ราคาตารางวาละ ๕,๐๐๐ บาท ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นอุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย
(ผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑) โดยผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ มีค�าวินิจฉัยอุทธรณ์ว่าราคาค่าทดแทนที่ดินที่คณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้น
ก�าหนดให้ส�าหรับที่ดินของผู้ฟ้องคดีนั้นถูกต้องตามมาตรา ๒๑ แห่งพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์
พ.ศ. ๒๕๓๐ จึงได้วินิจฉัยให้ยืนตามราคาค่าทดแทนตามที่คณะกรรมการก�าหนดราคาเบื้องต้นได้ก�าหนดให้ ผู้ฟ้องคดี
เห็นว่าค�าวินิจฉัยอุทธรณ์ของผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ไม่เป็นธรรมและเป็นการเลือกปฏิบัติ เนื่องจากที่ดินแปลงอื่นซึ่งตั้งอยู่
ใกล้เคียงกับที่ดินของผู้ฟ้องคดีและมีสภาพเช่นเดียวกับที่ดินของผู้ฟ้องคดีซึ่งผู้ถูกฟ้องคดีที่ ๑ ได้วินิจฉัยให้ได้รับเงินค่าทดแทน
197
