Page 191 - รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์ เรื่อง กฎหมายว่าด้วยความเสมอภาคและการไม่เลือกปฏิบัติ
P. 191
ส�ำนักงำนคณะกรรมกำรสิทธิมนุษยชนแห่งชำติ
ไม่สามารถพิสูจน์ข้อกล่าวอ้างดังกล่าวได้ ไม่อาจกล่าวอ้างว่าผู้ฟ้องคดีรู้หรือควรรู้มติที่ให้สิทธิพิเศษฯ ซึ่งมีมาอย่างต่อ
เนื่องตั้งแต่ก่อนเข้าท�าสัญญา เนื่องจากผู้ฟ้องคดีไม่ใช่ผู้มีส่วนได้เสียกับสิทธิตามมติดังกล่าวมาก่อนและไม่อาจกล่าวอ้างว่า
การให้สิทธิพิเศษฯเป็นเพราะ ทศท. ไม่มีหลักเกณฑ์เพื่อเป็นแรงจูงใจในการขอใช้บริการดังเช่นกรณีของผู้ฟ้องคดี
เนื่องจากหากผู้ฟ้องคดีปฏิบัติไม่ถูกต้องตามสัญญาฯ ทศท. ย่อมสามารถใช้ช่องทางตามข้อตกลงในสัญญาฯ เพื่อแก้ไข
ให้ผู้ฟ้องคดีปฏิบัติให้ถูกต้องได้ ดังนั้น มติของผู้ถูกฟ้องคดีในการให้สิทธิพิเศษแก่ ทศท. จึงไม่ชอบด้วยกฎหมายและ
ขัดต่อบทบัญญัติของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย
๑๗) กรณีฟ้องว่าค�าสั่งยกเลิกการประกวดราคาซื้อเครื่องวัดส่วนสูงเป็นไปโดยเลือกปฏิบัติ
(ค�าพิพากษาศาลปกครองสูงสุดที่ อ.๑๕๔/๒๕๔๗)
ผู้ฟ้องคดีเป็นผู้เข้าร่วมการประกวดราคาซื้อเครื่องวัดส่วนสูงกับกรมอนามัย (ผู้ถูกฟ้องคดี) ตาม
ประกาศของผู้ถูกฟ้องคดีเรื่องประกวดราคาซื้อครุภัณฑ์การแพทย์ โดยมีเงื่อนไขตามข้อ ๓.๕ ของประกาศก�าหนดว่า
ถ้าผู้เสนอราคาเสนอพัสดุที่มีแหล่งก�าเนิดหรือผลิตในประเทศไทยให้แนบส�าเนาใบอนุญาตประกอบกิจการโรงงานของ
กระทรวงอุตสาหกรรม (ใบ ร.ง. ๔) ของผู้ผลิตซึ่งรับรองถูกต้องมาพร้อมใบเสนอราคาด้วย ตามที่ข้อ ๖ ของกฎกระทรวง
ฉบับที่ ๕ (พ.ศ. ๒๕๓๕) ออกตามความในพระราชบัญญัติโรงงาน พ.ศ. ๒๕๓๕ ก�าหนดไว้ ต่อมา อธิบดีกรมอนามัยได้มี
ค�าสั่งยกเลิกการประกวดราคา การยื่นซองเสนอราคาของผู้ฟ้องคดี เนื่องจากเห็นว่าผู้ฟ้องคดียื่นใบ ร.ง. ๔ เฉพาะล�าดับ
ที่ ๑ ที่ ๗ และที่ ๙ มิได้ยื่นล�าดับที่ ๓ ด้วย จึงผิดเงื่อนไขตามเอกสารประกวดราคา แต่ก่อนหน้านี้ผู้ฟ้องคดีเคยเข้าร่วม
ประกวดราคาซื้อขายเครื่องวัดส่วนสูงกับผู้ถูกฟ้องคดีมาแล้ว ๔ ครั้งและทุกครั้งผู้ฟ้องคดีก็ส่งใบ ร.ง. ๔ ไม่ครบทุกล�าดับ
ทั้ง ๔ ครั้ง โดยผู้ฟ้องคดีจะส่งเฉพาะล�าดับที่เห็นว่าจ�าเป็นแก่การประกวดราคาในแต่ละครั้งเท่านั้นซึ่งเป็นเอกสารชุด
เดียวกันกับที่ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นในการประกวดราคาที่พิพาทครั้งนี้และได้รับคัดเลือกให้เป็นคู่สัญญามาแล้วทุกครั้ง ผู้ฟ้อง
คดีเห็นว่าการยกเลิกการประกวดราคาครั้งนี้เป็นไปโดยไม่ชอบและท�าให้เกิดความเสียหายแก่ผู้ฟ้องคดี จึงน�าคดีมา
ฟ้องขอให้เพิกถอนค�าสั่งยกเลิกการประกวดราคาของผู้ถูกฟ้องคดีดังกล่าวและให้ผู้ถูกฟ้องคดีด�าเนินการจัดซื้อเครื่องวัด
ส่วนสูงจ�านวน ๑๒,๐๐๐ เครื่อง จากผู้ฟ้องคดีหรือให้ชดใช้ค่าเสียหาย
ศาลปกครองสูงสุดวินิจฉัยว่า แม้ใบ ร.ง. ๔ ที่สมบูรณ์จะต้องประกอบด้วยเอกสารจ�านวน ๑๐
ล�าดับ แต่ในการประกวดราคาซื้อเครื่องวัดส่วนสูงของผู้ถูกฟ้องคดีหลายครั้งที่ผ่านมา ผู้ฟ้องคดีรวมทั้งผู้เสนอราคารายอื่น
ซึ่งเสนอราคาเครื่องวัดส่วนสูงที่ผลิตจากโรงงานของผู้ฟ้องคดีก็มิได้ยื่นใบ ร.ง. ๔ ครบทั้ง ๑๐ ล�าดับ ยื่นแต่เพียงใบอนุญาต
ประกอบกิจการโรงงานอุตสาหกรรมล�าดับที่ ๑ อย่างเดียวก็ได้รับคัดเลือกให้เข้าท�าสัญญากับผู้ถูกฟ้องคดีรวม ๕ ครั้งซึ่ง
ผู้ถูกฟ้องคดีก็ให้การผ่อนผันมาตลอด จึงแสดงว่าการยื่นใบ ร.ง. ๔ ล�าดับที่ ๑ ล�าดับที่ ๗ และล�าดับที่ ๙ ของผู้ฟ้องคดี
ไม่เป็นการผิดเงื่อนไขในส่วนที่เป็นสาระส�าคัญ เมื่อปรากฏว่าผู้ถูกฟ้องคดีได้เคยใช้ดุลพินิจพิจารณาว่าการยื่นใบ ร.ง. ๔
ไม่ครบทุกล�าดับมิใช่การผิดเงื่อนไขของเอกสารประกวดราคาในส่วนที่เป็นสาระส�าคัญ แล้วเมื่อไม่ปรากฏว่าการประกวด
ราคาครั้งนี้กับครั้งที่ผ่านมามีข้อเท็จจริงต่างกัน ผู้ถูกฟ้องคดีจึงมีหน้าที่ผูกพันกับการใช้ดุลพินิจดังกล่าว เว้นแต่ผู้ถูกฟ้อง
คดีจะก�าหนดไว้ชัดเจนในการประกวดราคาครั้งนี้ว่าผู้เสนอราคาจะต้องยื่นใบ ร.ง. ๔ ครบทั้ง ๑๐ ล�าดับ กรณีจึงเห็นได้
ว่าการยกเลิกการประกวดราคาเนื่องจากผู้ฟ้องคดีไม่น�าใบ ร.ง. ๔ ล�าดับที่ ๓ ยื่นประกอบการเสนอราคาไม่มีเหตุผลอัน
ควรและเป็นการเลือกปฏิบัติต่อกรณีที่มีข้อเท็จจริงอย่างเดียวกัน รวมทั้งไม่เป็นไปตามหลักเกณฑ์ของระเบียบส�านักนายก
รัฐมนตรีว่าด้วยการพัสดุ พ.ศ. ๒๕๓๕ การยกเลิกการประกวดราคาจึงเป็นไปโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย
190
