Page 68 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 68

56 | P a ge


                       จะเห็นไดวาทั้งสองตราสารระหวางประเทศระดับภูมิภาคใชคําวา “Everyone” และ “Every

               Person” ซึ่งมุงหมายวาเปนสิทธิเชิงปจเจกบุคคลมากกวาสิทธิเชิงกลุม


                       กลาวโดยสรุป ปจจุบันยังคงมีความเห็นที่แตกตางกันในสังคมระหวางประเทศ ทั้งแนวคิดทางวิชาการ
               และตราสารระหวางประเทศที่ปรากฏในระดับภูมิภาคตางๆ ที่ยังไมลงรอยกันระหวางสิทธิเชิงปจเจกบุคคล

               หรือสิทธิเชิงกลุม อยางไรก็ดี แนวคิดที่เห็นวาสิทธิในสิ่งแวดลอมเปนสิทธิเชิงกลุมยังคงมีจํานวนจํากัดอยูเฉพาะ

               ประเทศในแถบทวีปแอฟริกาเทานั้น แมจะปรากฏวาประเทศในแถบอเมริกาใตจะมีความพยายามในการนํา

               สิทธิในสิ่งแวดลอมใปใชคุมครองบุคคลประหนึ่งเปนสิทธิมนุษยชน แตก็ยังคงมีความเห็นวาสิทธิในสิ่งแวดลอม

               เปนสิทธิเชิงปจเจกบุคคลมากกวาสิทธิเชิงกลุมหรือสิทธิรวมกัน (Collective Right)


                       2.2.3 การแปรรูปสิทธิมนุษยชนมาสูการเปนสิทธิในรัฐธรรมนูญ: กรณีของสิทธิในสิ่งแวดลอม


                       ในทางวิชาการคําวา “กฎหมายรัฐธรรมนูญ” กับคําวา “รัฐธรรมนูญ” มีความแตกตางกันอยูมาก โดย

               คําวากฎหมายรัฐธรรมนูญเปนคําที่มีความหมายกวาง รวมเอาตัวบทรัฐธรรมนูญในแตละยุคแตละสมัย
               กฎเกณฑพื้นฐานของรัฐธรรมนูญ (Ground Norm) จารีตประเพณีในรัฐธรรมนูญทั้งหลาย รวมถึงกฎมณเฑียร

               บาลที่มีคาบังคับเทียบเทารัฐธรรมนูญอยูดวย เปนตน สวนคําวารัฐธรรมนูญหมายความถึงตัวบทรัฐธรรมนูญที่
                                                 67
               ใชบังคับ ณ ขณะนั้นๆ แตเพียงอยางเดียว


                       สิทธิมนุษยชน นั้นเปนสิทธิที่มีศักดิ์ทางกฎหมายเสมอรัฐธรรมนูญของแตละประเทศ มีความเปนสากล

               ใชบังคับไดทั่วไป แมตัวบทรัฐธรรมนูญในสมัยหนึ่งๆ ไมไดบัญญัติรับรองสิทธิมนุษยชนสิทธิใดสิทธิหนึ่งหรือ
               หลายสิทธิไวในรัฐธรรมนูญ แตไมไดหมายความวารัฐนั้นๆ จะไมตองคุมครองสิทธิมนุษยชน เพราะสิทธิ

               มนุษยชนมักจะปรากฏอยูในกฎเกณฑพื้นฐานของรัฐธรรมนูญ หรือจารีตประเพณีในรัฐธรรมนูญอันเปน

               กฎหมายรัฐธรรมนูญรูปแบบหนึ่งที่รัฐตางๆ จะตองคํานึงถึงเชนเดียวกัน เนื่องจากความเปนสากลของสิทธิ
               มนุษยชนนั่นเอง รัฐทุกรัฐจึงตองมีหนาที่ตามกฎหมายระหวางประเทศที่จะตองใหความคุมครอง เคารพ และ

               เติมเต็มสิทธิมนุษยชนในอาณาเขตของประเทศตน ดังนั้น สิทธิมนุษยชนจึงอาจปรากฏหรือไมปรากฏอยูในตัว
               บทรัฐธรรมนูญของประเทศใดๆ ก็ได แตไมไดหมายความวาประเทศนั้นจะไมมีหนาที่ในการคุมครองสิทธิ

               มนุษยชน


                       ขณะที่สิทธิในรัฐธรรมนูญ (Constitutional Rights) นั้น มีความหมายอยางกวาง คลุมถึงสิทธิที่เปน

               สิทธิมนุษยชนและสิทธิที่มิใชสิทธิมนุษยชนอยูดวย เชน สิทธิขั้นพื้นฐาน (Fundamental Right) และสิทธิตาม

               กฎหมาย (Legal Right) เปนตน โดยเฉพาะสิทธิที่บัญญัติอยูในตัวบทรัฐธรรมนูญแตมิไดรับการยอมรับอยาง
               เปนสากลวาเปนสิทธิมนุษยชน เชน เอกสิทธิและความคุมกันของสมาชิกสภาผูแทนราษฎรในการไมถูกดําเนิน




                       67  วิษณุ เครืองาม, กฎหมายรัฐธรรมนูญ, พิมพครั้งที่ 3 (กรุงเทพฯ: นิติบรรณาการ, 2530), หนา 4
   63   64   65   66   67   68   69   70   71   72   73