Page 66 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 66

54 | P a ge


                       หากพิจารณาจากตราสารระหวางประเทศทั้งหลายที่กําหนดใหความคุมครอง “สิทธิในการมีชีวิตอยู

               ในสิ่งแวดลอมที่ดี (Right to Live in a Healthy Environment) ” หรือ “สิทธิในสิ่งแวดลอมที่เหมาะสมแก

               การพัฒนา (Right to a General Satisfactory Environment Favourable to Their Development)” จะ

               สามารถแบงแยกแนวคิดเกี่ยวกับสิทธิในสิ่งแวดลอมไดออกเปน 2 ประเภท ไดแก

                       ก.  สิทธิในสิ่งแวดลอมในฐานะสิทธิรวมกันของประชาชน ( As Collective Right)

                       แนวคิดสําหรับสิทธิในสิ่งแวดลอมของฝายแรกเห็นวา สิทธิในสิ่งแวดลอมมีความสัมพันธกับสิทธิในการ

               พัฒนา (Right to Development)  เพราะสิทธิในการไดรับการพัฒนาเปนความจําเปนของกลุมคนที่ดอย

               พัฒนา และตองมีชีวิตและความเปนอยูที่ดีทัดเทียม หรือเทียบเทากับมนุษยในกลุมอื่นๆ ที่ไดรับการพัฒนาใน

               ระดับที่ไดมาตรฐานระหวางประเทศอยางเทาเทียมกัน ดังนั้น สิทธิในการพัฒนาจะมีลักษณะของสิทธิเชิงกลุมที่

               เห็นไดชัดเจน เมื่อนําเอาสิทธิในสิ่งแวดลอมเขามาพิจารณารวมกันกับสิทธิในการพัฒนาจึงทําใหอิทธิพลของ
               สิทธิรวมกัน (Collective Right) ของสิทธิในการพัฒนาเขามามีบทบาทตอสิทธิในสิ่งแวดลอมเปนอยางมาก

               สิทธิในสิ่งแวดลอมตามแนวคิดนี้ จึงถือวาเปนสิทธิของ “กลุมประชาชน” ที่ควรไดอยูในสิ่งแวดลอมที่เหมาะสม

               เพื่อการพัฒนา โดยแนวคิดนี้เห็นไดชัดเจนในภูมิภาคแอฟริกาโดยกฎบัตรแหงแอฟริกันวาดวยสิทธิมนุษยชน

               และสิทธิของประชาชน ดังนี้


                        Article 24 แหง African Charter on Human and Peoples Rights บัญญัติวา “All peoples
               shall  have  the  right  to  a general  satisfactory environment  favourable to their

               development.”


                       จะเห็นวากฎบัตรแหงแอฟริกันวาดวยสิทธิมนุษยชนและสิทธิของประชาชน มีแนวคิดในการยอมรับ

               สิทธิเชิงกลุมมานาน ประการแรกจะเห็นไดจากชื่อของกฎบัตรใชคําวา “สิทธิมนุษยชน (Human Rights)

               และสิทธิของประชาชน (Peoples Rights)” ซึ่งการใชถอยคําทั้งสองคํามีความหมายอยูในตัววากฎบัตรนี้
               ประสงคคุมครองทั้งสิทธิเชิงปจเจกบุคคล  คือคําวา Human Rights และสิทธิเชิงกลุมหรือสิทธิรวมกันของ

               ประชาชนสะทอนใหเห็นจากคําวา Peoples Rights นั่นเอง


                       ประการที่สองมาตรา 24 แหงกฎบัตรฯ เปนที่ชัดเจนวา กฎบัตรใชคําวา  “ประชาชนทุกคนมีสิทธิ..

               (All peoples shall have the right..)” ในขณะที่การคุมครองสิทธิมนุษยชนอื่นๆ ตามกฎบัตรฯ ฉบับนี้ เชน

               มาตรา 3 มาตรา 5-9 จะระบุวา “ปจเจกบุคคลทุกคนมีสิทธิ... (Every individual shall have the right

               to...)” แสดงใหเห็นแนวคิดในการแบงแยกการคุมครองสิทธิเชิงปจเจกบุคคลกับสิทธิเชิงกลุมออกจากกันอยาง
               ชัดเจน โดยสิทธิในสิ่งแวดลอมตามแนวคิดนี้จึงเปนสิทธิเชิงกลุม
   61   62   63   64   65   66   67   68   69   70   71