Page 299 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 249

แมแตในคดีหมายเลขแดงที่ อ. 749-764/2557 (คดีเหมืองถานหินแมเมาะ) ซึ่งเปนคดีพิพาทเกี่ยวกับ

การไมปฏิบัติตามมาตรการที่กําหนดไวในรายงานการวิเคราะหผลกระทบสิ่งแวดลอม คดีดังกลาวมีเนื้อหา
เกี่ยวพันกับสิทธิเชิงกระบวนการ กลาวคือ สิทธิในการมีสวนรวมของประชาชนในกระบวนการตัดสินใจของรัฐ

ซึ่งทําใหเห็นแนวโนมและเหตุผลสมควรในการนําเอาหลักสิทธิมนุษยชนเชิงกระบวนการมาปรับใชกับกรณี

พิพาททางสิ่งแวดลอมอยางชัดแจงได อยางไรก็ตาม ลักษณะการบรรยายฟองคดีกลับเปนไปในลักษณะของ

การฟองตามหลักกฎหมายแพงและพาณิชยวาดวยละเมิด ทําใหตองนําเอาหลักกฎหมายละเมิดมาปรับใช ซึ่ง

รวมถึงการพิสูจนความสัมพันธระหวางผลและการกระทําเพื่อเรียกรองเอาคาสินไหมทดแทน

จากแนวทางคําพิพากษาของศาลปกครองและแนวทางการตอสูคดีทางปกครองที่เกี่ยวของกับปญหา
สิ่งแวดลอม เห็นไดวาหลักสิทธิมนุษยชนไมไดถูกนําขึ้นมาปรับใชโดยตรง ศาลปกครองตลอดจนการตอสูคดี

ของคูความจะอาศัยหลักกฎหมายแพงและพาณิชยวาดวยละเมิดซึ่งเปนหลักกฎหมายพื้นฐานทั่วไปมาปรับใช

มากกวาที่จะอาศัยหลักกฎหมายสิ่งแวดลอมหรือหลักกฎหมายสิทธิมนุษยชนมาปรับใชโดยตรง

สําหรับคดีเกี่ยวกับมลภาวะทางเสียงที่เกิดจากทาอากาศยานสุวรรณภูมิ ไดแก คดีหมายเลขแดงที่ ฟ.

13/2552 สามารถนํามาพิจารณาเทียบเคียงไดกับคดี Powell and Rayner v UK ของภูมิภาคยุโรป ซึ่งเปน
คดีเกี่ยวกับมลพิษทางเสียงจากทาอากาศยานฮีธโธรว แมทั้งสองคดีนี้จะมีผลลัพธเหมือนกันคือรัฐไมมีความผิด

แตมีความแตกตางกันในเหตุผล กลาวคือในคดี Powell and Rayner v UK ศาลสิทธิมนุษยชนของภุมิภาค

ยุโรปยอมรับวามลภาวะทางเสียงจากทาอากาศยานดังกลาวเปนการละเมิดสิทธิในการเคารพชีวิตสวนตัวและ

ครอบครัวอันเปนสิทธิมนุษยชนประเภทหนึ่ง แตมีเหตุเรื่องความจําเปนทางเศรษฐกิจ โดยศาลไดชั่งน้ําหนัก

ระหวางประโยชนทางเศรษฐกิจของการสรางทาอากาศยานกับคาใชจายของผูฟองคดีที่ตองเสียหายจากการ

ยายที่อยูอาศัยออกไปจากบริเวณทาอากาศยานฮีธโธรว ดังนั้น ในคดีของภูมิภาคยุโรป ศาลยอมรับวามีการ
ละเมิดสิทธิมนุษยชน แตมีเหตุอันควรใหกระทําได

ในขณะที่กรณีประเทศไทย ศาลไมไดมีการยอมรับวามีการละเมิดสิทธิมนุษยชน และไมไดตัดสินวารัฐ

มีการละเมิดสิทธิประการใดของประชาชนดวย แตเปนเรื่องที่วารัฐไมไดมีดุลพินิจโดยไมชอบในการประเมิน

อาคารที่พักอาศัยของผูไดรับผลกระทบทางเสียงจากทาอากาศยานสุวรรณภูมิ การตัดสินเชนนี้อาจกอใหเกิด

ความรูสึกขัดแยงกับผูฟองคดีซึ่งเปนผูรับผลกระทบได ตราบใดที่ผูฟองคดียังคงยืนยันวาไดรับผลกระทบจาก

มลภาวะทางเสียงอยู วิธีการที่เปนการอธิบายเหตุผลใหแกประชาชนไดดีที่สุดจึงนาจะเปนการชั่งน้ําหนัก
ระหวางประโยชนทางเศรษฐกิจและตนทุนทางสังคมที่เกิดจากมลภาวะ อันนาจะเปนหลักเกณฑที่สามารถ

เขาใจไดมากกวาการพยายามอางอิงมาตรวัดระดับเสียงที่เหมาะสม