Page 298 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

248 | P a g e

หากพิจารณาคดีของศาลปกครองที่เกี่ยวของกับความเสียหายแกชีวิตหรือสุขภาพของประชาชน เชน

คดีหมายเลขแดงที่ อ. 415/2550 (คดีโคบอลท 60) เปนเรื่องเกี่ยวกับความบาดเจ็บและการเจ็บปวยที่เกิดจาก
สารโคบอลท 60 ศาลไดตัดสินเกี่ยวคาสินไหมทดแทนตางๆ โดยอาศัยหลักเรื่องกฎหมายแพงและพาณิชยวา

ดวยละเมิด ทําใหจําตองมีการพิสูจนความสัมพันธระหวางผลและการกระทํา ตลอดจนการพิสูจนรายละเอียด

ตางๆ ในการคิดคํานวณหาคาสินไหมทดแทน ในขณะที่คดีที่มีลักษณะเดียวกันหรือคลายคลึงกันเชนนี้ใน

ภูมิภาคอื่น เชน คดี Oneryaildiz v. Turkey ของภูมิภาคยุโรป ศาลสิทธิมนุษยชนแหงภูมิภาคยุโรปไดตัดสิน

วาการอนุญาตใหเปดและประกอบกิจการที่มีความเสี่ยงตอชีวิตมนุษย เกิดกาซมีเทนที่มีสวนสําคัญทําให
ประชาชนเสียชีวิต ถือไดวามีการละเมิดสิทธิในชีวิตซึ่งเปนสิทธิมนุษยชนประเภทหนึ่ง หรือคดี SERAC and

Another v. Nigeria ซึ่งเปนเรื่องความเสียหายตอสุขภาพรางกายจากการปนเปอนของสารพิษ คณะกรรมการ

สิทธิมนุษยชนแหงภูมิภาคแอฟริกาไดตัดสินวาเปนการละเมิดสิทธิในรางกายและสิทธิในสิ่งแวดลอม

เมื่อพิจารณาตัวอยางแนวทางคําพิพากษาและคําวินิจฉัยขององคกรทางสิทธิมนุษยชนแหงภูมิภาค

ของภูมิภาคยุโรปและภูมิภาคแอฟริกาดังขางตนแลว จะเห็นไดวา มีการปรับเอาการกระทําอันสงผลเปนการ

ทําลายหรือทําใหสิ่งแวดลอมเสื่อมโทรมในกรณีดังกลาวเปนการละเมิดสิทธิมนุษยชน ในขณะที่คดีลักษณะ
เดียวกันนี้ในประเทศไทยกลับเปนการอางอิงการละเมิดตามหลักกฎหมายแพงและพาณิชยทั่วไป โดยไมได

กลาวถึงการละเมิดสิทธิมนุษยชนประเภทตางๆไวแตอยางใด แสดงใหเห็นไดวาแนวทางของคดีปกครองที่มี

ลักษณะเชนนี้ในประเทศไทย เนื้อหาของคดียังคงยึดโยงอยูกับหลักกฎหมายพื้นฐานในเรื่องละเมิดทาง

กฎหมายแพงและพาณิชย มากกวาที่จะไปถึงระดับการละเมิดสิทธิมนุษยชน

เชนเดียวกันกับในคดีหมายเลขแดงที่ อ. 730-748/2557 ซึ่งเปนคดีเกี่ยวกับกรณีที่โรงไฟฟาแมเมาะ

กอใหเกิดมลพิษตอชุมชน สามารถเทียบไดกับคดี Lopez Ostra v. Spain และคดี Fadeyeva v. Russia ของ
ภูมิภาคยุโรป ซึ่งเปนคดีเกี่ยวกับมลภาวะที่เกิดจากโรงงานอุตสาหกรรมเชนเดียวกัน โดยในคดี Lopez Ostra

v. Spain และคดี Fadeyeva v. Russia ศาลสิทธิมนุษยชนแหงภูมิภาคยุโรปไดพิจารณาวาการละเลยเพิกเฉย

ของรัฐในการปลอยใหมีการกอมลพิษดังกลาวจัดไดวาเปนการละเมิดสิทธิในการเคารพชีวิตสวนตัวและ

ครอบครัวอันเปนสิทธิมนุษยชนประเภทหนึ่ง ในขณะที่คดีโรงไฟฟาแมเมาะของประเทศไทยไดอาศัยหลัก

กฎหมายแพงและพาณิชยวาดวยละเมิด มาปรับใชเพื่อกําหนดคาสินไหมทดแทนใหกับผูฟองคดีซึ่งเปน
ผูเสียหาย อยางไรก็ตาม ศาลไดกลาวไวในชวงหนึ่งวากิจการที่กอมลพิษของโรงงานไฟฟาแมเมาะนั้นเปนการ

กระทบตอสิทธิในการดํารงชีพอยางปกติสุข ซึ่งเปนสิทธิขั้นพื้นฐานตามรัฐธรรมนูญ เห็นไดวาศาลปกครองใน

คดีโรงไฟฟาแมเมาะไดมีการพยายามโยงเอาการกอมลพิษเขาเปนการกระทําอันละเมิดตอสิทธิตามรัฐธรรมนูญ

แตทั้งนี้ ทายที่สุดแลว หลักกฎหมายที่นํามาใชเปนหลักในการเยียวยาใหแกผูเสียหายไดแกหลักกฎหมายแพง

และพาณิชยวาดวยละเมิด