Page 293 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน
P. 293

P a ge  | 243




               ประชาชนซึ่งเปนความพยายามของรัฐในทวีปแอฟริกาที่ตองการคุมครองสิทธิในสิ่งแวดลอมใหครอบคลุมใน

               ภูมิภาคแอฟริกามากที่สุด

                         ในการศึกษาการปรับใชสิทธิมนุษยชนในระดับภูมิภาคนั้นจะมีประโยชนตอประเทศไทยในแงของ

               วิธีการในการคุมครองสิทธิมนุษยชนวาสิทธิมนุษยชนอยางเดียวกันกับที่ประเทศไทยคุมครองอยูนั้น ในระดับ

               ภูมิภาคมีวิธีการในการคุมครองอยางไร ครอบคลุมเรื่องใดบาง การคุมครองสิทธิมนุษยชนมีประสิทธิภาพทําให

               ประชาชนทั้งหลายในภูมิภาคนั้นๆ ไมถูกละเมิดสิทธิหรือไม เปนตน


                   6.5.2 ขอจํากัดการในการนํามาปรับใชกับกรณีของประเทศไทย

                         เนื่องจากการพิจารณาพิพากษาคดีความของศาลสิทธิมนุษยชนระดับภูมิภาค หรือการวินิจฉัยชี้

               ขาดขอพิพาทของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนระดับภูมิภาคมีขอจํากัดโดยเฉพาะเขตอํานาจของศาลหรือ

               คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน เชน ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรปถูกจํากัดในการใชอนุสัญญาแหงยุโรปวาดวยสิทธิ

               มนุษยชนและพิธีสารที่เกี่ยวของในการพิจารณาพิพากษาคดีเทานั้น จึงทําศาลไมอาจนําสิทธิมนุษยชนอยางอื่น

               มาปรับแกคดีได  หรือกรณีของศาลสิทธิมนุษยชนแหงภูมิภาคอเมริกาก็สามารถรับพิจารณาคดีไดเฉพาะบางคดี

               ที่ไมไดอยูในอํานาจของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนเทานั้น ดังนั้น ในการศึกษาคดีความตางๆ จึงตองพิจารณา
               ขอจํากัดขอบอํานาจขององคกร และบริบทขององคการระหวางประเทศระดับภูมิภาคดวย โดยเฉพาะอยางยิ่ง

               หากจะนําบทบาทของศาล หรือคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนระดับภูมิภาคมาปรับใชกับศาลหรือคณะกรรมการ

               สิทธิมนุษยชนของประเทศไทยยิ่งตองพิจารณาอยางรอบคอบ เพราะขอจํากัดอํานาจ บริบท และโครงสรางใน

               การบริหารจัดการแตกตางกันเปนอยางมาก


               6.6 วิเคราะหเปรียบเทียบบทบาทขององคการระหวางประเทศระดับภูมิภาคที่เกี่ยวของกับการคุมครอง

               สิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดลอมกับประเทศไทย

                    6.6.1 บทบาทขององคกรดานสิทธิมนุษยชนในประเทศไทย


                         องคกรหลักทางสิทธิมนุษยชนของประเทศไทย ไดแก คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ ซึ่งมี

               สถานะเปนองคกรอื่นตามรัฐธรรมนูญ และในปจจุบันยังคงปฏิบัติหนาที่อยูโดยผลของประกาศคณะรักษาความ

               สงบแหงชาติ ฉบับที่ 11/2557 ลงวันที่ 22 พฤษภาคม 2557


                         บทบาทของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติจะสอดคลองกับหลักการปารีสทั้ง 5 ประการ

               อยางไรก็ดี อํานาจหนาที่ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติจะเปนไปในลักษณะของการใหคําปรึกษา
               หรือคําแนะนําเกี่ยวกับประเด็นทางสิทธิมนุษยชน และรับเรื่องรองเรียนเกี่ยวกับการกระทําอันเปนการละเมิด

               สิทธิมนุษยชนไว เพื่อดําเนินการสงตอไปยังหนวยงานที่มีอํานาจ ซึ่งรวมถึงอํานาจหนาที่ในการเสนอเรื่องพรอม
   288   289   290   291   292   293   294   295   296   297   298