Page 219 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 169

อันตรายหรือเสียหายจากการดําเนินกิจการ และเปนการปองปราม มิใหผูถูกฟองคดีกระทําผิดเชนเดิมอีก จึง

กําหนดคาเสียหายในกรณีนี้ใหแกผูฟองคดีแตละรายเพิ่มขึ้น อยางไรก็ตาม ผูฟองคดีรายใดจะไดรับคาสินไหม

ทดแทนเพื่อความเสียหายจากการเสื่อมสมรรถภาพ สุขภาพและอนามัย และความสูญเสียทางดานจิตใจเปน

จํานวนเงินเทาใดนั้น ตองพิจารณาจากระยะเวลาที่ผูฟองคดีรายนั้นอาศัยอยูในพื้นที่อําเภอแมเมาะจริงเปน

สําคัญ โดยผูฟองคดีรายที่อยูในพื้นที่ตลอดระยะเวลาชวงเดือนพฤศจิกายน 2535 ถึงเดือนสิงหาคม 2541 ใหมี

สิทธิไดรับคาสินไหมทดแทนกรณีนี้ เปนเงินทั้งสิ้น 246,900 บาท สวนผูฟองคดีรายอื่นใหมีสิทธิไดรับคาสินไหม

ทดแทนกรณีนี้ตามระยะเวลาที่อยูในพื้นที่จริง ทั้งนี้ ตองไมเกินคําขอของผูฟองคดีแตละราย

ศาลปกครองสูงสุดพิพากษาแกคําพิพากษาศาลปกครองชั้นตนเปนใหผูถูกฟองชดใชคดีคาสินไหม

ทดแทนพรอมดอกเบี้ยใหแกผูฟองคดีบางรายที่ศาลปกครองชั้นตนวินิจฉัยวายื่นฟองคดีเมื่อพนกําหนดเวลาการ

ฟองคดีตามจํานวนที่ตนมีสิทธิไดรับนอกจากที่แกใหเปนไปตามคําพิพากษาของศาลปกครองชั้นตน

 คดีหมายเลขแดงที่ อ. 749-764/2557: กรณีเหมืองถานหินแมเมาะไมปฏิบัติตามมาตรการ

ที่กําหนดไวในรายงานการวิเคราะหผลกระทบสิ่งแวดลอม

คดีนี้ผูฟองคดีทั้ง 16 สํานวน 318 คน ฟองมีสาระสําคัญสรุปไดวา ผูถูกฟองคดีที่ 7 (การไฟฟาฝาย

ผลิตแหงประเทศไทย) ซึ่งเปนผูถือประทานบัตรการทําเหมืองแรถานหิน ในพื้นที่อําเภอแมเมาะ จังหวัดลําปาง

ละเลยมิไดปฏิบัติตามวิธีการทําเหมืองแร และเงื่อนไขทายประทานบัตร รวมทั้งเปลี่ยนแปลงวิธีการทําเหมือง

แร แผนผังโครงการ และเงื่อนไขทายประทานบัตรหลายประการโดยไมไดรับอนุญาตจากผูถูกฟองคดีที่ 3

(อธิบดีกรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร) กอใหเกิดมลพิษและทําใหผูฟองคดีไดรับอันตรายตอชีวิต

สุขภาพอนามัย และทรัพยสินเสียหาย แตผูถูกฟองคดีที่ 1 ผูถูกฟองคดีที่ 2 (กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการ

เหมืองแร) ผูถูกฟองคดีที่ 3 และผูถูกฟองคดีที่ 4 (อุตสาหกรรมจังหวัดลําปาง) ซึ่งมีอํานาจหนาที่ในการกํากับ

ดูแลการทําเหมืองแรของผูถูกฟองคดีที่ 7 กลับเพิกเฉยไมดําเนินการตามอํานาจหนาที่ ผูถูกฟองคดีที่ 5 (กรม

ควบคุมมลพิษ) และผูถูกฟองคดีที่ 6 (อธิบดีกรมควบคุมมลพิษ) ไมดําเนินการตามอํานาจหนาที่ในการควบคุม

มลพิษรวมทั้งเรียกคาเสียหายจากผูถูกฟองคดีที่ 7 สวนผูถูกฟองคดีที่ 8 ถึงผูถูกฟองคดีที่ 11 ซึ่งเปนเจา

พนักงานทองถิ่นไมไดมีคําสั่งใหผูถูกฟองคดีที่ 7 ยุติหรือระงับการกอเหตุรําคาญ ผูฟองคดีทั้ง 16 สํานวนมีคํา

ขอให (1) ใหผูถูกฟองคดีทั้ง 11 ปฏิบัติหนาที่ตามกฎหมาย (2) ใหเพิกถอนประทานบัตรของผูถูกฟองคดีที่ 7

(3) ใหผูถูกฟองคดีที่ 8 ถึงผูถูกฟองคดีที่ 11 แกไขฟนฟูทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดลอมใหกลับฟนคืนสู

ธรรมชาติดังเดิม รวมทั้งใหผูถูกฟองคดีที่ 7 หยุดการกระทําที่กอใหเกิดมลพิษ และใหผูถูกฟองคดีที่ 5 และผูถูก