Page 218 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

168 | P a g e

เดือนสิงหาคม 2541 รวม 70 เดือน ตรวจพบวามีทั้งกรณีคาเฉลี่ยฯ เกินกวา 780 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร

และเกินกวา 1,300 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร หลังจากนั้นเปนตนมา ไมมีกรณีคาเฉลี่ยฯ เกินกวา 780

ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร ผูถูกฟองคดีจึงละเลยตอหนาที่ตามที่กฎหมายกําหนดใหตองปฏิบัติในการปลอย

ทิ้งกาซซัลเฟอรไดออกไซดออกสูบรรยากาศ เมื่อผูฟองคดีเปนผูอาศัยอยูในพื้นที่อําเภอแมเมาะในชวงเวลาที่มี

การแพรกระจายของกาซซัลเฟอรไดออกไซดที่มีคาเฉลี่ยฯ สูงเกินกวาคามาตรฐานและที่ประกาศ

คณะกรรมการสิ่งแวดลอมแหงชาติกําหนด กลาวอางในคําฟองวาไดรับผลกระทบจากกาซซัลเฟอรไดออกไซดที่

เกิดจากโรงไฟฟาแมเมาะของผูถูกฟองคดีจนเจ็บปวยเปนโรคในระบบทางเดินหายใจ โรคปอด หรือเกิดอาการ

ระคายเคืองตามเยื่อบุผนังตามรางกาย จึงเชื่อไดวาผูฟองคดีไดรับอันตรายเสียหายจากกาซซัลเฟอรไดออกไซด

ที่แพรกระจายจากโรงไฟฟาแมเมาะของผูถูกฟองคดีและมิใชเหตุสุดวิสัยที่จะเปนเหตุใหผูถูกฟองคดียกขึ้นเปน

ขอกลาวอางเพื่อไมตองรับผิด ผูถูกฟองคดีจึงมีหนาที่ตองชดใชคาสินไหมทดแทนหรือคาเสียหายใหแกผูฟองคดี

ตามมาตรา 96 แหงพระราชบัญญัติสงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอมแหงชาติ พ.ศ. 2535 ดังนี้

กรณีคาทดแทนการเสื่อมสมรรถภาพ สุขภาพและอนามัย และความสูญเสียทางดานจิตใจ ในชวง

เดือนพฤศจิกายน 2535 ถึงเดือนสิงหาคม 2541 เปนเวลา 70 เดือน มี 67 เดือน โรงไฟฟาแมเมาะของผูถูก

ฟองคดีไดปลอยกาซซัลเฟอรไดออกไซดมีคาเฉลี่ยฯ เกินกวา 780 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร และเกินกวา

1,300 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร ซึ่งเปนปริมาณที่จะกอใหเกิดอันตรายตอรางกาย สุขภาพ และอนามัย

จํานวนไมนอยกวา 278 ครั้ง เปนเหตุใหผูฟองคดีที่มีภูมิลําเนาอยูในพื้นที่อําเภอแมเมาะ ไดรับผลกระทบ

เจ็บปวยเปนโรคพิษซัลเฟอรไดออกไซด เวียนศีรษะ แนนหนาอก แสบคอ เยื่อบุคอแดง เยื่อบุตาแดง และเยื่อบุ

จมูกแดง กระทบตอสุขภาพ อนามัย เสื่อมสมรรถภาพ และสภาพจิตใจ ดังนั้น การกําหนดคาเสียหายจึง

พิจารณากําหนดรวมเปนคาเสียหายอยางอื่นอันมิใชตัวเงินตามพฤติการณและความรายแรงจากการกระทํา

ของผูถูกฟองคดีตามจํานวนครั้งที่โรงไฟฟาแมเมาะของผูถูกฟองคดีไดปลอยทิ้งกาซซัลเฟอรไดออกไซดจนทําให

มีคาเฉลี่ยฯ เกินกวา 780 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร ตามมาตรฐานที่ควรเปน และเกินกวา 1,300 ไมโครกรัม

ตอลูกบาศกเมตร ตามที่คณะกรรมการสิ่งแวดลอมแหงชาติประกาศกําหนดไว โดยเฉพาะเมื่อมีประกาศ

คณะกรรมการสิ่งแวดลอมแหงชาติ กําหนดหามมิใหมีการปลอยกาซซัลเฟอรไดออกไซด ซึ่งมีคาเฉลี่ยฯ เกิน

กวา 1,300 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตรใชบังคับแลว ผูถูกฟองคดีก็ไมไดบําบัดหรือควบคุมถือวาเปนพฤติกรรม

ที่มีความรายแรงและเปนการฝาฝนกฎหมายอันเปนการกระทําละเมิดตามมาตรา 420 แหงประมวลกฎหมาย

แพงและพาณิชย ซึ่งศาลมีอํานาจกําหนดคาสินไหมทดแทนได ตามควรแกพฤติการณและความรายแรงตาม

มาตรา 438 วรรคหนึ่ง แหงประมวลกฎหมายเดียวกัน ประกอบกับไมปรากฏวาผูถูกฟองคดีไดรับโทษใดๆ จาก

การกระทําดังกลาว เพื่อใหผูถูกฟองคดีระมัดระวัง มิใหมีการแพรกระจายของมลพิษจนเปนเหตุใหมีผูไดรับ