Page 217 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

P a ge | 167

กระแสไฟฟามีการปลอยอากาศเสียประเภทกาซซัลเฟอรไดออกไซดและฝุนละอองซึ่งเปนมลพิษออกสู

บรรยากาศ และมีประกาศกระทรวงวิทยาศาสตร เทคโนโลยีและสิ่งแวดลอม เรื่อง กําหนดใหโรงไฟฟาเปน

แหลงกําเนิดมลพิษที่จะตองถูกควบคุมการปลอยทิ้งอากาศเสียออกสูสิ่งแวดลอม ประกาศในราชกิจจานุเบกษา

เมื่อวันที่ 30 มกราคม 2539 ซึ่งมาตรา 96 แหงพระราชบัญญัติสงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอมแหงชาติ

พ.ศ. 2535 กําหนดใหเจาของหรือผูครอบครองแหลงกําเนิดมลพิษมีหนาที่ตองรับผิดชดใชคาสินไหมทดแทน

หรือคาเสียหาย หากวามีการรั่วไหลหรือแพรกระจายของมลพิษเปนเหตุใหผูอื่นไดรับอันตรายหรือเสียหาย

หรือเปนเหตุใหทรัพยสินของรัฐเสียหาย โดยไมตองคํานึงวาอันตรายหรือความเสียหายดังกลาวจะเกิดจากการ

กระทําโดยจงใจหรือประมาทเลินเลอของเจาของหรือผูครอบครองแหลงกําเนิดมลพิษหรือไม สําหรับกรณี

โรงไฟฟาแมเมาะของผูถูกฟองคดีสามารถพิจารณาไดดังนี้

กรณีมลภาวะจากฝุนละออง ปรากฏขอเท็จจริงในสํานวนคดีวา สวนมากมีแหลงที่มาจากการเผา

ไหมมวลชีวภาพและรถยนต มิไดเกิดจากการปลอยทิ้งอากาศเสียของผูถูกฟองคดี คาเฉลี่ยฝุนละอองกับพื้นที่

อื่นๆ ทั่วประเทศแลวไมมีความแตกตางกัน ประกอบกับผูถูกฟองคดีไดติดตั้งเครื่องกําจัดฝุนชนิดไฟฟาสถิตแรง

สูงในทุกโรงไฟฟา มีมาตรการควบคุมฝุนละอองภายในบริเวณโรงไฟฟาดวยการราดน้ําบนวัสดุที่มีฝุนฟุง

กระจายอยูเสมอ และไมพบวามีพนักงานของผูถูกฟองคดีเจ็บปวยเปนโรคปอดอักเสบจากฝุนหิน จึงถือไมไดวา

โรงไฟฟาแมเมาะของผูถูกฟองคดีกอใหเกิดการแพรกระจายของฝุนละอองที่จะตองรับผิดชดใชคาเสียหาย

ใหแกผูฟองคดีตามมาตรา 96 แหงพระราชบัญญัติสงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอมแหงชาติ พ.ศ. 2535

แตอยางใด

กรณีมลภาวะจากกาซซัลเฟอรไดออกไซด เห็นวา คาเฉลี่ยฯ ไมเกิน 780 ไมโครกรัมตอลูกบาศก

เมตร เปนคาเฉลี่ยฯ ที่จะไมเปนอันตรายตอรางกายและสุขภาพอนามัย และเปนคามาตรฐานโดยทั่วไปที่ใชกับ

ประชาชนทั้งประเทศ แมจะมีการกําหนดคาเฉลี่ยความเขมขนของกาซซัลเฟอรไดออกไซดในบรรยากาศ

โดยทั่วไปในเวลา 1 ชั่วโมง โดยเฉพาะพื้นที่ตําบลแมเมาะ อําเภอแมเมาะ จังหวัดลําปาง กําหนดใหคาเฉลี่ยฯ

ไมเกิน 1,300 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร ก็ตาม แตถาโรงไฟฟาแมเมาะของผูถูกฟองคดีไดมีการปลอยทิ้งกาซ

ซัลเฟอรไดออกไซดออกสูบรรยากาศจนทําใหมีคาเฉลี่ยฯ เกินกวา 780 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร ถึงจะไม

เกิน 1,300 ไมโครกรัมตอลูกบาศกเมตร หากกอใหเกิดความเสียหายแกผูฟองคดี และไมปรากฏเหตุยกเวน

ความรับผิด ผูถูกฟองคดีก็มีหนาที่ตองรับผิดชดใชคาสินไหมทดแทนหรือคาเสียหายใหแกผูฟองคดีตามมาตรา
96 แหงพระราชบัญญัติสงเสริมและรักษาคุณภาพสิ่งแวดลอมแหงชาติ พ.ศ. 2535 กรณีนี้ปรากฏขอเท็จจริงวา

โรงไฟฟาแมเมาะปลอยทิ้งกาซซัลเฟอรไดออกไซดออกสูบรรยากาศ โดยระหวางเดือนพฤศจิกายน 2535 ถึง