Page 212 - รายงานฉบับสมบูรณ์โครงการวิจัยเรื่อง ความสัมพันธ์ระหว่างสิทธิมนุษยชนและสิ่งแวดล้อมเพื่อการคุ้มครองสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมอย่างยั่งยืน

162 | P a g e

หลักเกณฑในการประเมินอาคาร/ที่พักอาศัยของผูไดรับผลกระทบทางเสียง ของทาอากาศยานสุวรรณภูมิ เปน
การออกโดยมิชอบ ศาลพิพากษายกฟอง โดยใหเหตุผลวา: -

การที่ผูถูกฟองคดีมีมติเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2550 โดยเห็นชอบใหบริษัททาอากาศยานไทย
จํากัด (มหาชน) สนับสนุนการปรับปรุงอาคารและสิ่งปลูกสรางในพื้นที่ในเขต NEF 30 ถึง NEF 40 โดยทําการ

ตรวจวัดระดับเสียงรบกวน (L90) หากพบวาโครงการทําใหมีระดับเสียงรบกวน (L90) เกิน 10 เดซิเบล (เอ) จึง

สอดคลองกับการชดเชยผูที่ไดรับผลกระทบทางเสียงในระดับเสนเสียง ดังกลาวตามที่ระบุในรายงานการ
วิเคราะหผลกระทบสิ่งแวดลอม โครงการทาอากาศยานสุวรรณภูมิเพิ่มเติม (สืบเนื่องจากการเพิ่มจํานวน

ผูโดยสารในปเปดดําเนินการ) และแนวทางการใชที่ดินสําหรับพื้นที่ในเสน NEF ตางๆ รวมทั้งคาระดับเสียง
รบกวนตามประกาศคณะกรรมการสิ่งแวดลอมแหงชาติ จึงมิใชการใชดุลพินิจโดยมิชอบ อันจะถือไดวาเปนการ

กระทําที่ไมชอบดวยกฎหมายแตอยางใด

การที่ผูถูกฟองคดีมีมติเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2550 เห็นชอบใหบริษัททาอากาศยานไทย จํากัด

(มหาชน) ประกาศเสนเสียงกรณีเลวรายที่สุดที่เปนไปได คือ กรณีที่ใชทางวิ่งที่ 1 และที่ 2 เต็มความสามารถ

สูงสุดของทางวิ่งจํานวน 76 เที่ยวบินตอชั่วโมง เฉพาะการบินลงที่ปลายทางวิ่งฝงตะวันตกดานทิศเหนือรอยละ
80 ของเที่ยวบินทั้งหมด และการบินลงที่ปลายทางวิ่งฝงตะวันออกดานทิศเหนือรอยละ 20 ของเที่ยวบิน

ทั้งหมด ซึ่งยังคงใชปริมาณของจํานวนเที่ยวบินเต็มขีดความสามารถสูงสุดของทางวิ่งของทาอากาศยานสุวรรณ

ภูมิที่จะรองรับไดคือ 76 เที่ยวบินตอชั่วโมง และสอดคลองกับสถานการณการบินจริงที่ทาอากาศยานสุวรรณ
ภูมิ จึงมิใชการใชดุลพินิจโดยมิชอบ อันจะถือไดวาเปนการกระทําที่ไมชอบดวยกฎหมายแตอยางใด

การที่ผูถูกฟองคดีมีมติเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม 2550 เรื่องหลักเกณฑในการประเมินอาคาร/ที่พัก

อาศัยของผูไดรับผลกระทบทางเสียงทาอากาศยานสุวรรณภูมิโดยมิไดกําหนดใหเงินคาชดเชยผลกระทบทาง

เสียงจากทาอากาศยานสุวรรณภูมิเปนเงินไดพึงประเมินที่ไดรับยกเวนไมตองรวมคํานวณเพื่อเสียภาษีเงินได จึง
มิใชการกระทําที่สรางภาระใหเกิดกับประชาชนเกินสมควร หรือเปนการใชดุลพินิจโดยมิชอบ อันจะถือไดวา

เปนการกระทําที่ไมชอบดวยกฎหมายแตอยางใด

 คดีหมายเลขแดงที่ อ. 743/2555: หนวยงานของรัฐละเลยปฏิบัติหนาที่ฟนฟูลําหวยคลิตี้

และละเมิดสิทธิในการไดรับประโยชนจากทรัพยากรธรรมชาติของชุมชนตามรัฐธรรมนูญ

คดีนี้ผูฟองคดีทั้งยี่สิบสองฟองวา บริษัทตะกั่วคอนเซนเตรทส (ประเทศไทย) จํากัด ไดปลอยทิ้งน้ํา

ขุนขนและกากแรดีบุกจากบอกักตะกอนลงสูลําหวยคลิตี้ ทําใหผูฟองคดีทั้งยี่สิบสองไดรับการปนเปอนของสาร

ตะกั่วจากลําหวยคลิตี้ โดยผูถูกฟองคดีไมเขาดําเนินการเพื่อขจัดมลพิษและฟนฟูลําหวยคลิตี้ใหกลับคืนสูสภาพ

เดิม จึงนําคดีมาฟองตอศาล ขอใหศาลมีคําพิพากษาใหผูถูกฟองคดีเขาดําเนินการขจัดมลพิษและฟนฟูลําหวยค

ลิตี้ใหกลับคืนสูสภาพเดิม พรอมทั้งเรียกคาเสียหายจากการที่ผูฟองคดีทั้งยี่สิบสองตองแบกรับภาระคาใชจาย