Page 435 - รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง เพื่อปรับปรุงแก้ไขนโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนด้านที่ดินและป่า
P. 435

สํานักงานคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแหงชาติ
                National Human Rights Commission of Thailand

                            1.  ผูที่ประกอบอาชีพเกษตรกรรมเปนหลักและไมมีที่ดินเพื่อเกษตรกรรมเปนของตนเองหรือ

                มีที่ดินเล็กนอยไมเพียงพอแกการครองชีพ และ

                            2.  ผูที่ประสงคจะประกอบอาชีพเกษตรกรรมแตไมมีที่ดินเพื่อเกษตรกรรมเปนของตนเอง

                และเปนผูยากจนหรือมิใชผูที่มีอาชีพอื่นอันมีรายไดเพียงพอแกการยังชีพ
                            สําหรับเกษตรกรที่จะมีสิทธิไดรับการจัดที่ดิน นอกจากจะตองมีคุณสมบัติตามที่กลาวมาแลว

                ยังตองเปนไปตามมาตรา 30 แหงพระราชบัญญัตินี้ ที่กําหนดใหเปนไปตามหลักเกณฑ วิธีการ และเงื่อนไข

                ที่คณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมกําหนด ซึ่งคณะกรรมการฯ ไดออกระเบียบฯ โดยกําหนดใหเกษตรกร

                ที่จะมีสิทธิไดรับการจัดที่ดินจะตองไมมีที่ดินเพื่อประกอบเกษตรกรรมเปนของตนเองหรือของบุคคลในครอบครัว
                เดียวกันหรือมีที่ดินเพียงเล็กนอยไมเพียงพอแกการประกอบเกษตรกรรมเพื่อเลี้ยงชีพ

                            สวนกรณีเกษตรกรที่จะไดรับการจัดที่ดินตามวรรคสามนั้น คือ เกษตรกรผูไดรับการคัดเลือกใหได

                รับที่ดินในการจัดที่ดินตามมาตรา 30 วรรคหนึ่ง เพียงแตเปนกรณีที่ผูนั้นไดถือครองที่ดินของรัฐอยูแลวเกิน 50 ไร

                ดวยเหตุนี้ เกษตรกรที่จะไดรับการจัดที่ดินตามวรรคหนึ่งและวรรคสามจะตองมีคุณสมบัติเชนเดียวกัน
                และแมคณะกรรมการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรมจะมีอํานาจในการตีความและวินิจฉัยระเบียบของตนได

                แตหากการตีความนั้นขัดตอบทกฎหมาย ผลของการตีความนั้นก็เปนเรื่องที่ไมถูกตองตามกฎหมายไมสามารถ

                นํามาใชบังคับและตองดําเนินการใหมใหถูกตองตอไป

                            สวนการจัดที่ดินตามมาตรา 30 วรรค 5 เปนการจัดที่ดินเพื่อใชสําหรับกิจการอื่นที่เปนการสนับสนุน
                หรือเกี่ยวเนื่องกับการปฏิรูปที่ดิน มิใชการจัดใหเพื่อประกอบเกษตรกรรม ซึ่งที่ดินที่จะนํามาจัดตองมีจํานวน

                ไมเกินหาสิบไร โดยหลักเกณฑ วิธีการ และเงื่อนไขในการอนุญาตหรือการใหผูไดรับอนุญาตถือปฏิบัตินั้น

                ตองเปนไปตามที่คณะกรรมการกําหนดโดยความเห็นชอบของคณะรัฐมนตรี ดวยเหตุนี้ การจัดที่ดินตามวรรคหานี้

                จึงสามารถจัดใหแกบุคคลใด ๆ ก็ได มิไดจํากัดเฉพาะเกษตรกร และหากปรากฏวาผูที่ไดรับการจัดที่ดินจากรัฐ
                ขาดคุณสมบัติตามกฎหมาย จะถือวาการจัดที่ดินดังกลาวเปนการฝาฝนตอกฎหมายและนิติกรรมทางปกครอง

                ที่เกี่ยวของก็เปนการออกที่ไมชอบดวยกฎหมาย ผูที่มีอํานาจทํานิติกรรมทางปกครองในเรื่องใดยอมมีอํานาจ

                ที่จะแกไขหรือยกเลิกเพิกถอนนิติกรรมทางปกครองนั้นได ดังนั้นผูมีอํานาจออกเอกสาร ส.ป.ก.4 - 01 จึงมี

                อํานาจเพิกถอนเอกสารนั้นไดเพราะผูรับไมมีสิทธิตามกฎหมายที่จะไดรับเอกสารนั้น


















         414     รายงานการศึกษาวิจัย เรื่อง “เพื่อปรับปรุงแกไข
                 นโยบายกฎหมายที่ละเมิดสิทธิมนุษยชนดานที่ดินและปาไม”
   430   431   432   433   434   435   436   437   438   439   440