Page 347 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ

ผ - | ๒๑๑

สร้างซึ่งประกอบด้วยบ้านพักอาศัยมีลักษณะเป็นคอนกรีตชั้นเดียว ๑ หลัง และบ่อน้ําลึก ๕ เมตร คณะกรรมการกําหนด

ราคาเบื้องต้นกําหนดค่าทดแทนให้เป็นเงิน ๓๐๘,๖๔๙ บาท และ ๑,๙๖๕.๙๒ บาทตามลําดับ แต่มิได้กําหนดค่าทดแทน
ความเสียหายที่ต้องออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืนให้แก่ผู้ฟ้องคดี ส่วนค่าทดแทนต้นไม้ จํานวน ๖ รายการ

คณะกรรมการกําหนดราคาเบื้องต้นได้กําหนดค่าทดแทนให้ ดังนี้ เงาะโรงเรียนขนาดใหญ่ ๒ ต้น ๆ ละ ๒,๐๐๐ บาท

เป็นเงิน ๔,๐๐๐ บาท ชะอมขนาดใหญ่ ๑๒ ต้น ๆ ละ ๕๐ บาท เป็นเงิน ๖๐๐ บาท ขนุนพันธุ์ดีขนาดใหญ่ ๒ ต้น ๆ

ละ ๑,๑๐๐ บาท เป็นเงิน ๒,๒๐๐ บาท กล้วยขนาดใหญ่ ๖ กอ ๆ ละ ๒๐๐ บาท เป็นเงิน ๑,๒๐๐ บาท ส้มโอพันธุ์ดี

ขนาดใหญ่ ๑ ต้น ๆ ละ ๑,๕๐๐ บาท เป็นเงิน ๑,๕๐๐ บาท และหมากขนาดกลาง ๕ ต้น ๆ ละ ๒๐๐ บาท เป็นเงิน

๑,๐๐๐ บาท รวมค่าทดแทนต้นไม้ ๑๐,๕๐๐ บาท โดยผู้ซึ่ง ได้รับมอบหมายจากเจ้าหน้าที่เวนคืน ได้มีหนังสือที่

กษ ๐๓๒๔.๑๔ / ๑๘๘ ลงวันที่ ๑๑ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ แจ้งให้ผู้ฟ้องคดีได้รับเงินค่าทดแทนทรัพย์สินที่ถูกเวนคืนแล้ว
แต่ผู้ฟ้องคดีไม่พอใจในค่าทดแทนที่ได้รับจึงได้มีหนังสือ ลงวันที่ ๑๒ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๘ อุทธรณ์ต่อรัฐมนตรีว่าการ

กระทรวงเกษตร และสหกรณ์ เพื่อขอค่าทดแทนที่ดิน สิ่งปลูกสร้าง และต้นไม้ เพิ่มขึ้น ซึ่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวง

เกษตรและสหกรณ์ได้รับอุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดีแล้ว แต่มิได้วินิจฉัยอุทธรณ์ให้แล้วเสร็จภายในเวลาที่กําหนด ผู้ฟ้องคดีจึง

นําคดีมาฟ้องศาล เมื่อวันที่ ๓๐ สิงหาคม ๒๕๔๘ ขอให้ศาลมีคําสั่งให้ผู้ถูกฟ้องคดีกําหนดค่าทดแทนที่ดินเป็นเงิน

๒๐๐,๐๐๐ บาท ค่าสิ่งปลูกสร้างเป็นเงิน ๙๓๑,๖๑๑,๓๔ บาท และค่าทดแทนต้นไม้เป็นเงิน ๓๙,๖๐๐ บาท พร้อมกับ
ได้ยื่นขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลด้วย ซึ่งศาลได้อนุญาตให้ผู้ฟ้องคดี ดําเนินคดีโดยได้รับการยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล

สําหรับการพิจารณาอุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดีนั้น คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ค่าทดแทน ซึ่งมีหน้าที่พิจารณาเสนอ

ความเห็นต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงเกษตรและสหกรณ์ ได้ประชุมพิจารณาอุทธรณ์ของผู้ฟ้องคดีในคราวประชุมครั้งที่ ๑

/ ๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๑๑ กรกฎาคม ๒๕๔๘ และมีมติให้พิจารณากําหนดเงินค่าทดแทนสําหรับความเสียหาย เนื่องจาก

ต้องออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืนให้แก่ ผู้ฟ้องคดีรวมทั้งผู้ถูกเวนคืนรายอื่นอีกจํานวน ๑๑ ราย โดยคณะกรรมการ
พิจารณาอุทธรณ์ค่าทดแทนได้มอบหมายให้คณะกรรมการกําหนดราคาเบื้องต้นเป็นคณะทํางานพิจารณา กําหนดค่า

ทดแทนความเสียหาย เนื่องจากต้องออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืนของแต่ละราย เพื่อเสนอให้คณะกรรมการ

พิจารณาอุทธรณ์ค่าทดแทนพิจารณาในการประชุมครั้งต่อไป ต่อมาคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ค่าทดแทนได้ประชุม

ครั้งที่ ๒ / ๒๕๔๘ เมื่อวันที่ ๑๓ กันยายน ๒๕๔๘ ซึ่งในการประชุมครั้งดังกล่าว คณะทํางานพิจารณากําหนดค่า

ทดแทนความเสียหายเนื่องจากต้องออกจากอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน ได้แจ้งให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ค่า

ทดแทนทราบว่า คณะทํางานไม่สามารถหาข้อมูลข้อเท็จจริงเกี่ยวกับความเสียหาย เนื่องจากต้องออกจาก

อสังหาริมทรัพย์ของแต่ละรายได้ คณะทํางานจึงเสนอให้กําหนดหลักการในการพิจารณาค่าทดแทนความเสียหายดังกล่าว
ไว้ในอัตราร้อยละสิบ ของค่าทดแทนอาคารสิ่งปลูกสร้างของผู้ถูกเวนคืน โดยผู้ฟ้องคดีจะได้รับค่าทดแทนความเสียหาย

เนื่องจากต้องออกจากอสังหาริมทรัพย์ จํานวน ๓๑,๐๖๑.๔๙ บาท แต่คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ค่าทดแทนเห็นว่า

ความเสียหายดังกล่าวจะต้องพิจารณาจากความเสียหายจริง ๆ ของแต่ละราย เพราะความเสียหายแต่ละรายไม่เท่ากัน

จะกําหนดเป็นหลักการในอัตราร้อยละสิบของค่าทดแทนสิ่งปลูกสร้างไม่ได้ เมื่อผู้ถูกเวนคืนที่มีสิทธิ์ได้รับค่าทดแทนในส่วน

ดังกล่าว แต่ละรายมิได้แจ้งข้อมูลความเสียหายให้คณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ค่าทดแทนพิจารณาก็ควรให้ผู้ถูกเวนคืน

รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”