Page 344 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ

๒๐๘ | - ผ

ซึ่งมีราคาต่อตารางเมตร ๕,๑๕๐ บาท เป็นราคาที่รวมกําไรในทางธุรกิจไว้ไม่น้อยกว่า ๖๐% แต่บ้านเรือนของผู้ฟ้องคดี

มิได้มีลักษณะเป็นบ้านจัดสรร ประกอบกับในการกําหนดค่าทดแทนผู้ถูกฟ้องคดีได้ตรวจสภาพบ้านเรือนที่แท้จริงของผู้
ฟ้องคดีว่ามีสภาพการก่อสร้างอย่างไร ใช้วัสดุก่อสร้างชนิดใด วัสดุก่อสร้างมีราคาเท่าไร ค่าก่อสร้างเท่าใด แล้วจึง

คํานวณค่าเสียหายที่แท้จริงออกมา

ผู้ฟ้องคดีคัดค้านคําให้การเพิ่มเติมในส่วนของคําฟ้องเพิ่มเติม สรุปได้เช่นเดียวกับคําฟ้อง

ผู้ฟ้องคดีได้ยื่นคําฟ้องเพิ่มเติมตามคําแถลงลงวันที่ ๑๒ มีนาคม ๒๕๕๒ สรุปได้ว่า เหตุที่ผู้ฟ้องคดีไม่ได้อุทธรณ์

ค่าแรงงานรื้อถอน ค่าเสียหายวัสดุที่รื้อถอน ค่าขนย้ายวัสดุเครื่องใช้ ค่าซื้อที่ดินแปลงใหม่ ค่าปลูกสร้างบ้านใหม่ ค่าอุปโภค

บริโภคและค่าเสียโอกาสในการดําเนินธุรกิจเสริมสวยเกิดจากเจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดีเบี่ยงเบนเรื่องให้ผู้ฟ้องคดีสับสน

และให้ผู้ฟ้องคดีถ่ายเอกสารไม่ครบถ้วนทําให้ผู้ฟ้องคดีไม่ทราบว่ามีค่าทดแทนส่วนใดบ้างที่ผู้ถูกฟ้องคดียังไม่ได้กําหนดให้
นอกจากนี้ ผู้ฟ้องคดีได้กล่าวอ้างว่าก่อนพระราชกฤษฎีกาเวนคืนมีผลใช้บังคับผู้ถูกฟ้องคดีได้ทําการขุดคลองทําให้ทรัพย์สิน

ของผู้ฟ้องคดีเสียหาย ต่อมาเมื่อพระราชกฤษฎีกาเวนคืนมีผลใช้บังคับที่ดินพร้อมบ้านของผู้ฟ้องคดีถูกกําหนดให้อยู่ในแนว

เขตที่จะเวนคืนทั้งแปลง ทําให้ครอบครับของผู้ฟ้องคดีเกิดวิกฤตระส่ําระสาย มารดาและบุตรสาวของผู้ฟ้องคดีเครียดจน

เป็นคนวิกลจริต เนื่องจากถูกบีบบังคับจากเจ้าหน้าที่ของผู้ถูกฟ้องคดีและเจ้าหน้าที่ท้องถิ่น ผู้ฟ้องคดีจึงขอให้ศาลพิจารณา

พิพากษาให้ผู้ฟ้องคดีได้รับเงินค่าทดแทนทรัพย์สินที่เสียหาย ซึ่งเกิดจากผลกระทบก่อนการเวนคืนเป็นเวลา ๕ ปี เป็นเงิน
๔๕๐,๐๐๐ บาท และค่าทดแทนในส่วนที่มารดาและบุตรสาวของผู้ฟ้องคดีเป็นคนวิกลจริตเป็นเงิน ๕๐๐,๐๐๐ บาท รวม

เป็นเงินทั้งสิ้น ๙๕๐,๐๐๐ บาท และขอค่าทดแทนตามคําฟ้องเพิ่มเติมฉบับที่ ๑๗ ตุลาคม ๒๕๔๙ เป็นเงิน ๒,๔๘๗,๐๕๐

บาท ศาลมีคําสั่งไม่รับคําฟ้องเพิ่มเติมตามคําแถลงดังกล่าวไว้พิจารณา เนื่องจากเป็นคําฟ้องที่ไม่เกี่ยวข้องกับคําฟ้องเดิม

และเป็นคําฟ้องที่ศาลปกครองสูงสุดได้มีคําสั่งถึงที่สุดไปแล้ว ผู้ฟ้องคดีอุทธรณ์คําสั่งไม่รับคําฟ้องเพิ่มเติมดังกล่าว ซึ่งศาล

ปกครองสูงสุดได้มีคําสั่งยืนตามคําสั่งของศาลปกครองชั้นต้น
ศาลมีคําสั่งให้ผู้ฟ้องคดีชี้แจงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับบัญชีประเมินราคาสิ่งปลูกสร้างที่ผู้ฟ้องคดีจัดทําขึ้นว่า ผู้ฟ้องคดี

ได้อาศัยหลักเกณฑ์หรือบัญชีวัสดุก่อสร้างของหน่วยงานใดและเป็นบัญชีวัสดุก่อสร้างเมื่อปีใด ซึ่งผู้ฟ้องคดีได้ชี้แจงว่าใช้

วัสดุก่อสร้างตามมาตรฐานของกรมธนารักษ์

ศาลมีคําสั่งให้ผู้ถูกฟ้องคดีชี้แจงเกี่ยวกับค่าทดแทนที่ดินและบ้านพักอาศัย ของ นางสาวชลิต ดวงมุสิก ได้รับ

การชี้แจงว่า ที่ดินของ นางสาวชลิต ดวงมุสิก มีสภาพทําเล ที่ตั้ง แตกต่างจากที่ดินของผู้ฟ้องคดี กล่าวคือ ที่ดินของ

นางสาวชลิต ตั้งอยู่ติดถนนสาธารณประโยชน์ที่แยกจากถนนสายบ้านหัวทุ่ง – สี่แยกบ้านหิน ในระยะ ๑๐๐ เมตร ถูกเขต

ชลประทาน ๒ ไร่ ๖๖ ตารางวา ได้รับค่าทดแทนไร่ละ ๑๒๐,๐๐๐ บาท คิดเป็นเงิน ๒๒๙,๘๐๐ บาท เมื่อคิดราคาต่อ
หน่วยที่ดินของผู้ฟ้องคดีมีราคาสูงกว่าของ นางสาวชลิต แต่โดยที่ที่ดินของผู้ฟ้องคดีถูกเวนคืนน้อยกว่า จึงได้รับค่า

ทดแทนน้อยกว่าของ นางสาวชลิต นอกจากนี้ นางสาวชลิต ยังมีสิ่งปลูกสร้างที่อยู่ในเขตเวนคืนถึง ๘ รายการ ได้แก่ บ้าน

ไม้ คอนกรีต ยุ้งข้าว บ่อน้ําตื้น คอกปศุสัตว์ โรงสีขนาดเล็ก ห้องน้ํา เล้าไก่ และบ่อน้ําบาดาล ส่วนอาคารสิ่งปลูก

สร้างของผู้ฟ้องคดีมีสิ่งปลูกสร้างที่ถูกเวนคืนเพียง ๒ รายการ เท่านั้น คือ บ้านคอนกรีต และบ่อน้ําตื้น ผู้ฟ้องคดีจึงได้รับค่า

รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”