Page 318 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ
P. 318
๑๘๒ | - ผ
ถูกเวนคืนและสังคมสําหรับคดีนี้ ผู้ฟ้องคดีกล่าวอ้างว่า ผู้ถูกฟ้องคดีกําหนดเงินค่าทดแทนอสังหาริมทรัพย์ที่ถูกเวนคืน ทั้ง
ในส่วนที่เป็นค่าทดแทนที่ดิน ค่าทดแทนโรงเรือนสิ่งปลูกสร้าง และค่าทดแทนพืชผลในที่ดินให้ผู้ฟ้องคดีไม่ถูกต้อง และ
ไม่เป็นธรรมหลายกรณี คดีจึงต้องพิจารณาตามลําดับว่า ข้ออ้างของผู้ฟ้องคดีมีน้ําหนักเพียงพอที่จะรับฟังได้หรือไม่
เพียงใด
สําหรับค่าทดแทนที่ดินที่ถูกเวนคืนนั้น ผู้ฟ้องคดีอ้างว่าผู้ถูกฟ้องคดีกําหนดเงินค่าทดแทนที่ดินให้ผู้ฟ้อง
คดี โดยไม่ได้คํานึงถึงราคาซื้อขายที่ดินกันตามปกติในท้องตลาดของที่ดินในบริเวณดังกล่าว ไม่คํานึงถึงทําเลที่ตั้งที่ดินซึ่ง
อยู่ติดถนนสายบ้านบางดี – ปลายทอน ในระยะ ๑๐๐เมตร และอยู่ติดคลอง ๓ ด้าน ทําให้เดินทางไปมาได้สะดวก
กรณีนี้จึงต้องพิจารณาข้ออ้างของผู้ฟ้องคดีตามลําดับ ดังนี้
สําหรับข้ออ้างเกี่ยวกับราคาซื้อขายที่ดินกันตามปกติ ในท้องตลาดของที่ดินบริเวณดังกล่าวนั้น ผู้ฟ้อง
คดีอ้างราคาซื้อขายที่ดินซึ่งผู้ฟ้องคดีซื้อที่ดินจากการขายทอดตลาดของสํานักงานบังคับคดีจังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อ
วันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๔๗ ในราคา ๔,๐๐๐,๐๐๐ บาท หรือเฉลี่ยไร่ละ ๑๗๓,๐๗๗ บาท รวมทั้งกล่าวอ้างราคาซื้อขาย
ที่ดินราย นางกุศล วรรณเกื้อ ซึ่งผู้ถูกฟ้องคดีได้ตกลงซื้อขายไร่ละ ๖๐๐,๐๐๐ บาท อีกทั้งนาย Robert B. Ross ได้
เสนอขอซื้อที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๕๙ ในราคา ๘ ล้านบาท ตามหนังสือลง วันที่ ๒๘ กันยายน ๒๕๔๘ พิเคราะห์แล้ว
เห็นว่า กรณีราคาซื้อขายดินที่ผู้ฟ้องคดีซื้อจากการขายทอดตลาดของสํานักงานบังคับคดีจังหวัดนครศรีธรรมราช เมื่อ
วันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๔๗ นั้น แม้จะมีราคาซื้อขายเฉลี่ยไร่ละ ๑๗๓,๐๗๗ บาท ซึ่งสูงกว่าค่าทดแทนที่ดินที่ผู้ถูกฟ้องคดี
กําหนดให้ผู้ฟ้องคดีก็ตาม แต่เนื่องจากราคาซื้อขายดังกล่าว เป็นราคาซื้อขายเมื่อ วันที่ ๒๔ กันยายน ๒๕๔๗ ซึ่งเป็น
ระยะเวลาหลังจากพระราชกฤษฎีกาเวนคืนที่ดินมีผลบังคับใช้ถึง ๑ ปี ๓ เดือนเศษ จึงมิใช่ราคาซื้อขายกันตามปกติใน
ท้องตลาด ของอสังหาริมทรัพย์ ที่จะต้องเวนคืนตามที่เป็นอยู่ในวันใช้บังคับพระราชกฤษฎีกาฯ ตามมาตรา ๒๑
วรรคหนึ่ง (๑) แห่งพระราชบัญญัติ ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. ๒๕๓๐ นอกจากนั้น เมื่อพิจารณาข้อเท็จจริง
อันประกอบด้วย (๑) คําชี้แจงของสํานักงานบังคับคดีจังหวัดนครศรีธรรมราช ตามหนังสือที่ ยธ ๐๕๑๙.๐๑ (๒)/
๐๐๓๕๔ ลงวันที่ ๙ มกราคม ๒๕๕๑ (๒) ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับแผนผังแสดงตําแหน่งที่ตั้งของที่ดินตาม น.ส. ๓ เลขที่
๕๙ และ เลขที่ ๒๔๔ ซึ่งผู้ฟ้องคดีจัดทําเสนอต่อศาลในวันไต่สวนผู้ฟ้องคดีเมื่อวันที่ ๒๖ ธันวาคม ๒๕๕๐ (๓) บริเวณ
ที่ดินซึ่งถูกเวนคืนและ (๔) จํานวนเนื้อที่ที่ถูกเวนคืน ประกอบเข้าด้วยกันแล้ว เห็นว่า การขายทอดตลาดที่ดินทั้งสอง
แปลงดังกล่าว เป็นการซื้อขายแบบเหมารวมที่ดินทั้งสองแปลงพร้อมสิ่งปลูกสร้าง โดยไม่ได้แยกขายเป็นรายแปลงว่าที่ดิน
แต่ละแปลงมีสภาพ และทําเลที่ตั้งของที่ดิน รวมทั้งทรัพย์สินในที่ดินแต่ละแปลงว่ามีอะไรบ้างแล้วกําหนดราคาซื้อขายไป
ตามสภาพทําเลที่ตั้ง และทรัพย์สินที่มีอยู่ในที่ดินแต่ละแปลง ทั้งที่ทําเลที่ตั้งที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๒๔๔ อยู่ติดถนน
สายบ้านบางดี - ปลายทอน ซึ่งเป็นถนนลาดยาง มีผิวทางกว้างประมาณ ๘ เมตร เป็นที่ดินโซน ๐๒ บล็อกเอ หน่วยที่ ๖
(ที่ดินติดถนนสายปลายทอน - บางดี ระยะ ๔๐ เมตร) มีราคาประเมินทุนทรัพย์ฯ ไร่ละ ๒๐๐,๐๐๐ บาท ในขณะที่ที่ดิน
ตาม น.ส.๓ เลขที่ ๕๙ ซึ่งตั้งอยู่ถัดจากที่ดินตาม น.ส.๓ เลขที่ ๑๔๙ และ น.ส.๓ เลขที่ ๒๔๔ จึงเป็นที่ดินที่ตั้งอยู่พ้นระยะ
๔๐ เมตร จากถนนสายปลายทอน-บางดี เป็นที่ดินโซน ๐๒ บล็อก เอ หน่วยที่ ๑๐ มีราคาประเมินทุนทรัพย์ฯ ไร่ละ
รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”
