Page 30 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ

๑๖ | หน้ า

จะเห็นได้ว่า IWRM คือ แนวคิดที่สะท้อนให้เห็นถึง ลักษณะของแนวทางการจัดการน้ําในยุคปัจจุบัน

ที่เน้นการบูรณาการ ได้เป็นอย่างดี แต่ควรกล่าวไว้ด้วยว่า การเปลี่ยนผ่านความรู้ในการจัดการทรัพยากรน้ําใน
ประเทศกําลังพัฒนาอย่างประเทศไทยนั้น ยังคงได้รับอิทธิพลอย่างสูงจากความรู้ในด้านอุทกศาสตร์ ซึ่งส่งผลให้

แนวทางการจัดการทรัพยากรน้ําแบบบูรณาการ เน้นบนหลักการของการบริหารจัดการบนฐานของแนวทางและ
เครื่องมือแนวอุทกศาสตร์เป็นสําคัญ ในขณะที่แนวทางและเครื่องมือการจัดการเชิงสถาบันและการเมือง ยังมี

พัฒนาการและไม่สอดคล้องกับบริบทสังคมที่มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง

IWRM ในประเทศไทย

ประเทศไทยได้ยอมรับหลักการ บริหารจัดการทรัพยากรน้ําแบบบูรณาการ(IWRM) เมื่อปี ๒๕๔๓ ผล
จากการยอมรับหลักการดังกล่าวได้ นําไปสู่การปฏิรูประบบการบริหารจัดการทรัพยากรน้ําใหม่ทั้งหมด โดยการ

กระจายอํานาจในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ําจากเดิมที่เป็นอํานาจของหน่วยงานภาครัฐทั้งหมดสู่ระบบ
คณะกรรมการ เพื่อให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้มีส่วนร่วมมากขึ้นตามหลักการของ IWRM ผลของการปฏิรูปทําให้

โครงสร้างการบริหารจัดการ จึงถูกปรับใหม่สู่ระบบคณะกรรมการ โดยแบ่งเป็น ๓ ระดับ คือ ระดับชาติ ระดับลุ่ม

น้ํา และระดับท้องถิ่น โดยมีหน่วยงานใหม่เกิดขึ้นมารองรับโครงสร้างการบริหารจัดการน้ําแบบใหม่ก็คือ กรม
ทรัพยากรน้ํา สังกัดกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม ทําหน้าที่เป็นเลขานุการและหน่วยประสานงาน

ในทุกระดับตั้งแต่ระดับชาติจนถึงระดับลุ่มน้ํา ดังแสดงในภาพที่ ๒-๑

คณะกรรมการ
ทรัพยากรน้ําแห่งชาติ

หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น
กรมทรัพยากรน้ํา
กรมชลประทาน กรมป่าไม้เป็นต้น

คณะกรรมการลุ่มน้ํา คณะกรรมการลุ่มน้ํา คณะกรรมการลุ่มน้ํา

คณะกรรมการลุ่มน้ําสาขา คณะกรรมการลุ่มน้ําสาขา

ภาพที่ ๒-๑ โครงสร้างการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา ตามหลักการ IWRM

รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”