Page 27 - รายงานฉบับสมบูรณ์ โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำ

หน้ า | ๑๓

และองค์กรผู้ส่วนได้-เสีย แบบรวมศูนย์อํานาจหรือกํากับจากหน่วยงานกํากับเป็นตัวตั้ง (Top-down approach)

รวมทั้งมุ่งให้ความสนใจในด้านวิศวกรรม (Technical approach) หรือวิทยาศาสตร์เป็นหลักคิดและขาดการ
บูรณาการความรู้ (Inter-disciplinary) ในสาขาต่างๆ เช่นเศรษฐกิจ สังคม สิ่งแวดล้อม ซึ่งเป็นปัจจัยของปัญหา

ความขัดแย้งด้านต่าง ๆ
ดังนั้นจึงจําเป็นที่ต้องมีการสังเคราะห์แนวคิด และกระบวนการบริหารการจัดการในรูปแบบใหม่ ที่มี

การจัดการทรัพยากรน้ําแบบผสมผสานและต้องทําให้เกิดการมีส่วนร่วมในทุกภาคส่วน ซึ่งก็คือกระบวนการจัดการ
น้ําแบบผสมผสาน ปัญหาความ ดังจะเห็นได้ว่าการบริหารจัดการความขัดแย้งทรัพยากรน้ํา โดยภาพรวมจะเป็น

เรื่องของวิกฤตของประเทศซึ่งส่วนใหญ่จะมีรากฐานมาจากการขยายตัวของประชากร ชุมชนเมืองและกิจกรรมของ

มนุษย์ เช่น การขยายตัวของชุมชนเมือง (Urbanization) เศรษฐกิจ สังคม การเมือง และมาตรฐานความเป็นอยู่
ของมนุษย์ที่มีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่อง

การพัฒนาและการบริหารจัดการน้ําอย่างยั่งยืน (Sustainable Development: SD, and Integrated

Water Resources Management: IWRM)

การประชุมว่าด้วยการบริหารจัดการอย่างยั่งยืน (Sustainable Development) และการนําเสนอ

รายงานตั้งแต่ ค.ศ. ๑๙๗๐ ถึง ปี ค.ศ. ๒๐๐๐ ตัวอย่างเช่น The Brundtland Report ของคณะกรรมาธิการโลก
ว่าด้วยสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (World Commission on Environment and Development: WCED,

๑๙๘๗) "การประชุมสุดยอดของโลก (Earth Summit or Rio Conference), การประชุมสหประชาชาติว่าด้วย

เรื่องสิ่งแวดล้อมและการพัฒนา (UN Conference on Environment and Development: UNCED)" และ
st
แผนปฏิบัติการการพัฒนาอย่างยั่งยืนในศตวรรตที่ ๒๑ (The ๒๑ Century and Agenda ๒๑ or AGENDA ๒๑;
๑๙๙๒) และการประชุม ณ กรุงโจฮานเนสเบิร์ก(Johannesburg) ประเทศอาฟริกาใต้ (World Summit on
Sustainable Development: ๒๐๐๒) การบริหารจัดการว่าด้วยเรื่องการประเมินถึงปัญหาและแนวทางคําตอบ

ได้มีการนําเสนอแนวทางอย่างกว้างขวางทั้งในเรื่องของสังคม ระบบนิเวศ การการบริหารจัดการน้ํา และการ

อนุรักษ์ อย่างไรก็ตามการบริหารจัดการก็ยังเป็นเรื่องของเชิงปริมาณมากกว่าคุณภาพน้ํา
การบริหารจัดการทรัพยากรน้ําที่ยั่งยืน ก็มีฐานคิดมาจากการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable

Development) เป็นวาทกรรมทางการพัฒนาที่ถูกนําเสนอ ในรายงานของคณะกรรมการโลกว่าด้วย
สภาพแวดล้อมและการพัฒนา (World Commission on Environment and Development: WCED) นําเสนอ

ในรายงานชื่อว่า Our Common Future ในปี ๒๕๓๐ ซึ่งให้ความหมายไว้ว่า

“…..Sustainable development is development that meets the needs of the present

without compromising the ability of future generations to meet their own needs……”

การพัฒนาที่ยั่งยืน หมายถึง การพัฒนาที่ตอบสนองความต้องการของประชาชนในปัจจุบัน โดยไม่

ทําให้ประชาชนรุ่นต่อไปต้องประนีประนอมลดความสามารถของเขา ในการที่จะตอบสนองความต้องการของ

รายงานฉบับสมบูรณ์ “โครงการวิจัยเรื่อง รูปแบบ แนวทาง และมาตรการในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ํา”