Page 380 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 380

297.  การประเมินทางประสาทจิตวิทยาอาจท�าให้เกิดความบอบช�้าทางจิตใจซ�้าอีกกับบุคคลซึ่งผ่าน

              ประสบการณ์การทรมานมาก่อน จึงต้องมีการดูแลบุคคลอย่างเต็มที่ เพื่อลดความบอบช�้าของผู้ถูกประเมินใน
              ขั้นตอนการวินิจฉัย (ดูบทที่ 4 หมวด H) เพื่อที่จะยกตัวอย่างที่ชัดเจนที่เกี่ยวข้องกับการทดสอบทางประสาท

              จิตวิทยา ก็สามารถท�าให้เกิดความเสียหายได้ หากการด�าเนินการประเมินเป็นไปตามมาตรฐาน เช่น ใน
              แบบทดสอบ Halstead - Reitan Batteryโดยทดสอบแบบ Tactual Performance Test (TPT) ซึ่งต้อง

              ท�าการปิดตาผู้ถูกประเมินตามปกติ ในผู้เสียหายจากการทรมานส่วนใหญ่ ที่ผ่านประสบการณ์การถูกปิดตา
              ระหว่างคุมขังและทรมาน และแม้แต่ผู้ไม่ได้ถูกปิดตาก็จะถือเป็นเรื่องบอบช�้าทางจิตใจอย่างมากที่จะเอา

              ประสบการณ์การช่วยเหลือตัวเองไม่ได้มาใช้ ตามความเป็นจริงแล้ว การทดสอบทางประสาทจิตวิทยาใน
              ตัวมันเองไม่ว่าในรูปแบบใดอาจเป็นปัญหาได้ อย่าว่าแต่เครื่องมือที่ใช้เลย การที่ผู้รอดชีวิตถูกเฝ้าสังเกตการณ์

              โดยการถูกจับเวลาด้วยนาฬิกาและถูกขอให้พยายามอย่างที่สุดในการท�าสิ่งที่ไม่คุ้นเคย นอกเหนือจากถูกขอ
              ให้ปฏิบัติตามแทนการพูดคุย อาจเป็นเรื่องเครียดเกินไปหรือท�าให้นึกถึงประสบการณ์การทรมานได้


                    (b)  ตัวชี้วัดในการประเมินทางประสาทจิตวิทยา


                    298.  ในการประเมินความบกพร่องทางพฤติกรรมในผู้ที่สงสัยว่าถูกทรมาน มีตัวชี้วัดหลัก 2 ชนิด

              ส�าหรับการประเมินทางประสาทจิตวิทยา คือ การบาดเจ็บทางสมองและภาวะเครียดหลังจากการประสบ
              เหตุการณ์ร้ายแรง (PTSD) บวกกับการวินิจฉัยที่เกี่ยวข้อง โดยที่ตัวชี้วัดสองชนิดนี้อาจมีความซ�้าซ้อนกันใน

              บางด้าน และมักจะสอดคล้องกัน มีเพียงตัวชี้วัดแรกเท่านั้นที่เป็นการประเมินทางประสาทจิตวิทยา ในขณะที่
              ชนิดหลังนั้นค่อนข้างใหม่และยังไม่ได้รับการศึกษาวิจัยดีพอและค่อนข้างมีปัญหา


                    299.  การบาดเจ็บทางสมองและผลของความเสียหายของสมอง อาจเป็นผลจากความบอบช�้าทางศีรษะ
              แบบต่างๆ และความผิดปกติจากกระบวนการเผาผลาญของร่างกาย ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างช่วงเวลาของการถูกคุกคาม
              กดขี่ข่มเหง การควบคุมตัวและการทรมาน ซึ่งอาจรวมบาดแผลจากการถูกยิง ผลจากยาพิษ การขาดสารอาหาร

              จากการอดอยากหรือถูกบังคับให้กินสารอันตราย ผลกระทบของการขาดออกซิเจนในสมองหรือร่างกาย อันเกิด

              จากการขาดอากาศหายใจหรือเกือบจมน�้า และที่พบบ่อยมากที่สุดคือ การถูกกระแทกที่ศีรษะระหว่างถูกทุบตี
              การกระแทกที่ศีรษะมักถูกกระท�าระหว่างถูกควบคุมตัวและทรมาน ยกตัวอย่างเช่น ในผู้รอดชีวิตจาก
              การทรมานผู้หนึ่ง การตีที่ศีรษะเกิดขึ้นเป็นล�าดับสองของการท�าร้ายร่างกาย (45 เปอร์เซ็นต์) ถัดจากการทุบตี

              ร่างกาย (58 เปอร์เซ็นต์)  จึงมีความเป็นไปได้สูงที่จะเกิดความเสียหายกับสมองของผู้เสียหายจากการทรมาน
                                  117
                    300.  บาดแผลบนศีรษะที่ปิดแล้วซึ่งก่อให้เกิดความบกพร่องระยะยาวในระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง

              อาจเป็นสาเหตุที่วิเคราะห์พบมากที่สุดของความผิดปกติทางประสาทจิตวิทยา ในขณะที่อาการบาดเจ็บอาจมอง
              เห็นจากรอยแผลเป็นบนศีรษะ แต่รอยในสมองไม่สามารถตรวจพบได้ตามปกติโดยการวินิจฉัยภาพถ่ายของ

              สมอง ระดับความเสียหายของสมองเพียงเล็กน้อยถึงปานกลางอาจถูกมองข้ามหรืออาจถูกประเมินต�่าเกินไป






              117
                 H.C. Traue, G. Schwarz - Langer, N.F. Gurris, “Extremtraumatisierung durch Folter: Die psychotherapeutische
                 Arbeit der Behandlungszentren fur Folteropfer”, Verhaltenstherapie und Verhaltensmedizin, vol.18 (1) (1997),
                 หน้า 41 - 62



              134  พิธีสารอิสตันบูล
   375   376   377   378   379   380   381   382   383   384   385