Page 379 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา

295. การประเมินทางประสาทจิตวิทยาตามที่ได้รับการพัฒนาและปฏิบัติกันอยู่ในประเทศตะวันตก

อาศัยแนวทางจากคณิตศาสตร์ประกันภัย (actuarial science) แนวทางเช่นนี้เกี่ยวข้องกับการเปรียบเทียบ
ผลของแบบทดสอบมาตรฐานกับบรรทัดฐานของประชาชนทั่วไป แม้ว่าการแปลผลแบบอ้างอิงบรรทัดฐานใน

การประเมินทางประสาทจิตวิทยา อาจถูกเสริมด้วยแนวทางการวิเคราะห์เชิงคุณภาพแบบ Lurian โดยเฉพาะ
115 116
อย่างยิ่งเมื่อมีความจ�าเป็นทางการแพทย์ แต่ยังต้องพึ่งพาแนวทางของคณิตศาสตร์ประกันภัยอยู่มาก
ยิ่งกว่านั้น การใช้คะแนนจากการทดสอบจะดีที่สุดก็ต่อเมื่อความบกพร่องทางสมองของผู้ป่วยมีความรุนแรง
อยู่ในระดับเล็กน้อยถึงปานกลาง หรือเมื่อเห็นว่าความบกพร่องทางประสาทจิตวิทยาเป็นเรื่องรองลงมาจาก

โรคทางจิตเวช

296. ความแตกต่างทางวัฒนธรรมและภาษา อาจจ�ากัดประโยชน์และการใช้การประเมินทางประสาท
จิตวิทยากับผู้ที่สงสัยว่าถูกทรมาน การประเมินทางประสาทจิตวิทยายังมีข้อสงสัยในเรื่องความแม่นตรงของผล

ในเมื่อยังไม่มีมาตรฐานในการแปลแบบทดสอบและการที่แพทย์ผู้ท�าการประเมินไม่เชี่ยวชาญในภาษาของ
ผู้ถูกประเมิน แบบทดสอบที่ใช้ภาษาไม่สามารถน�ามาใช้และตีความหมายได้ เว้นแต่ว่ามีมาตรฐานการแปล

ผลการทดสอบและผู้ประเมินมีความเชี่ยวชาญในภาษาของผู้รับการประเมิน ซึ่งหมายความว่าจะใช้ได้แต่เพียง
เฉพาะผลการทดสอบที่ไม่ใช้ภาษาและตัดการเปรียบเทียบระหว่างความสามารถในการใช้หรือไม่ใช้ภาษาออก

ไปได้เลย นอกจากนั้น การวิเคราะห์ข้อจ�ากัดของความบกพร่องเป็นเรื่องที่ยากมากขึ้นไปอีก อย่างไรก็ตาม
การวิเคราะห์ดังกล่าวมักมีประโยชน์ เนื่องจากการท�างานของส่วนต่างๆ ของสมองไม่เท่ากัน โดยสมองซีกซ้าย

ควบคุมการพูด หากบรรทัดฐานของประชาชนทั่วไปไม่มีใช้ในกลุ่มวัฒนธรรมและภาษาของผู้รับการประเมิน
การประเมินทางประสาทจิตวิทยาก็จะเกิดค�าถามในเรื่องความสมเหตุสมผล เช่นกัน การประเมินค่า IQ เป็น

หนึ่งในมาตรฐานหลักที่ท�าให้ผู้ประเมินสามารถจัดวางผลการทดสอบทางประสาทจิตวิทยาไว้ในมุมมองที่
ถูกต้อง ตัวอย่างเช่น ในประชากรของประเทศสหรัฐอเมริกา ค่าประเมินเหล่านี้มักเกิดจากกลุ่มแบบทดสอบ

ย่อยที่ใช้ภาษาตามมาตรวัดของ Wechsler โดยเฉพาะอย่างยิ่งแบบทดสอบย่อยเกี่ยวกับความรู้ทั่วไปเพราะ
จากความบกพร่องของสมองส่วนที่ปรากฏ ความรู้ทั่วไปอาจถูกท�าลายน้อยกว่าส่วนอื่น และสามารถใช้วัด

ความสามารถในการเรียนรู้ในอดีตได้มากกว่าแบบทดสอบย่อยอื่น การวัดนั้นอาจขึ้นกับการศึกษาและประวัติ
การท�างานรวมทั้งข้อมูลประชากรทั่วไป เป็นที่ชัดเจนว่าแง่มุมการพิจารณาทั้งสองชนิดไม่สามารถน�ามาใช้

ประเมินในผู้ถูกทรมาน ซึ่งยังไม่มีการวางค่าคะแนนกลางอย่างเช่นผู้เสียหายทั่วไปไว้ ดังนั้น จะท�าได้ก็เฉพาะ
การประเมินหยาบๆ ในการท�างานโดยวัดจากกระบวนการคิดก่อนเกิดความบอบช�้าทางจิตใจเท่านั้น จึงอาจ

เป็นการยากที่จะแปลผลความบกพร่องทางประสาทจิตวิทยาที่น้อยกว่าระดับรุนแรงหรือปานกลาง

115
A.R. Luria และ L.V. Majovski, “แนวทางพื้นฐานที่ใช้ในการทดสอบประสาทจิตวิทยาในห้องปฏิบัติการในประเทศสหรัฐอเมริกา
และรัสเซีย” (Basic approaches used in American and Soviet clinical neuropsychology), American Psychologist,
vol.32 (11) (1977), หน้า 959 - 968
116
R.J. Ivnik, “การกล่าวถึงความแตกต่างที่เกินจริง” (Overstatement of differences), American Psychologist, vol.33 (8)
(1978), หน้า 766 - 767

133