Page 384 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 384

5.  เด็กกับการทรมาน



                    310.  การทรมานสามารถมีผลกระทบต่อเด็กทั้งทางตรงและทางอ้อม ผลกระทบนั้นอาจเกิดจาก
              การที่เด็กถูกทรมานหรือควบคุมตัว การที่บิดามารดาหรือสมาชิกในครอบครัวถูกทรมาน หรือเด็กเป็นพยาน

              รู้เห็นการทรมานและความรุนแรง เมื่อบุคคลใกล้ชิดถูกทรมาน เด็กจะได้รับผลกระทบจากการทรมานนั้น
              เช่นกัน แม้ว่าจะเป็นผลทางอ้อมก็ตาม เนื่องจากการทรมานส่งผลต่อทั้งครอบครัวและชุมชนของผู้ถูกทรมาน

              การกล่าวถึงผลกระทบทางจิตวิทยาจากการทรมานที่เกิดกับเด็ก และแนวทางในการประเมินเด็กซึ่งถูกทรมาน
              นั้นอยู่นอกเหนือขอบเขตของคู่มือนี้ อย่างไรก็ตาม มีประเด็นส�าคัญหลายประเด็นที่สามารถสรุปได้ดังต่อไปนี้

                    311.  ประการแรก เมื่อใดที่ท�าการประเมินเด็กซึ่งสงสัยว่าถูกทรมานหรือได้รู้เห็นการทรมาน แพทย์จะ

              ต้องมั่นใจว่าเด็กได้รับความช่วยเหลือจากผู้ดูแลและเด็กรู้สึกปลอดภัยในระหว่างรับการประเมิน ในการนี้ อาจมี
              ความจ�าเป็นที่บิดาหรือมารดาหรือผู้ดูแลซึ่งได้รับความไว้วางใจจากเด็กต้องอยู่ในขณะท�าการประเมินด้วย

              ประการที่สอง แพทย์พึงระลึกไว้เสมอว่าเด็กมักจะไม่แสดงออกด้วยวาจาถึงความคิดและอารมณ์เกี่ยวกับ
              เหตุการณ์ร้ายแรงที่เกิดขึ้นแต่จะแสดงออกโดยพฤติกรรมมากกว่า  ระดับความสามารถของเด็กในการแสดง
                                                                    123
              ความนึกคิดออกมาเป็นค�าพูดขึ้นอยู่กับอายุของเด็ก ระดับของพัฒนาการและปัจจัยอื่นๆ อย่างเช่น ความเป็นมา
              ในครอบครัว ลักษณะบุคลิกภาพและบรรทัดฐานทางวัฒนธรรม


                    312.  กรณีเด็กถูกท�าร้ายร่างกายหรือล่วงละเมิดทางเพศ หากเป็นไปได้ สิ่งส�าคัญที่ต้องกระท�าคือ
              น�าเด็กไปพบกับผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับการทารุณเด็ก การตรวจอวัยวะเพศของเด็กนั้นอาจน�ามาซึ่งความบอบช�้า
              ทางจิตใจ จึงควรกระท�าโดยแพทย์ผู้มีประสบการณ์ในการแปลความของสิ่งที่ตรวจพบ บางครั้งการบันทึกวิดีโอ

              การตรวจไว้ เป็นสิ่งที่ควรกระท�าเพื่อที่ผู้เชี่ยวชาญคนอื่นๆ จะได้ร่วมออกความคิดเห็นเกี่ยวกับผลการตรวจ

              โดยที่ไม่ต้องกระท�าการตรวจเด็กอีก การตรวจอวัยวะเพศและทวารหนักอย่างละเอียดโดยไม่วางยาสลบ
              อาจไม่ใช่เรื่องเหมาะสมนัก ยิ่งกว่านั้น ผู้กระท�าการตรวจควรทราบว่าการตรวจนั้น อาจท�าให้เด็กนึกถึง
              การถูกท�าร้ายที่ผ่านมาและอาจท�าให้เด็กร้องไห้โวยวาย หรือไม่สามารถตอบสนองในระหว่างการตรวจร่างกาย



                    (a)  การพิจารณาทางพัฒนาการ


                    313.  ปฏิกิริยาโต้ตอบของเด็กต่อการทรมานขึ้นอยู่กับอายุ  ล�าดับขั้นพัฒนาการและทักษะใน
              กระบวนการคิด ยิ่งเด็กอายุน้อยเท่าไรประสบการณ์และความเข้าใจเกี่ยวกับเหตุการณ์สะเทือนจิตใจของเด็ก

                                                                                         124
              จะเป็นไปตามปฏิกิริยาตอบสนองและทัศนคติของผู้ดูแลภายหลังจากเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น  ส�าหรับเด็กอายุ
              ต�่ากว่า 3 ปีซึ่งผ่านการทรมานมาหรือพบเห็นการทรมาน บทบาทของผู้ดูแลในการปกป้องคุ้มครองและให้








              123
                 C. Schlar, “การประเมินผลและบันทึกหลักฐานทางจิตวิทยาจากการทรมาน” (Evaluation and documentation of
                 psychological evidence of torture), เอกสารไม่ตีพิมพ์, 1999
              124
                 S. von Overbeck Ottino, Families victims de violences collectives et en exil: quelle urgence, quell modele de
                 soins? Le point de vue d’une pedopsychiatre, Revue francais de psychiatries et de psychologie medicale, vol. 1
                 (1998), หน้า 35 - 39



              138  พิธีสารอิสตันบูล
   379   380   381   382   383   384   385   386   387   388   389