Page 377 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 377

(v)  สภาพทางร่างกายใดที่ท�าให้เกิดความผิดปกติทางการแพทย์  โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับ

                    การบาดเจ็บที่ศีรษะ ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างการทรมานหรือการควบคุมตัว
                               (vi)  ภาพรวมทางการแพทย์ท�าให้เห็นถึงข้อกล่าวหาการทรมานที่เป็นเท็จหรือไม่


                         288.  แพทย์ควรให้ความเห็นเรื่องความสอดคล้องระหว่างผลการตรวจที่เชื่อมโยงการถูกท�าร้ายร่างกาย
                    ตามที่กล่าวหา ในรายงานควรบรรยายถึงสภาวะทางอารมณ์และการแสดงออกทางอารมณ์ของบุคคลระหว่าง

                    การสัมภาษณ์ อาการที่ปรากฏ ประวัติการถูกจับกุม ควบคุมตัวและการทรมานรวมทั้งข้อมูลส่วนตัวก่อน
                    การถูกทรมาน มีปัจจัยหลายประการ เช่น อาการเริ่มต้นที่เกี่ยวกับความบอบช�้าทางจิตใจ ความเฉพาะเจาะจง

                    ของผลการตรวจสภาพจิต และรูปแบบของการปฏิบัติทางจิตวิทยาควรได้รับการบันทึกไว้เช่นกัน ปัจจัยเพิ่มเติม
                    ก็ควรได้รับการพิจารณาด้วย เช่น การถูกบังคับให้ย้ายถิ่นฐาน การตั้งถิ่นฐาน การปรับตัวให้เข้ากับวัฒนธรรม

                    ปัญหาด้านภาษา การตกงาน การสูญเสียบ้าน ครอบครัวและสถานะทางสังคม นอกจากนั้น ความสอดคล้อง
                    ระหว่างเหตุการณ์ร้ายแรงที่เผชิญมากับอาการที่เป็นอยู่ ควรได้รับการประเมินและกล่าวถึงไว้ สภาพทาง

                    ร่างกายเช่น บาดแผลที่ศีรษะหรือบาดแผลทางสมองอาจต้องได้รับการประเมินเพิ่มเติม โดยอาจเสนอแนะ
                    ให้มีการประเมินทางประสาทวิทยาหรือประสาทจิตวิทยาเพิ่มเติม

                         289.  หากผู้รอดชีวิตจากการทรมานมีระดับอาการซึ่งสอดคล้องกับเกณฑ์วินิจฉัยอาการทางจิตเวชตาม

                    DSM - IV หรือ ICD - 10 การวินิจฉัยนั้นก็ควรได้รับการระบุถึงไว้ด้วย อาจท�าการวินิจฉัยได้มากกว่าหนึ่ง
                    ประเภท ทั้งนี้ ควรจะต้องเน้นว่าถึงแม้การวินิจฉัยอาการผิดปกติทางจิตอันเกี่ยวข้องกับความบอบช�้าทางจิตใจ

                    อาจสอดคล้องกับเหตุการณ์ทรมานที่เกิดขึ้น แต่อาการไม่เข้าหลักเกณฑ์การวินิจฉัยทางจิตเวช ก็ไม่ได้
                    หมายความว่าบุคคลนั้นไม่ได้ถูกทรมาน ผู้รอดชีวิตจากการทรมานอาจไม่มีอาการในระดับที่เข้าหลักเกณฑ์

                    การวินิจฉัยตาม DSM - IV หรือ ICD - 10 อย่างครบถ้วน ในกรณีเหล่านี้และเช่นเดียวกับกรณีอื่นๆ อาการที่
                    ผู้รอดชีวิตมีอยู่และเหตุการณ์การทรมานที่ผู้รอดชีวิตกล่าวอ้าง ควรได้รับการพิจารณาร่วมกันทั้งหมด อีกทั้ง

                    ระดับความสอดคล้องระหว่างเรื่องการทรมานกับอาการที่บุคคลกล่าวถึงก็ควรได้รับการประเมินและกล่าวไว้
                    ในรายงานด้วย

                         290.  สิ่งส�าคัญที่ต้องยอมรับคือ บุคคลบางคนอาจกล่าวหาเรื่องการทรมานโดยไม่มีมูลความจริงด้วย

                    เหตุผลมากมายหลายประการ และบุคคลอื่นๆ อาจจะพูดถึงเหตุการณ์ที่ไม่ส�าคัญให้เกินเลยความเป็นจริงด้วย

                    เหตุผลส่วนตัวและเหตุผลทางการเมือง ผู้สืบสวนสอบสวนจะต้องระลึกอยู่เสมอถึงความเป็นไปได้เหล่านี้ และ
                    พยายามหาเหตุจูงใจในการพูดเกินความเป็นจริงหรือการเสกสรรปั้นเรื่อง อย่างไรก็ตามแพทย์ควรระลึก
                    ไว้ว่าการเสกสรรปั้นเรื่องนั้นต้องอาศัยความรู้อย่างละเอียดในเรื่องอาการเกี่ยวข้องกับความบอบช�้าทางจิตใจ

                    ที่บุคคลทั่วไปแทบจะไม่มีเลย ความไม่สอดคล้องของค�าให้การอาจเกิดขึ้นด้วยเหตุผลบางประการ เช่น

                    ความบกพร่องทางความทรงจ�าเนื่องมาจากการบาดเจ็บทางสมอง ความสับสน การแตกแยกของภาวะรู้ส�านึก
                    ความแตกต่างทางวัฒนธรรมในการรับรู้เวลา หรือความรู้สึกแตกเป็นเสี่ยงและการเก็บกดต่อความทรงจ�าเกี่ยว
                    กับเหตุการณ์ร้ายแรงที่เผชิญ การบันทึกรวบรวมพยานหลักฐานทางจิตใจจากการทรมานอย่างมีประสิทธิผล

                    ก�าหนดให้แพทย์ต้องมีความสามารถในการประเมินความสอดคล้องและความไม่สอดคล้องในรายงาน

                    หากผู้สัมภาษณ์สงสัยว่ามีการแต่งเรื่องขึ้นมา ก็อาจจะมีการนัดสัมภาษณ์เพิ่มเติมเพื่ออธิบายความไม่สอดคล้อง







                                                                                                             131
   372   373   374   375   376   377   378   379   380   381   382