Page 376 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 376

(i)   การประเมินบทบาททางสังคม


                    285.  เหตุการณ์ร้ายแรงและการทรมานอาจมีผลกระทบทางตรงและทางอ้อมต่อความสามารถของ

              บุคคลในการปฏิบัติหน้าที่ต่างๆ ได้ กล่าวคือ การทรมานอาจท�าให้เกิดการสูญเสียความสามารถของบุคคล
              อันได้แก่ การที่บุคคลบกพร่องในการดูแลตัวเอง การหาเลี้ยงชีพ การช่วยเหลือครอบครัวและการศึกษาต่อ
              แพทย์ควรประเมินระดับความสามารถในปัจจุบันของบุคคลนั้น โดยซักถามเกี่ยวกับกิจวัตรประจ�าวัน บทบาท

              ทางสังคม (เช่น แม่บ้าน นักเรียน ลูกจ้าง) กิจกรรมทางสังคมและ สันทนาการรวมถึงการรับรู้สุขภาพของตน

              ผู้สัมภาษณ์ควรให้บุคคลนั้นประเมินภาวะสุขภาพ  เพื่อดูความรู้สึกอ่อนเพลียเรื้อรังและเพื่อรายงาน
              ความเปลี่ยนแปลงในภาพรวมของการปฏิบัติหน้าที่ในบทบาทของตน


                    (j)   การทดสอบทางจิตวิทยาและการใช้รายการเลือกหัวข้อและแบบสอบถาม


                    286.  มีข้อมูลที่เผยแพร่ไม่มากนักเกี่ยวกับเรื่องการใช้แบบทดสอบทางจิตวิทยา (ทั้งที่เป็นการทดสอบ

              แบบฉายภาพจิตและแบบให้เลือกตอบ) ในการประเมินผู้รอดชีวิตจากการทรมาน เช่นเดียวกันแบบทดสอบทาง
              จิตวิทยาที่ใช้ประเมินบุคลิกภาพ ก็ยังขาดความแม่นในวัฒนธรรมที่หลากหลาย ปัจจัยเหล่านี้จึงเป็นข้อจ�ากัด

              ที่ค่อนข้างรุนแรงในการใช้แบบทดสอบทางจิตวิทยาในการประเมินผู้รอดชีวิตจากการทรมาน อย่างไรก็ตาม
              การทดสอบด้านประสาทจิตวิทยาอาจมีประโยชน์ในการประเมินผู้ป่วยที่มีการบาดเจ็บทางสมองอันเป็นผลจาก

              การทรมาน (ดูหมวด c. 4 ด้านล่าง) บุคคลผู้รอดชีวิตจากการทรมานอาจมีปัญหาในการเล่าประสบการณ์และ
              อาการของเขาออกมาเป็นค�าพูด ในบางกรณี การใช้ข้อค�าถามเกี่ยวกับเหตุการณ์ร้ายแรงและอาการที่เกิดขึ้น

              เพื่อให้เลือกตอบหรือใช้แบบสอบถามอาจช่วยได้บ้าง หากผู้สัมภาษณ์เชื่อว่ามีประโยชน์ที่จะใช้สิ่งเหล่านี้
              มีแบบสอบถามอยู่มากมายถึงแม้จะไม่มีแบบใดที่เป็นแบบจ�าเพาะเจาะจงส�าหรับผู้เสียหายจากการทรมาน


                    (k)  การสันนิษฐานทางคลินิก


                    287.  ในนการสรุปผลการตรวจทางคลินิก เพื่อใช้ในการรายงานพยานหลักฐานทางจิตวิทยาจาก

              การทรมาน ควรจะตั้งค�าถามส�าคัญดังต่อไปนี้

                         (i)  ผลการตรวจสอบสภาพจิตใจสอดคล้องกับการกล่าวหาเรื่องทรมานหรือไม่

                         (ii)  ผลตรวจสภาพจิตใจเป็นไปตามคาดการณ์หรือไม่ หรือเป็นเพียงปฏิกิริยาตอบสนองอันเกิด
              จากภาวะเครียดอย่างรุนแรงจนถึงขีดสุด ตามบริบททางวัฒนธรรมและสังคมของบุคคลนั้น

                         (iii)  จากช่วงผันผวนของความผิดปกติทางจิตที่เกี่ยวเนื่องกับความบอบช�้าทางจิตใจตามเวลา
              ที่ผ่านไป อะไรคือกรอบเวลาที่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์การทรมานต่างๆ และบุคคลนั้นอยู่ในช่วงใดของการฟื้น

              คืนสู่สภาพปกติ

                         (iv)  อะไรคือปัจจัยร่วมในการท�าให้เกิดความเครียดที่กระทบต่อบุคคลนั้น (ตัวอย่างเช่น
              การถูกคุกคาม กดขี่ข่มเหงอย่างต่อเนื่อง การถูกบังคับให้อพยพถิ่นฐาน การลี้ภัย การสูญเสียครอบครัวและ

              บทบาททางสังคม เป็นต้น) อะไรคือผลกระทบที่ปัจจัยเหล่านี้ต่อบุคคลนั้น








              130  พิธีสารอิสตันบูล
   371   372   373   374   375   376   377   378   379   380   381