Page 339 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 339

6. ระบบประสาทส่วนกลางและส่วนปลาย



                         186.  การตรวจระบบประสาทควรตรวจเส้นประสาทสมอง อวัยวะรับความรู้สึกและระบบประสาท
                    ส่วนปลาย ตรวจหาความผิดปกติของเส้นประสาททั้งสั่งการและรับความรู้สึกที่อาจเกี่ยวข้องกับการบาดเจ็บ

                    การขาดวิตามินหรือโรคของระบบประสาท ความสามารถในการรับรู้และสถานะทางจิตใจต้องได้รับ
                    การประเมิน (ดูบทที่ 5 หัวข้อ C) ในผู้ป่วยที่มีรายงานว่าถูกแขวน ควรเน้นการตรวจข่ายประสาทแขน

                    (ความแข็งแรงของมือสองข้างไม่เท่ากัน ข้อมือตก แขนอ่อนแรงพร้อมทั้งสูญเสียการควบคุมเส้นเอ็นและ
                    การรับความรู้สึกต่างๆ) โรครากประสาทและโรคเส้นประสาทอื่นๆ ประสาทสมองเสื่อม การรู้สึกเจ็บมากกว่า

                    ปกติ รู้สึกเหมือนหนามต�า ความรู้สึกไวกว่าปกติ การเปลี่ยนท่าทาง การรู้สึกไวต่อการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิ
                    การเคลื่อนไหวร่างกาย ท่าเดิน การประสานงานของร่างกายล้วนแต่เป็นอาการที่อาจเกิดจาการถูกทรมาน

                    ทั้งสิ้น ผู้ป่วยที่มีประวัติการเวียนศีรษะและอาเจียน ควรได้รับการตรวจระบบการทรงตัวภายในช่องหูและ
                    สังเกตอาการตากระตุก การตรวจด้วยรังสีควรรวมถึงการใช้ เครื่องถ่ายภาพเอ็มอาร์ไอ (MRI) หรือเครื่องถ่าย

                    ภาพรังสีส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ (CT) เครื่องถ่ายภาพเอ็มอาร์ไอ (MRI) จะเหมาะสมกว่าเครื่องถ่ายภาพรังสี
                    ส่วนตัดอาศัยคอมพิวเตอร์ (CT) ในการตรวจทางรังสีของสมองและฐานกะโหลกส่วนหลัง




                    D.  การตรวจร่างกายและประเมินผลที่ได้รับจากการทรมานในรูปแบบต่างๆ




                         187.  สิ่งที่จะกล่าวถึงต่อไปนี้ มิได้ครอบคลุมการทรมานทุกรูปแบบ แต่เป็นการบรรยายถึงแง่มุม
                    ทางการแพทย์ในรายละเอียดเกี่ยวกับวิธีที่ใช้ในการทรมานบางชนิดที่พบได้บ่อย ส�าหรับรอยโรคและรูปแบบ

                    ของรอยโรคนั้น แพทย์ควรระบุระดับความสอดคล้องระหว่างรอยโรคที่ตรวจพบและข้อมูลที่ได้จากผู้ป่วย
                    โดยใช้ถ้อยค�าที่มักใช้ต่อไปนี้

                               (a)  ไม่สอดคล้อง คือ บาดแผลหรือรอยโรคไม่น่าจะเกิดจากการบาดเจ็บตามที่บรรยาย

                               (b)  สอดคล้อง คือ บาดแผลหรือรอยโรคอาจจะเกิดจากการบาดเจ็บตามที่บรรยาย แต่ยัง
                    ไม่เจาะจง เพราะมีสาเหตุอื่นอีกหลายอย่างที่ท�าให้เกิดแผลดังกล่าว

                               (c)  สอดคล้องมาก คือ บาดแผลหรือรอยโรคอาจจะเกิดจากการบาดเจ็บตามที่บรรยาย และ

                    มีสาเหตุอื่นเพียงไม่กี่อย่างที่ท�าให้เกิดแผลดังกล่าว
                               (d)  ตรงกับลักษณะเฉพาะ คือ ลักษณะบาดแผลหรือรอยโรคที่เกิดจากการทรมานชนิดที่กล่าว

                    ถึง แต่มีสาเหตุอื่นได้เช่นกัน

                               (e)  วินิจฉัยได้ คือ บาดแผลหรือรอยโรคที่พบไม่อาจเกิดจากสาเหตุอื่นได้นอกจากการบาดเจ็บ
                    ที่บรรยาย


                         188.  ท้ายที่สุด สิ่งส�าคัญในการประเมินข้อมูลเหตุการณ์เกี่ยวกับการทรมานทั้งหมด จะต้องประเมินผล
                    โดยรวมจากบาดแผล อาการบาดเจ็บ หรือความผิดปกติของอวัยวะที่เป็นผลจากการบาดเจ็บหรืออาการ

                    เจ็บป่วยทั้งหลาย มิใช่พิจารณาเฉพาะอาการใดอาการหนึ่งซึ่งสอดคล้องกับรูปแบบการทรมานชนิดใดชนิดหนึ่ง
                    เท่านั้น (ดูบทที่ 4 หัวข้อ G ส�าหรับรายชื่อวิธีการทรมาน)




                                                                                                              93
   334   335   336   337   338   339   340   341   342   343   344