Page 334 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 334

ขณะถูกปล่อยตัว เช่น เดินได้หรือไม่หรือต้องนอนบนเตียง ถ้าต้องนอน ระยะเวลาที่นอนบนเตียงนานเพียงใด

              ใช้เวลานานเท่าใดแผลจึงหาย แผลอักเสบหรือไม่ ได้รับการรักษาอย่างไร แพทย์หรือหมอพื้นบ้านเป็นผู้รักษา
              ควรค�านึงว่าความสามารถของผู้ถูกควบคุมตัวในการให้ข้อสังเกตดังกล่าวอาจไม่ดีนักอันเนื่องมาจากการทรมาน

              ที่ได้รับหรือจากผลที่ตามมา และควรมีการบันทึกไว้เสมอ


                    2.  กลุ่มอาการเรื้อรัง



                    171.  ควรบันทึกข้อมูลการเจ็บป่วยทางร่างกายซึ่งผู้สัมภาษณ์เชื่อว่า เกี่ยวข้องกับการทรมานหรือ
              การทารุณ สังเกตความรุนแรง ความถี่และระยะเวลาของอาการแต่ละชนิดและความพิการที่เกิดขึ้น หรือ

              ความจ�าเป็นที่จะได้รับการดูแลรักษาทางการแพทย์หรือทางจิตวิทยาที่ต้องการ แม้ว่าผลกระทบของ
              การบาดเจ็บรุนแรงอาจไม่พบเห็นหลังจากเวลาผ่านไปหลายเดือนหรือหลายปี สิ่งตรวจพบบางอย่างอาจยังคง

              อยู่ อย่างเช่นรอยแผลเป็นจากการถูกไหม้โดยกระแสไฟฟ้าหรือความร้อน กระดูกผิดรูป กระดูกที่เชื่อมติด
              อย่างไม่ถูกต้อง การบาดเจ็บของฟัน ผมร่วงและพังผืดในกล้ามเนื้อ อาการทางร่างกายที่กล่าวถึงบ่อย คือ ปวด

              หัว ปวดหลัง ปัญหาของระบบทางเดินอาหาร อาการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ และปวดกล้ามเนื้อ อาการ
              ทางจิตที่พบบ่อย คือ อารมณ์ซึมเศร้า วิตกกังวล นอนไม่หลับ ฝันร้าย เห็นภาพย้อนหลังและความจ�าผิดปกติ

              (ดูบทที่ 6 หัวข้อ B.2)


                    3.  สรุปผลการสัมภาษณ์



                    172.  ผู้ถูกทรมานอาจมีอาการบาดเจ็บที่ต่างจากการบาดเจ็บกรณีอื่นๆ แม้ว่ารอยโรคเฉียบพลันจะเป็น

              ลักษณะของการบาดเจ็บที่กล่าวอ้าง แต่รอยโรคเหล่านี้จะหายไปภายในเวลา 6 สัปดาห์หลังจากการทรมานและ
              ไม่ทิ้งร่องรอยแผลเป็น หรืออาจมีแผลเป็นแบบไม่จ�าเพาะ ซึ่งมักเกิดขึ้นในกรณีที่ผู้ทรมานใช้วิธีซึ่งป้องกันหรือ

              จ�ากัดการค้นพบร่องรอยการบาดเจ็บ ในกรณีดังกล่าว การตรวจร่างกายอาจไม่พบสิ่งใดผิดปกติ แต่ทั้งนี้
              ก็ไม่สามารถลบล้างข้อกล่าวหาเรื่องการทรมานได้ รายละเอียดของรอยบาดแผลเฉียบพลันจากการบอกเล่าของ

              ผู้ป่วย และกระบวนการหายของบาดแผลเป็นแหล่งข้อมูลส�าคัญของพยานหลักฐานในการยืนยันข้อกล่าวหา
              เรื่องการทรมานหรือการปฏิบัติที่โหดร้ายต่างๆ




              C.  การตรวจร่างกาย




                    173.  หลังจากการเก็บข้อมูลภูมิหลังและผู้ป่วยให้ความยินยอมแล้ว ควรมีการตรวจร่างกายอย่างละเอียด
              โดยแพทย์ผู้มีคุณวุฒิที่เหมาะสม หากสามารถด�าเนินการได้ ผู้ป่วยควรมีสิทธิเลือกเพศของแพทย์และล่าม

              หากมีการใช้ล่าม ถ้าแพทย์ไม่ใช่เพศเดียวกับผู้ป่วยก็ควรมีการจัดพี่เลี้ยงให้หากผู้ป่วยไม่คัดค้าน ผู้ป่วยจะต้อง
              ทราบว่าผู้ป่วยเป็นผู้ก�าหนดและมีสิทธิที่จะจ�ากัดการตรวจหรือสั่งให้หยุดได้ตลอดเวลา (ดูบทที่ 4 หัวข้อ J)










              88  พิธีสารอิสตันบูล
   329   330   331   332   333   334   335   336   337   338   339