Page 335 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา

174. ในส่วนนี้มีการอ้างถึงบ่อยครั้งถึงการส่งต่อให้แก่แพทย์ผู้เชี่ยวชาญและการสืบสวนสอบสวน

เพิ่มเติม เป็นสิ่งส�าคัญส�าหรับแพทย์ที่จะสามารถให้การรักษาเยียวยาทั้งทางร่างกายและทางจิตใจ ฉะนั้น
หากมีความต้องการใดๆ ที่จ�าเป็นแพทย์จะได้สามารถติดตามดูแลได้ ยกเว้นกรณีที่ผู้ป่วยถูกควบคุมตัวอยู่

ในบางสถานการณ์ การตรวจวินิจฉัยบางอย่างไม่สามารถท�าได้ แต่สิ่งนี้ไม่ควรมีผลท�าให้รายงานขาดความ
น่าเชื่อถือ (ดูภาคผนวก 2 ส�าหรับรายละเอียดของการตรวจวินิจฉัยที่กระท�าได้)

175. ในกรณีที่มีการกล่าวหาเรื่องทรมานซึ่งเพิ่งเกิดขึ้น และบุคคลผู้รอดชีวิตจากการทรมาน

ยังใส่เสื้อผ้าที่ใส่ระหว่างการถูกทรมานอยู่ เสื้อผ้าเหล่านี้ควรถูกเก็บไปตรวจสอบโดยไม่มีการซักล้างใดๆ และ
ควรจัดหาเสื้อผ้าใหม่แก่บุคคลดังกล่าวแทน หากเป็นไปได้ ห้องตรวจร่างกายควรมีแสงสว่างและอุปกรณ์

ทางการแพทย์อย่างเพียงพอเพื่อใช้ในการตรวจร่างกาย สิ่งใดที่ขาดแคลนควรระบุไว้ในรายงาน ผู้ตรวจควรบันทึก
สิ่งตรวจพบทั้งบวกและลบ โดยการใช้แผนภาพร่างกายเพื่อบันทึกต�าแหน่งและลักษณะของการบาดเจ็บ

(ดูภาคผนวก 3) การทรมานบางชนิด เช่น การจี้ด้วยไฟฟ้าหรือการบาดเจ็บจากวัตถุไม่มีคม อาจไม่มีร่องรอย
ให้เห็นในการตรวจครั้งแรก แต่อาจพบในการตรวจเพื่อติดตามผลครั้งต่อไป แม้ว่าจะเป็นไปได้ยากที่จะถ่ายภาพ

รอยบาดแผลบนร่างกายของผู้ต้องขังที่อยู่ภายใต้การควบคุมของผู้ทรมาน การถ่ายภาพควรเป็นสิ่งที่กระท�า
เป็นประจ�าในระหว่างการตรวจร่างกาย หากมีกล้องถ่ายภาพก็เป็นการดีที่จะถ่ายภาพเก็บไว้ แม้คุณภาพจะไม่ดี

แต่ก็ดีกว่าที่จะไม่มีรูปเก็บไว้เลย และควรมีการถ่ายภาพที่มีคุณภาพดีในภายหลัง (ดูบทที่ 3 หัวข้อ C.5)

1. ผิวหนัง

176. การตรวจควรตรวจผิวหนังของร่างกายทุกส่วนเพื่อหาร่องรอยโรคผิวหนังทั่วไป รวมทั้งร่องรอย
การขาดวิตามิน เอ บี และซี บาดแผลก่อนการทรมาน หรือบาดแผลจากการถูกทรมาน เช่น บาดแผลถลอก

ฟกช�้า บาดแผลฉีกขาด บาดแผลถูกเจาะ รอยไหม้จากบุหรี่หรืออุปกรณ์ให้ความร้อน การบาดเจ็บจากไฟฟ้า

ผมร่วงศีรษะล้าน เล็บถูกดึงหลุด การบรรยายลักษณะบาดแผลจากการทรมานควรแสดงต�าแหน่ง ความสมดุล
รูปร่าง ขนาด สี และผิว (อย่างเช่น การตกสะเก็ด หยาบ แผลเปื่อย) รวมถึงการแบ่งแยกของผิวในระดับที่
เทียบกับผิวรอบๆ การถ่ายภาพเป็นสิ่งส�าคัญเมื่อมีโอกาส ในท้ายที่สุดผู้ตรวจต้องเสนอความคิดเห็นเรื่องต้นตอ

ของรอยโรคว่า ถูกกระท�าหรือกระท�าตนเอง อุบัติเหตุหรือเป็นผลจากขั้นตอนการด�าเนินของโรค 73, 74

73 O.V. Rasmusen “มุมมองด้านการแพทย์ของการทรมาน” (Medical Aspects of Torture), Danish Medical Bulletin, vol. 37

เอกสารแทรกที่ 1 (1990) หน้า 1 - 88
74
R. Bunting “การตรวจร่างกายทางแพทย์ในบริบทของต�ารวจ” (Clinical examinations in the police context), Clinical
Forensic Medicine, W.D.S. McLay, ed. (London, Greenwich Medical Media), หน้า 59 - 73

89