Page 306 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 306
(i) เหตุการณ์ที่น�าไปสู่การทรมาน รวมทั้งการจับกุมหรือการลักพาตัวและการควบคุมตัว
(ii) วันและเวลาโดยประมาณในการทรมาน รวมทั้งการทรมานครั้งสุดท้าย การยืนยันข้อมูลนี้
อาจไม่ใช่เรื่องง่าย เพราะอาจมีสถานที่หลายแห่งและผู้กระท�าความผิด (หรือกลุ่มผู้กระท�าความผิด) หลายคน
เข้ามาเกี่ยวข้อง จึงอาจต้องมีการบันทึกเหตุการณ์แต่ละเรื่องในสถานที่ต่างๆ กัน การล�าดับเหตุการณ์อาจ
ไม่ถูกต้องและสับสนในบางครั้ง เพราะเป็นการยากส�าหรับคนที่ถูกทรมานจะใส่ใจในเรื่องเวลา การแยกบันทึก
เรื่องราวเกี่ยวกับสถานที่ต่างๆ กัน อาจมีประโยชน์ในการพยายามมองภาพรวมของเหตุการณ์ บ่อยครั้งที่
ผู้รอดชีวิตไม่สามารถทราบชัดเจนว่า ถูกพาไปยังที่ใดเนื่องจากถูกปิดตาหรืออยู่ในภาวะที่สติสัมปชัญญะ
ไม่สมบูรณ์ การน�าค�าให้การต่างๆ มารวมไว้ด้วยกันอาจท�าให้สามารถ “สร้างแผนผัง” ของสถานที่ที่ระบุได้
ทราบวิธีการและแม้แต่ผู้กระท�าความผิดได้
(iii) รายละเอียดลักษณะของบุคคลผู้เกี่ยวข้องกับการจับกุม การคุมขังและการทรมาน อันรวม
ถึงว่าผู้เสียหายเคยรู้จักบุคคลเหล่านี้มาก่อนที่จะเกิดเหตุการณ์ซึ่งเกี่ยวข้องกับการทรมานตามที่กล่าวหาหรือไม่
หรือเสื้อผ้า แผลเป็น ปาน รอยสัก ความสูง น�้าหนัก (โดยผู้เสียหายอาจเปรียบเทียบกับขนาดของตนเอง)
ลักษณะผิดปกติทางสรีระของผู้กระท�าความผิด ภาษาและส�าเนียง และมีอาการมึนเมาหรือไม่ในขณะนั้น
(iv) รายละเอียดของสิ่งที่บุคคลนั้นได้รับการบอกกล่าวหรือถูกถามระหว่างการทรมาน ซึ่งอาจจะ
ให้ข้อมูลที่ช่วยในการพยายามค้นหาสถานที่ควบคุมตัวที่เป็นความลับหรือสถานที่คุมขังซึ่งถูกปฏิเสธว่าไม่มี
อยู่จริง
(v) รายละเอียดกิจวัตรประจ�าวันในสถานที่ควบคุมตัวและรูปแบบของการทารุณกรรม
(vi) รายละเอียดข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการทรมานรวมทั้งวิธีการที่ใช้ในการทรมาน ซึ่งเป็นที่เข้าใจ
ได้ว่าอาจเป็นเรื่องยาก และผู้สืบสวนสอบสวนไม่ควรคาดหวังที่จะได้รับรู้เรื่องราวทั้งหมดจากการสัมภาษณ์
เพียงครั้งเดียว แม้มีความจ�าเป็นที่จะต้องได้รับข้อมูลที่เที่ยงตรง แต่ค�าถามที่เกี่ยวข้องกับการถูกท�าให้อับอาย
ขายหน้าและถูกท�าร้ายร่างกายมักจะท�าให้เกิดความบอบช�้าทางจิตใจอย่างรุนแรง
(vii) บุคคลดังกล่าวถูกล่วงละเมิดทางเพศหรือไม่ คนส่วนใหญ่มักจะตอบค�าถามเกี่ยวกับ
การล่วงละเมิดทางเพศในแง่ของการข่มขืนหรือการร่วมเพศอย่างวิตถาร ดังนั้น ผู้สืบสวนสอบสวนควรจะใส่ใจ
กับข้อเท็จจริงที่ว่าการล่วงละเมิดด้วยวาจา การถอดเสื้อผ้า การลูบคล�า การกระท�าอนาจารหรือที่ท�าให้อับอาย
หรือการทุบหรือเอาไฟฟ้าจี้อวัยวะเพศมักจะไม่ถูกมองโดยผู้เสียหายว่าเป็นการล่วงละเมิดทางเพศ ที่จริงแล้ว
การกระท�าเหล่านี้ละเมิดความเป็นส่วนตัวทางเพศของบุคคลและควรถือเป็นส่วนหนึ่งของการล่วงละเมิดทาง
เพศ บ่อยครั้งที่ผู้เสียหายจากการล่วงละเมิดทางเพศจะไม่พูดอะไรเลยหรือปฏิเสธว่ามีการล่วงละเมิดทางเพศ
เกิดขึ้น จนกระทั่งในการพบกันครั้งที่สองหรือครั้งที่สามที่เรื่องราวจะถูกเปิดเผยออกมามากขึ้นถ้าหาก
การพบปะเป็นไปด้วยความเห็นอกเห็นใจและเข้าใจต่อวัฒนธรรมและบุคลิกภาพของบุคคลนั้น
(viii) ความบาดเจ็บทางร่างกายที่เกิดขึ้นระหว่างช่วงเวลาของการทรมาน
(ix) ลักษณะของอาวุธหรือวัตถุอื่นๆ ที่ใช้
60 พิธีสารอิสตันบูล
