Page 274 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา
P. 274

แนวทางแก่รัฐภาคีทั้งหลายในการจัดท�ารายงาน รวมถึงการปฏิบัติตามบทบัญญัติของกติกา ในข้อคิดเห็นทั่วไป

              ประการหนึ่ง คณะกรรมการได้อธิบายถึงมาตรา 7 ของกติการะหว่างประเทศว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิ
              ทางการเมือง ซึ่งกล่าวว่าจะต้องไม่มีบุคคลใดถูกทรมานหรือถูกปฏิบัติหรือลงโทษอย่างโหดร้าย ไร้มนุษยธรรม

              หรือย�่ายีศักดิ์ศรี โดยข้อคิดเห็นทั่วไปเกี่ยวกับมาตรา 7 ของกติกาที่ปรากฏในรายงาน คณะกรรมการได้
              หมายเหตุไว้เป็นการเฉพาะว่า ล�าพังการห้ามการทรมานหรือการบัญญัติให้การทรมานเป็นอาชญากรรมยัง

                                                 21
              ไม่เพียงพอส�าหรับการปฏิบัติตามมาตรา 7  คณะกรรมการกล่าวว่า “.....รัฐจะต้องสร้างการป้องกันการทรมาน
              ที่มีประสิทธิผลโดยใช้กลไกการควบคุมบางอย่าง การร้องเรียนเรื่องการปฏิบัติที่โหดร้ายต่างๆ จะต้องได้รับ

              การสืบสวนสอบสวนอย่างมีประสิทธิภาพโดยเจ้าพนักงานที่มีอ�านาจ”

                    17.  เมื่อวันที่ 10 เมษายน 1992 คณะกรรมการได้น�าเสนอข้อคิดเห็นทั่วไปใหม่ๆ เกี่ยวกับมาตรา 7
              ซึ่งช่วยพัฒนาข้อคิดเห็นเดิมให้ชัดเจนยิ่งขึ้น คณะกรรมการสนับสนุนการตีความมาตรา 7 ให้มีน�้าหนักมากขึ้น

              โดยกล่าวว่า “การร้องเรียนจะต้องได้รับการสืบสวนสอบสวนอย่างไม่ล่าช้าและเป็นกลางโดยเจ้าพนักงาน
              เพื่อให้เกิดการเยียวยาที่มีประสิทธิผล” เมื่อรัฐใดให้สัตยาบันในพิธีสารฉบับแรกของกติการะหว่างประเทศ

              ว่าด้วยสิทธิพลเมืองและสิทธิทางการเมือง บุคคลธรรมดาก็สามารถยื่นค�าร้องเรียนต่อคณะกรรมการว่าสิทธิของ
              ตนตามกติกาดังกล่าวถูกละเมิด ถ้าหากค�าร้องเรียนนั้นรับฟังได้ คณะกรรมการจะเปิดเผยผลการพิจารณา

              เรื่องดังกล่าวต่อสาธารณชนในรายงานประจ�าปี


                    (c)  คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน


                    18.  คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนเป็นองค์กรหลักด้านสิทธิมนุษยชนขององค์การสหประชาชาติ

              คณะกรรมาธิการประกอบด้วยประเทศสมาชิก 53 ประเทศซึ่งได้รับเลือกตั้งโดยคณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคม
              แห่งชาติ คณะกรรมาธิการประชุมร่วมกันปีละครั้งเป็นระยะเวลาหกสัปดาห์ที่กรุงเจนีวา เพื่อด�าเนินการ
              แก้ปัญหาด้านสิทธิมนุษยชน คณะกรรมาธิการอาจริเริ่มให้มีการศึกษาและจัดตั้งคณะผู้แทนค้นหาความจริง

              การร่างอนุสัญญาและปฏิญญาเพื่อให้องค์กรระดับสูงในองค์การสหประชาชาติอนุมัติ รวมถึงการถกปัญหา

              การละเมิดสิทธิมนุษยชนเฉพาะเรื่องในการประชุมโดยเปิดเผยหรือไม่เปิดเผยต่อสาธารณะ เมื่อวันที่ 6 มิถุนายน
              1967 คณะมนตรีเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติได้ลงมติที่ 1235 มอบอ�านาจให้คณะกรรมาธิการด�าเนินการ
              ตรวจสอบข้อกล่าวหาเรื่องการละเมิดสิทธิมนุษยชนทั้งหมด และ “ท�าการศึกษาอย่างละเอียดในเรื่อง

                                                                                 22
              สถานการณ์ที่แสดงถึงรูปแบบการละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างต่อเนื่อง”   ภายใต้อ�านาจหน้าที่นี้
              คณะกรรมาธิการมีมติอันแสดงถึงความกังวลเกี่ยวกับการละเมิดสิทธิมนุษยชน และแต่งตั้งผู้รายงานพิเศษเพื่อ
              จัดการกับปัญหาการละเมิดสิทธิมนุษยชนในประเด็นต่างๆ เป็นการเฉพาะ คณะกรรมาธิการยังมีมติเพิ่มเติม
              ในเรื่องการทรมานและการปฏิบัติหรือการลงโทษอื่นๆ ที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรมหรือย�่ายีศักดิ์ศรี ดังในมติ

              ที่ 1998/38 ซึ่งคณะกรรมาธิการเน้นย�้าว่า “ข้อกล่าวหาทั้งปวงเกี่ยวกับการทรมานหรือการปฏิบัติหรือ







              21   องค์การสหประชาชาติ เอกสารเลขที่ A/37/40 (1982)
              22
                 Ibid., E/4393



              28  พิธีสารอิสตันบูล
   269   270   271   272   273   274   275   276   277   278   279