Page 270 - ประมวลสรุปความรู้เกี่ยวกับพิธีสารอิสตันบูลและพิธีสารมินนิโซตา

14
การทรมาน - Convention against Torture) หลักปฏิบัติเพื่อการคุ้มครองบุคคลทุกคนที่อยู่ภายใต้การคุมขัง
15
หรือจ�าคุก (หรือเรียกว่า หลักปฏิบัติในการคุมขัง - Body of Principles on Detention) และหลักปฏิบัติ
พื้นฐานว่าด้วยการปฏิบัติต่อผู้ต้องขัง (Basic Principles for the Treatment of Prisoners) 16

8. อนุสัญญาสหประชาชาติว่าด้วยการต่อต้านการทรมานไม่ครอบคลุมกรณีความเจ็บปวดและ

ความทุกข์ทรมาน อันเกิดขึ้นจาก หรือเป็นผลสืบเนื่องจากวิธีการลงโทษอันชอบด้วยกฎหมาย
17
9. องค์กรและกลไกด้านสิทธิมนุษยชนอื่นๆ ขององค์การสหประชาชาติ ได้พัฒนามาตรฐาน

ในการป้องกันการทรมานและมาตรฐาน ซึ่งเกี่ยวข้องกับพันธกรณีของรัฐในการสืบสวนสอบสวนข้อกล่าวหา
กรณีการทรมาน องค์กรและกลไกเหล่านี้ ได้แก่ คณะกรรมการต่อต้านการทรมาน (Committee against
Torture) คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน (Human Rights Committee) คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน

(Commission on Human Rights) ผู้รายงานพิเศษเรื่องข้อสงสัยเกี่ยวกับการทรมาน (Special Rapporteur

on the question of torture) ผู้รายงานพิเศษเรื่องการกระท�ารุนแรงต่อสตรี (Special Rapporteur on
violence against women) และผู้รายงานพิเศษติดตามสถานการณ์เฉพาะประเทศ ซึ่งได้รับการแต่งตั้ง
โดยคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน

1. พันธกรณีตามกฎหมายในการป้องกันการทรมาน

10. กฎหมายและกฎเกณฑ์ระหว่างประเทศที่กล่าวมาข้างต้นได้ก�าหนดพันธกรณีที่รัฐจะต้องเคารพ
เพื่อสร้างหลักประกันความคุ้มครองจากการทรมาน พันธกรณีดังกล่าวรวมถึงกรณีดังต่อไปนี้

14 มีผลบังคับใช้เมื่อ 26 มิถุนายน 1987 ดูมติสมัชชาสหประชาชาติที่ 39/46 วันที่ 10 ธันวาคม 1984 ภาคผนวก, ข้อ. 2 บันทึก
อย่างเป็นทางการของสมัชชาสหประชาชาติ สมัยที่สามสิบเก้า เอกสารเพิ่มเติมเลขที่ 51 (Official Records of the General
Assembly, Thirty - ninth Session, Supplement No. 51) (A/39/51) หน้า 197
15 มติสมัชชาสหประชาชาติที่ 43/173 วันที่ 9 ธันวาคม 1988 ภาคผนวก, หลักการที่ 6 ดู บันทึกอย่างเป็นทางการของสมัชชา
สหประชาชาติ สมัยที่สี่สิบสาม เอกสารเพิ่มเติมเลขที่ 49 (Official Records of the General Assembly, Forty - third Session,
Supplement No. 49) (A/43/49) หน้า 298
16 มติสมัชชาสหประชาชาติที่ 45/111วันที่ 14 ธันวาคม 1990 ภาคผนวก, หลักการ 1 ดู บันทึกอย่างเป็นทางการของสมัชชา
สหประชาชาติ สมัยที่สี่สิบห้า เอกสารเพิ่มเติมเลขที่ 49 (Official Records of the General Assembly, Forty - fifth Session,
Supplement No. 49) (A/45/49) หน้า 200
17
ส�าหรับการตีความว่าอะไรคือ “การลงโทษที่ชอบด้วยกฎหมาย” ให้ดูรายงานของผู้รายงานพิเศษเรื่องการทรมานที่น�าเสนอต่อ
การประชุมครั้งที่ห้าสิบสามของคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน (E/CN.4/1997/7 วรรค 3 - 11) ซึ่งผู้รายงานพิเศษแสดงความเห็น
ไว้ว่าการลงโทษด้วยวิธีการ เช่น ใช้หินขว้างจนตาย การโบย และการตัดอวัยวะ ไม่ถือเป็นการลงโทษที่ชอบด้วยกฎหมาย แม้ว่า
ได้รับอนุญาตโดยขั้นตอนกระบวนการที่ถูกกฎหมาย การตีความโดยผู้รายงานพิเศษซึ่งสอดคล้องกับจุดยืนของคณะกรรมการ
สิทธิมนุษยชนและกลไกอื่นๆ ขององค์การสหประชาชาติได้รับการรับรองโดยมติที่ 1998/38 ของคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชน
ซึ่ง “เตือนรัฐบาลทั้งหลายว่าการลงโทษที่กระท�าต่อเนื้อตัวร่างกาย ถือว่าเป็นการปฏิบัติที่โหดร้าย ไร้มนุษยธรรมหรือย�่ายีศักดิ์ศรี
ความเป็นมนุษย์ หรือถือได้ว่าเป็นการทรมาน”

24 พิธีสารอิสตันบูล