Page 27 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 2 (พฤษภาคม - สิงหาคม 2563)
P. 27
26 วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน
70
ร้ำยแรง (“…provides for a higher degree of pain and suffering than that set forth…”)
71
ซึ่งสอดคล้องกับควำมเห็นของนักวิชำกำร
กำรตีควำมเรื่องกำรบำดเจ็บอย่ำงร้ำยแรงนั้น ในปัจจุบันที่ศำลไทยยังไม่ได้วำงหลัก
เรื่องนี้ไว้ เนื่องจำกยังไม่ได้มีกำรตรำกฎหมำยต่อต้ำนกำรทรมำนไว้โดยเฉพำะ ผู้เขียนเห็นว่ำควรตีควำม
ตำมที่ศำลสิทธิมนุษยชนได้วำงหลักไว้โดยตีควำมอย่ำงสัมพัทธ์ตำมวิสัยของผู้เสียหำยประกอบกับระยะ
เวลำและรูปแบบของกำรกระท�ำ เพื่อให้กำรตีควำมกำรทรมำนสอดคล้องกับ UNCAT ได้มำกที่สุด
โดยอำจเป็นกำรกระท�ำที่สร้ำงควำมบำดเจ็บอย่ำงมำกโดยชัดเจน หรืออำจเป็นกำรกระท�ำที่ไม่ได้สร้ำง
ควำมบำดเจ็บที่รุนแรงในทันที แต่เป็นกำรกระท�ำที่กระท�ำต่อเนื่องเป็นเวลำยำวนำนก็อำจเป็นกำรทรมำนได้
3) เป็นการกระท�าโดยเจ้าพนักงานหรือเจ้าพนักงานมีส่วนเกี่ยวข้อง
UNCAT ก�ำหนดว่ำกำรกระท�ำที่จะเป็นกำรทรมำนได้นั้นต้องเป็นกำร “กระท�ำโดย
หรือด้วยกำรยุยง หรือโดยควำมยินยอม หรือรู้เห็นเป็นใจของเจ้ำพนักงำนของรัฐ หรือของบุคคลอื่นซึ่ง
ปฏิบัติหน้ำที่ในต�ำแหน่งทำงกำร” ดังนั้น กำรกระท�ำระหว่ำงเอกชนด้วยกันหรือกำรกระท�ำโดยเอกชน
ต่อเจ้ำพนักงำนของรัฐย่อมไม่เป็นกำรทรมำน นอกจำกนั้น แม้กำรท�ำร้ำยร่ำงกำยหรือจิตใจจะกระท�ำ
โดยบุคคลที่มีอำชีพเป็นเจ้ำพนักงำน แต่ถ้ำหำกไม่ได้กระท�ำไปในกำรปฏิบัติหน้ำที่ กำรกระท�ำนั้นก็
ไม่เป็นกำรทรมำนเช่นกัน เช่น นำยแดงเป็นข้ำรำชกำรครู แต่กลับบ้ำนไปท�ำร้ำยร่ำงกำยนำงฟ้ำภรรยำ
ตัวเองอย่ำงรุนแรงเพื่อลงโทษที่นำงฟ้ำเอำเงินไปเล่นกำรพนัน ดังนี้ แม้นำงฟ้ำจะได้รับบำดเจ็บหรือ
ทุกข์ทรมำนอย่ำงร้ำยแรง กำรกระท�ำของนำยแดงไม่เป็นกำรทรมำนตำม UNCAT อย่ำงไรก็ตำม
หำกนำยแดงไปลงโทษนักเรียนของตนเองเพรำะไม่ท�ำกำรบ้ำนมำส่ง จนท�ำให้นักเรียนของนำยแดงได้รับ
บำดเจ็บหรือทุกข์ทรมำนอย่ำงร้ำยแรง อย่ำงนี้ถือว่ำเป็นกำรทรมำนตำม UNCAT ได้
นอกจำกนั้น กำรกระท�ำของเอกชนก็อำจเป็นกำรทรมำนตำม UNCAT ได้ หำกกำร
กระท�ำของเอกชนนั้นได้รับควำมยินยอม ยุยง หรือรู้เห็นเป็นใจจำกเจ้ำหน้ำที่รัฐให้กระท�ำกำรดังกล่ำว
ในส่วนของกำรยินยอมและยุยงนั้นไม่เป็นปัญหำนักในกำรปรับใช้กฎหมำย เนื่องจำกกฎหมำยไทยมีแนว
ควำมคิดเรื่องผู้ร่วมกระท�ำควำมผิดอำญำ (multiple offenders) อยู่แล้วไม่ว่ำจะเป็นกรณีตัวกำร
ผู้ใช้ ผู้โฆษณำ และผู้สนับสนุน แต่สิ่งที่น่ำสนใจว่ำจะตีควำมหรือมีขอบเขตอย่ำงไรคือค�ำว่ำกำรที่
72
เจ้ำพนักงำน “รู้เห็นเป็นใจ” เพรำะเป็นกำรกระท�ำที่ไม่ปรำกฏตำมกฎหมำยอำญำของไทย
กำรขยำยองค์ประกอบในส่วนของผู้กระท�ำให้กว้ำงกว่ำที่จะต้องเป็นกระท�ำโดย
เจ้ำพนักงำน ตรงนี้ได้รับกำรยอมรับอย่ำงกว้ำงขวำงในระดับระหว่ำงประเทศมำก่อนที่จะมีกำรประกำศใช้
73
UNCAT โดยในยุโรปมีกำรตัดสินคดีที่เกี่ยวข้องกับประเด็นดังกล่ำวที่น่ำสนใจอยู่สำมคดี ทั้งสำมคดี
70 CAT/C/THA/CO/1 para 9.
71 รณกรณ์ บุญมี, “ปัญหำในกำรก�ำหนดนิยำมของกำรทรมำน และบัญญัติให้เป็นควำมผิดเฉพำะตำมกฎหมำยไทย”
(2558) รพี 2558 คณะนิติศำสตร์ มหำวิทยำลัยธรรมศำสตร์, 39; ณรงค์ ใจหำญ และรณกรณ์ บุญมี, โครงกำรจัดท�ำหลักสูตร
ต่อต้ำนกำรทรมำนและกำรประติบัติ หรือกำรลงโทษอื่นที่โหดร้ำยไร้มนุษยธรรม หรือย�่ำยีศักดิ์ศรี ให้กับเจ้ำพนักงำนและ
วิทยำกร, 2555, กรมคุ้มครองสิทธิและเสรีภำพ กระทรวงยุติธรรม.
72 ประมวลกฎหมำยอำญำ มำตรำ 83-86.
73 Office of the United Nations High Commissioner for Human Rights, Human Rights Fact Sheet: No.
4 Combating Torture, 34
