Page 65 - วารสารกฎหมายสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม - เมษายน 2563)

ปที่ 1 ฉบับที่ 1 (มกราคม – เมษายน 2563) 63

3) พระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร พ.ศ. 2562 ขอบเขตดานระยะเวลา

ของการใชอํานาจรับมือภัยคุกคามทางไซเบอร จําแนกได ดังนี้ 1) อํานาจที่เสร็จสิ้นเปนรายครั้ง
ไมมีลักษณะตอเนื่อง เชน อํานาจมีหนังสือขอขอมูล ตามมาตรา 62 (2) 2) อํานาจที่กฎหมายกําหนดระยะ
เวลาชัดเจน เชน อํานาจยึดหรืออายัดคอมพิวเตอร ระบบคอมพิวเตอร ตามมาตรา 66 (4) ซึ่งกําหนดระยะ
เวลาไวไมเกินสามสิบวัน 3) อํานาจที่กฎหมายไมกําหนดเวลาชัดเจนและเปดชองใหเกิดการกระทําที่ตอเนื่อง
เชน อํานาจในการสั่งใหผูเกี่ยวของเฝาระวัง หรือตรวจสอบระบบคอมพิวเตอร ตามมาตรา 65 สําหรับ

อํานาจในกรณีภัยคุกคามระดับวิกฤติตามมาตรา 67 ใหเปนอํานาจของสภาความมั่นคงแหงชาติ
ซึ่งไมไดกําหนดขอบเขตระยะเวลา นอกจากนี้ กรณีที่เปนเหตุจําเปนเรงดวนตามมาตรา 68 เลขาธิการ
คณะกรรมการการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอรแหงชาติ มีอํานาจ “...ขอขอมูลที่เปนปจจุบันและ

ตอเนื่องจากผูที่เกี่ยวของ...” กรณีนี้ เปนอํานาจขอขอมูลตามเวลาจริง (Real time) ซึ่งโดยสภาพแลว
มีลักษณะตอเนื่องและไมมีกําหนดขอบเขตดานเวลา 4) อํานาจที่ตองขอคําสั่งศาล เชน มาตรา 65 (5)
มาตรา 66 (2) (3) และ (4) ในบางมาตราไมไดกําหนดกรอบเวลาที่ศาลจะสั่งอนุญาต เชน อํานาจเขาถึง
ขอมูลคอมพิวเตอร ทําสําเนา หรือสกัดคัดกรองขอมูล ตามมาตรา 66 (2) แมอํานาจการรับมือภัยคุกคาม
ทางไซเบอรในหลายมาตราระบุวา “เฉพาะเทาที่จําเปน” แตเงื่อนไขและเหตุดังกลาวมีลักษณะกวาง

จึงมีแนวโนมไมสอดคลองกับเกณฑขอนี้ เนื่องจากเปดทางใหมีการใชอํานาจโดยไมมีขอบเขตจํากัดดาน
ระยะเวลาแนนอน
จากกฎหมายเกี่ยวกับความมั่นคงของรัฐทั้ง 3 ฉบับ จะเห็นไดวาเปดทางใหหนวยงานรัฐใช

อํานาจดําเนินมาตรการปองกันหรือตอบสนองภัยคุกคามความมั่นคงตามกฎหมายนั้น ๆ ไดอยางกวาง
และไมระบุถึงขอบเขตในแงระยะเวลาใชอํานาจที่เจาะจง จึงมีแนวโนมไมสอดคลองกับหลักความ
เจาะจงในแงระยะเวลา
5.5 เกณฑความเจาะจงกับการใชอํานาจที่เชื่อมโยงระหวางกฎหมายเกี่ยวกับความมั่นคง
หลายฉบับ

นอกจากการพิจารณาขอบเขตของกฎหมายเกี่ยวกับความมั่นคงแตละฉบับที่มีลักษณะกวาง
ดังกลาวมาแลว ผูเขียนยังมีขอสังเกตถึงความสัมพันธหรือความเชื่อมโยงของกฎหมายดังกลาว เชน
พระราชบัญญัติสภาความมั่นคงแหงชาติ พ.ศ. 2559 ซึ่งตราขึ้นตั้งแตชวงระยะแรกของสภานิติบัญญัติ

แหงชาติ (สนช.) โดยยังไมไดระบุถึงกฎหมายวาดวยการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอรไวโดยตรง
แตตอมาในชวงระยะสุดทายของสภาดังกลาวไดมีการเห็นชอบพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงปลอดภัย
ไซเบอร พ.ศ. 2562 ซึ่งระบุความเชื่อมโยงของกฎหมายทั้งสองฉบับในมาตรา 67 วา “ในกรณีที่เกิดภัย
คุกคามทางไซเบอรในระดับวิกฤติ ใหเปนหนาที่และอํานาจของสภาความมั่นคงแหงชาติในการดําเนิน
การรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอรตามกฎหมายวาดวยสภาความมั่นคงแหงชาติและกฎหมายอื่นที่

เกี่ยวของ” ดังนั้น เมื่อเกิดภัยคุกคามทางไซเบอรระดับวิกฤติ สภาความมั่นคงแหงชาติจึงมีอํานาจเสนอ
แนวทางหรือการดําเนินการเพื่อใหนายกรัฐมนตรี หรือคณะรัฐมนตรีพิจารณาสั่งการหนวยงานของรัฐ
ตามกฎหมายฉบับอื่นไดอยางกวางขวาง ซึ่งรวมถึงการสั่งการตามกฎหมายเกี่ยวกับความมั่นคงฉบับอื่น