Page 132 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 132

ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)  131





                                                               32
                        อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน ได้แถลงว่า  การประหารชีวิตของบุคคลในที่สาธารณะ
               เป็นการ “ไม่เคารพศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์” อย่างยิ่ง


                 16    ระยะเวล�ในก�รจำ�คุกและปร�กฏก�รณ์ของก�รต่อแถวรอคว�มต�ย


                        บนพื้นฐานของข้อห้ามในเรื่องการทรมานตามที่บัญญัติในอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนยุโรป (European
               Convention on Human Rights) ทำาให้ศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป (European Court of Human Rights)
               ในปี 2532 ได้พัฒนาแนวความคิด เรื่อง “ปรากฏการณ์ของการต่อแถวรอความตาย” (The death row

                                33
               phenomenon) ขึ้นมา  โดยศาลได้คำานึงถึงระยะเวลาที่ยาวนานในการต่อแถวรอความตายของบุคคลในกรณี
               พิเศษเช่นนี้ด้วยว่า เป็น “ความทุกข์ทรมานที่เกิดขึ้นและมีอยู่ ในระหว่างการรอถูกประหารชีวิต” นอกจากนี้
               ศาลยังคำานึงถึงอายุและสภาพจิตใจของผู้รอการถูกประหารชีวิตในระหว่างที่ถูกคุมขังประกอบด้วย ในที่สุด
               ศาลจึงตัดสินว่า การส่งผู้ร้ายข้ามแดนไปยังรัฐที่มีแนวโน้มว่าบุคคลนั้นจะต้องเผชิญกับโทษประหารชีวิตและ

               การถูกจำาคุกรอในคดีที่มีโทษประหารชีวิตเป็นเวลาหลายปีจะทำาให้บุคคลนั้นต้องได้รับการปฏิบัติที่ยิ่งไปกว่า

               การทรมานตามข้อห้ามว่าด้วยการห้ามการทรมานตามที่บัญญัติในอนุสัญญาสิทธิมนุษยชนยุโรป
                        อย่างไรก็ตาม การสนับสนุนหลักการว่าด้วย “ปรากฏการณ์ของการต่อแถวรอความตาย” ที่ถือว่า
               เป็นการทรมานอย่างหนึ่งนี้ ไม่พบในคำาวินิจฉัยของกลไกในฝ่ายตุลาการของหลายประเทศ เช่น คณะกรรมการ

               ตุลาการของคณะองคมนตรีของเครือจักรภพ ศาลสูงสุดของประเทศซิมบับเว และศาลรัฐธรรมนูญของประเทศ

               แอฟริกาใต้
                        ตัวอย่างเช่น คณะองคมนตรีของเครือจักรภพ (The Privy Council) ซึ่งทำาหน้าที่เป็นศาลสูงสุดให้กับ
               ประเทศในเครือจักรภพบางประเทศได้ประชุมในปี 2536 เพื่อพิจารณาคดีที่มีโทษประหารชีวิตล่าช้ามากกว่า

               5 ปี นับตั้งแต่การได้รับตัดสินให้มีโทษประหารชีวิตครั้งแรก ทำาให้คำาตัดสินประหารชีวิตของคณะกรรมการตุลาการ

               ของคณะองคมนตรีมีลักษณะเป็นการลงโทษที่ทารุณหรือไร้มนุษยธรรมตามมาตรฐานของศาลสิทธิมนุษยชนยุโรป
               อย่างไรก็ตาม คำาตัดสินในคดีนี้มีผลกระทบตามมาอย่างมากและส่งผลให้ต้องมีการลดโทษถึงแก่ความตายใน
               กลุ่มประเทศแคริบเบียนที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นจำานวนมาก 34


                          32     From Consideration of report submitted by States parties under article 40 of the
               Covenant: concluding observations of the Human Rights Committee, Nigeria (CCPR/C/79/Add.65 of
               24 July 1996), by Human Rights Committee, 1996.  Retrieved from http://hrlibrary.umn.edu/hrcom-
               mittee/57nig4.htm
                          33      From Soering v. The United Kingdom, Application No. 14038/88, 7 July 1989, Euro-
               pean Court of Human Rights, 1989.  Retrieved from http://www.asylumlawdatabase.eu/en /content/
               ecthr-soering-v-united-kingdom-application-no-1403888-7-july-1989
                          34      From Pratt and Morgan v. Jamaica, Communication No. 210/1986 and 225/1987, by
               Human Rights Committee, 1989.  Retrieved from http://www.bayefsky.com/pdf/107_jamaica210_1986.
               pdf
   127   128   129   130   131   132   133   134   135   136   137