Page 134 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)

ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561) 133

กรณีที่มีเหตุการณ์เกิดขึ้นและนำาไปสู่การเป็นข้อร้องเรียนต่อคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน และพบว่า
39
มีการละเมิดต่อกติการะหว่างประเทศ ICCPR เช่น กรณีการทุบตีร่างกายของผู้ที่อยู่ระหว่างรอการประหารชีวิต
การขาดสิ่งอำานวยความสะดวกด้านสุขภาพอนามัยขั้นพื้นฐาน และการขาดบริการทางการแพทย์หรือบริการ

ทันตกรรม คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนยังได้แสดงความกังวลเกี่ยวกับสภาพการคุมขังที่เลวร้าย ที่รวมทั้งสภาพ

การคุมขังทั้งผู้ต้องขังที่เป็นนักโทษที่รอการประหารชีวิตและนักโทษทั่วไปทั่วโลก รวมทั้งการไม่ให้มีการเข้าเยี่ยม
และการติดต่อญาติที่เพียงพอ ขนาดพื้นที่คุมขังที่มีขนาดเล็ก การมีอาหารไม่เพียงพอ การไม่ได้ออกกำาลังกาย
การอาศัยอยู่ในพื้นที่ที่อุณหภูมิสูงเกินไป การขาดการระบายอากาศ และการไม่ให้มีเวลาออกนอกพื้นที่คุมขัง

จากผลการตรวจสอบของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน พบว่า ข้อ 7 และข้อ 10 ของกติการะหว่าง

ประเทศ ICCPR ได้รับการละเมิดจำานวนมากที่สุดโดยรัฐภาคี ทั้งนี้ จากความที่บัญญัติว่า “รัฐภาคีมีหน้าที่ต้อง
40
ดำาเนินมาตรการที่มีประสิทธิภาพในการเยียวยาการละเมิดที่ก่อให้เกิดความทุกข์ยากลำาบาก ... รวมทั้งการต้อง
จ่ายค่าชดเชยที่เหมาะสม ทั้งนี้ เพื่อให้มั่นใจว่าการละเมิดเช่นนี้จะไม่เกิดขึ้นอีกในอนาคต”

แม้ว่าคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนและผู้รายงานพิเศษว่าด้วยการทรมาน ฯ จะมีความเห็นว่า การขัง

41
เดี่ยวไม่ถือเป็นการละเมิดต่อกฎหมายว่าด้วยการห้ามการทรมาน แต่ผู้รายงานพิเศษ ฯ มีความเห็นว่า ในคดี
โทษประหารชีวิต การรวมกันของเหตุการณ์ เช่น ผลกระทบทางจิตประสาทที่รุนแรง การถูกคุมขังที่ไม่มีความ
แน่นอนของชีวิตและระยะเวลา และความทุกข์ทรมานทางด้านจิตใจอันเกิดจากความไม่แน่นอนของวันที่จะต้อง

ถูกลงโทษ ทำาให้การคุมขังเดี่ยวในขณะที่ถูกคุมคุมขังระหว่างที่รอการประหารชีวิตจะทำาให้ระดับของการทรมาน

เพิ่มมากขึ้นไปอีก อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนยังไม่ได้ผ่านข้อมติหรือมีคำาตัดสินที่เกี่ยวกับเงื่อนไข
พิเศษใด ๆ สำาหรับผู้ที่อยู่ในการถูกคุมขังเพื่อรอการประหารชีวิตในบางกรณี เช่น การต้องมีการรักษาความ
ปลอดภัยที่สูงมากเป็นพิเศษ หรือการปฏิเสธการทำางานหรือการศึกษาไม่ว่าในรูปแบบใดของนักโทษที่รอการ

ประหารชีวิต

18 ก�รส่งผู้ร้�ยข้�มแดนไปยังรัฐที่ยังคงมีโทษประห�รชีวิต

รัฐส่วนใหญ่ เว้นแต่รัฐที่ยังปฏิเสธการยกเลิกโทษประหารชีวิตในทุกกรณี จะไม่ส่งผู้ร้ายข้ามแดน

ไปยังรัฐซึ่งบุคคลนั้นอาจต้องถูกหรือมีความเสี่ยงที่จะถูกประหารชีวิต เว้นแต่รัฐหรือประเทศที่ร้องขอให้ส่งตัว

ไปนั้น ได้รับประกันอย่างเป็นทางการว่าจะไม่มีการตัดสินลงโทษประหารชีวิตหรือดำาเนินการลงโทษประหารชีวิต
ต่อบุคคลนั้น

39 From Report of the special rapporteur on torture and other cruel, inhuman or
degrading treatment or punishment, Manfred Nowak (A/HRC/10/44 of 14 January 2009, Fifth session,
Agenda item 2). Op.cit.
40 Ibid.
41 Ibid.