Page 136 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 136
ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561) 135
19 ข้อมูลเกี่ยวกับโทษประห�รชีวิตในประเทศไทย
19.1 อ�ชญ�กรรมที่มีโทษประห�รชีวิต
ตามประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499 และกฎหมายอื่นที่เกี่ยวข้อง ได้กำาหนดให้
อาชญากรรมที่มีโทษประหารชีวิต ประกอบด้วย ความผิดฐานฆ่าผู้อื่น ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยการกระทำาทารุณ
โหดร้าย อาชญากรรมที่หวังผลต่อทรัพย์ที่ก่อให้เกิดความตาย เช่น การชิงทรัพย์ การปล้นทรัพย์ การข่มขืนกระทำา
ชำาเรา ความผิดอันมีลักษณะเป็นการโทรมหญิง การกระทำาอนาจารเด็กหรือการค้ามนุษย์เด็กที่มีอายุตำ่ากว่า 15 ปี
การลักพาตัวบุคคล การวางเพลิงเผาทรัพย์ ความผิดที่เกี่ยวกับพระมหากษัตริย์และพระบรมวงศานุวงศ์ การก่อ
การร้ายที่ไม่ได้ก่อให้เกิดความตาย ความผิดบางอย่างที่ไม่ส่งผลต่อความตาย เช่น การข่มขืนกระทำาชำาเรา
การวางเพลิงเผาทรัพย์ การลักพาตัวบุคคล การค้าและการครอบครองยาเสพติด อาชญากรรมทางเศรษฐกิจ
การก่อกบฏ การกระทำาจารกรรม ความผิดทางทหารที่ไม่ส่งผลให้เกิดความตาย และการค้าหญิงหรือผู้เยาว์เพื่อ
การข่มขืน/การค้าประเวณี และการใช้อาวุธปืนหรือวัตถุระเบิดที่ผิดกฎหมาย
19.2 ฐ�นคว�มผิดที่บังคับให้ต้องลงโทษด้วยก�รประห�รชีวิต
อาชญากรรมที่บังคับให้ต้องลงโทษประหารชีวิต ประกอบด้วย ความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยการ
กระทำาทารุณโหดร้าย ความผิดฐานฆ่าผู้อื่น อาชญากรรมที่หวังผลต่อทรัพย์ที่ก่อให้เกิดความตาย การค้ายาเสพติด
การก่อกบฏต่อราชอาณาจักร และการหนีทหาร
19.3 บุคคลที่ได้รับก�รยกเว้นให้ไม่ต้องรับโทษประห�รชีวิต
กฎหมายไทยคุ้มครองไม่ให้ลงโทษประหารชีวิตต่อบุคคล ประกอบด้วย บุคคลที่อายุตำ่ากว่า
18 ปี หญิงมีครรภ์ และผู้ป่วยทางจิต
19.4 วิธีก�รดำ�เนินก�รประห�รชีวิต
ประมวลกฎหมายอาญา พ.ศ. 2499 กำาหนดให้ดำาเนินการประหารชีวิตโดยการฉีดยาให้ตาย
19.5 กฎหม�ยระหว่�งประเทศ
ประเทศไทยเป็นรัฐภาคีของกติการะหว่างประเทศ ICCPR แต่ยังไม่ได้เข้าร่วมเป็นรัฐภาคี
ของพิธีสารเลือกรับ ฉบับที่ 2 (OP2)
