Page 131 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 131

130     วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน






                                                     28
            สิทธิมนุษยชน ได้อธิบายในข้อเขียนส่วนบุคคลโดยกล่าวว่า  “ในการอภิปรายครั้งนี้ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน
            เห็นว่า คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนอาจไม่อยู่ในสถานะที่จะทำาเรื่องนี้ได้ เนื่องจากคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน

            มีบทบาทในฐานะที่เป็นกลไกในการติดตามและตรวจสอบด้านสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศ”
                     อนึ่ง คณะกรรมการสิทธิมนุษยชน ในปี 2537 ได้เคยมีมติว่าการประหารชีวิตด้วยวิธีการฉีดยา
            ไม่ละเมิด ข้อ 7 ของกติการะหว่างประเทศ ICCPR  แต่นับตั้งแต่นั้น ประเด็นนี้ก็ยังไม่เคยถูกหยิบยกนำากลับมา
                                                29
            พิจารณาทบทวนใหม่อีกครั้ง อย่างไรก็ตาม ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา การศึกษาวิจัยจำานวนมากต่างนำาเสนอ

            หลักฐานใหม่ที่เป็นข้อเสนอเกี่ยวกับผลกระทบทางการแพทย์จากการฉีดยาให้ตาย
                     ในทางตรงกันข้ามกับการไม่ชี้แจงของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนที่ปฏิเสธจะมีความเห็นที่ชัดเจนว่า
            วิธีการประหารชีวิตบุคคลวิธีใดที่มีลักษณะเป็นการทรมาน ผู้รายงานพิเศษของสหประชาชาติว่าด้วยการทรมาน

            และการปฏิบัติและการลงโทษอื่นด้วยความโหดร้าย ทารุณ และไร้มนุษยชนธรรม ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมานี้ได้ตั้ง

                                                                       30
            คำาถามว่ายังมีวิธีการลงโทษประหารชีวิตแบบใดอีกหรือไม่ที่ถือได้ว่ามีมนุษยธรรม  โดยในปี 2552 ผู้รายงาน
            พิเศษ ฯ ได้มีคำาถามดังกล่าวในรายงานว่า “ถ้าการถูกตัดแขนขาถือว่าเป็นการลงโทษที่โหดร้าย ทารุณ
            ไร้มนุษยธรรม หรือเสื่อมทราม ดังนั้น การตัดหัวให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันได้อย่างไร แม้จะมีรูปแบบการลงโทษ

            ทางร่างกายที่เมตตาปราณีกว่า เช่น การตีที่ก้นด้วยไม้ 10 ที แต่กลับถูกห้ามตามกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่าง

            ประเทศ แล้วดังนั้น วิธีการ เช่น การแขวนคอ การนั่งเก้าอี้ไฟฟ้า การประหารชีวิตโดยการยิงเป้า และรูปแบบอื่น
            ของการลงโทษประหารชีวิต กลับได้รับการรับรองถือว่าถูกต้องตามกฎหมายในบทบัญญัติเดียวกันได้อย่างไร”
                     ในปี 2555 ผู้รายงานพิเศษว่าด้วยการทรมานและการปฏิบัติและการลงโทษอื่นด้วยความโหดร้าย

            ทารุณ และไร้มนุษยธรรม ได้มีความเห็นว่า  ยังคงไม่มีหลักฐานที่แน่ชัดว่า วิธีการในการประหารชีวิตแบบใด
                                            31
            ที่ใช้อยู่ในปัจจุบันสอดคล้องกับข้อห้ามที่ว่าด้วยด้วยการกระทำาทรมานและการปฏิบัติหรือการลงโทษอื่นที่
            โหดร้าย ทารุณ และไร้มนุษยธรรม ผู้รายงานพิเศษ ฯ กล่าวว่า แม้จะมีมาตรการเชิงป้องกัน ฯ ที่จำาเป็นอยู่แล้ว
            แต่ “วิธีการประหารชีวิตทั้งหมดที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน สามารถก่อให้เกิดความทุกข์ทรมานและความเจ็บปวด

            ที่มากมายทั้งสิ้น ดังนั้น รัฐจึงไม่สามารถรับรองได้ว่า มีวิธีการประหารชีวิตใดที่ปราศจากความเจ็บปวด”




                       28    From Ng v. Canada, Communication No. 469/1991*/ of 5 November 1993, CCPR/
            C/49/D/469/1991. Op.cit.
                       29    From Kindler v. Canada, Communication No. 470/1991 of 30 July 1993, CCPR/
            C/48/D/470/1991 */, by Human Rights Committee, 1993.  Retrieved from http://www.bayefsky.com/
            html/140_canadadec470.php
                       30    From Report of the special rapporteur on torture and other cruel, inhuman or
            degrading treatment or punishment, Manfred Nowak (A/HRC/10/44 of 14 January 2009, Fifth session,
            Agenda item 2), by Human Rights Council, 2012, Geneva: Human Rights Council.
                       31     Ibid.
   126   127   128   129   130   131   132   133   134   135   136