Page 137 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 137
136 วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน
19.6 ก�รสนับสนุนก�รยกเลิกหรือก�รพักใช้โทษประห�รชีวิต
ปัจจุบัน ประเทศไทยมีผู้ต้องโทษประหารชีวิตที่ยังถูกจำาคุกรอการประหารชีวิต 447 ราย
(ข้อมูลกรมราชทัณฑ์ เดือนเมษายน 2560) ในทางระหว่างประเทศถือว่าประเทศไทยเป็นหนึ่งในประเทศที่พยายาม
คงโทษประหารชีวิตไว้ โดยได้พยายามรักษาระยะห่างในการลงโทษประหารชีวิตไว้ไม่ให้เกิน 10 ปี การประหาร
ชีวิตครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 18 มิถุนายน 2561 เป็นชาย 1 ราย โดยเป็นนักโทษคดีฆ่าผู้อื่นอย่างทารุณโหดร้าย
เพื่อชิงทรัพย์
19.7 ข้อมติว่�ด้วยก�รพักใช้โทษประห�รชีวิตของสหประช�ช�ติ (moratorium
resolution) และบันทึกว่�ด้วยก�รคัดค้�นคว�มพย�ย�มในก�รพักใช้โทษประห�รชีวิตหรือก�รยกเลิก
โทษประห�รชีวิต (note verbale of dissociation)
ผู้แทนของรัฐบาลไทยได้ใช้สิทธิงดออกเสียงในการลงคะแนนในข้อมติของสมัชชา
สหประชาชาติว่าด้วยการพักใช้โทษประหารชีวิต (Moratorium on the death penalty) ที่สนับสนุนให้รัฐบาล
ของประเทศต่าง ๆ พักหรือชะลอการลงโทษประหารชีวิตในปี 2559 แต่ขณะเดียวกันประเทศไทยก็ไม่ได้ลง
ลายมือชื่อในหนังสือ (Note Verbale of dissociation) เพื่อให้สหประชาชาติได้บันทึกว่าประเทศไทยคัดค้าน
ความพยายามในการพักใช้โทษประหารชีวิตหรือการยกเลิกโทษประหารชีวิตด้วย ทำาให้ประเทศไทยได้รับการจัด
ให้เป็นหนึ่งในประเทศที่มีแนวโน้มอาจยกเลิกโทษประหารชีวิตในทางปฏิบัติได้
20 ข้อสรุป
โทษประหารชีวิตได้รับการยอมรับว่าเป็นข้อยกเว้นของสิทธิในการมีชีวิตในตราสารสิทธิมนุษยชน
ระดับระหว่างประเทศและระดับภูมิภาค อย่างไรก็ตาม ตราสารเหล่านี้ได้กำาหนดข้อจำากัดที่เข้มงวดเกี่ยวกับเงื่อนไข
และวิธีการลงโทษประหารชีวิต
การตีความอย่างก้าวหน้าของตราสารเหล่านี้โดยศาลและสถาบันตุลาการในระดับระหว่างประเทศ
ระดับภูมิภาค และระดับภายในประเทศ รวมทั้งโดยที่ประชุมสมัชชาสหประชาชาติ คณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่ง
สหประชาชาติ คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนประจำากติกา
ICCPR คณะกรรมการประจำาอนุสัญญา และผู้ได้รับมอบอำานาจตามขั้นตอนพิเศษหรือผู้รายงานพิเศษแห่ง
สหประชาชาติ ต่างได้ช่วยยืนยัน และในบางกรณีได้ช่วยขยายขอบเขตการใช้บรรทัดฐานและการทำาความเข้าใจ
ต่อหลักสิทธิมนุษยชนที่เกี่ยวกับการลงโทษประหารชีวิตให้มากยิ่งขึ้น ด้วยเหตุนี้ การลงโทษประหารชีวิตที่เคย
แพร่หลาย เช่น การบังคับลงโทษประหารชีวิตโดยสรุปรวบรัด หรือการลงโทษประหารชีวิตผู้กระทำาความผิด
ที่เป็นเยาวชน จึงลดลงอย่างรวดเร็ว เพราะอาจถือว่าเป็นการผิดต่อกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศ
