Page 125 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 125

124     วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน






            ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของกฎหมายจารีตประเพณีระหว่างประเทศและให้นำาไปใช้กับทุกรัฐโดยไม่คำานึงถึงว่ารัฐนั้น

            ได้เข้าเป็นภาคีกฎหมายสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศนั้นหรือไม่
                     คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนประจำากติการะหว่างประเทศ ICCPR กล่าวว่า หากการพิจารณาที่มี

            ผลต่อชีวิต ไม่เคารพในสิทธิในการได้รับการพิจารณาคดีที่เป็นธรรม ผลของคำาตัดสินที่เป็นความตายของบุคคล
            ที่เกิดขึ้นจะไม่ถูกต้องตามกฎหมายระหว่างประเทศ โดยมีวิธีการพิจารณาและมาตรการในการคุ้มครองที่ควร

            กล่าวถึงไว้ ณ ที่นี้ ดังต่อไปนี้



                     14.1 ก�รจับกุมคุมขังโดยพลก�ร
                           ตามข้อ 6 (1) ของกติการะหว่างประเทศ ICCPR กำาหนดว่า บุคคลไม่อาจถูกจับกุมคุมขังชีวิต

            หรือร่างกายได้ “โดยพลการ” อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ยังคงมีการอภิปรายความหมายของ คำาว่า “โดยพลการ”
            เนื่องจากเป็นคำาที่ไม่ได้มีการให้นิยามไว้ในกฎหมายระหว่างประเทศ

                           ความหมายกว้าง ๆ ของ คำาว่า “การจับกุมคุมขังโดยพลการ” อาจให้หมายความถึง การกักขัง
            ชีวิตที่ผิดกฎหมาย ไม่ยุติธรรม หรือไม่สมเหตุสมผล คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนได้ให้นิยามของคำาว่า

            “โดยพลการ” เพื่อตีกรอบกว้าง ๆ องค์ประกอบของคำาว่า “โดยพลการ”  ไว้ดังนี้ “(ให้)มีองค์ประกอบด้วย
                                                                  22
            ความไม่เหมาะสม ความไม่ยุติธรรม และความไม่สามารถคาดเดาเหตุการณ์ได้” เช่น การเลือกใช้กฎหมายที่มีผล

            ต่อชีวิตที่เป็นการเลือกปฏิบัติ ตัวอย่างเช่น ศาลสิทธิมนุษยชนแห่งภูมิภาคอเมริกาได้มีความเห็นไว้ในการ
            ให้คำาปรึกษาของศาล (advisory opinion) ว่า “การจับกุมคุมขังชีวิตจะเป็นการกระทำาโดยพลการ หากการ

            กระทำานั้นขัดแย้งกับมาตรฐานสิทธิมนุษยชนระหว่างประเทศหรือกฎหมายมนุษยธรรมระหว่างประเทศ”
            ภายใต้การตีความนี้ จึงอาจตีความได้ว่า การละเมิดสิทธิมนุษยชนใด ๆ ก็ตามที่เกิดขึ้นในขั้นตอนการจับกุมคุมขัง

            จะทำาให้การลงโทษประหารชีวิตหรือการตัดสินโทษประหารชีวิตเป็นสิ่งที่ไม่ชอบธรรม
                           เพื่อรับรองว่าจะไม่มีการจับกุมคุมขังชีวิตหรือร่างกายของบุคคลโดยพลการ รัฐจำาเป็นต้องมี

            ศาลหรือสถาบันตุลาการที่มีอำานาจตามที่รัฐธรรมนูญหรือกฎหมายกำาหนดและมีอิสระในการพิจารณาความผิด
            ทั้งนี้ ตามร่างข้อคิดเห็นทั่วไป หมายเลข 36 ของคณะกรรมการสิทธิมนุษยชน มีความเห็นว่า ศาลต้องเป็นอิสระ

            จากทั้งฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ และด้วยเงื่อนไขนี้ ทำาให้ศาลทหารในหลายประเทศไม่มีมาตรฐานที่เป็น
            ไปตามข้อกำาหนดนี้ นอกจากนี้ ยังมีความเห็นว่าศาลยุติธรรมตามจารีตประเพณีหรือศาลศาสนาอาจไม่สามารถ

            รับประกันได้อย่างเพียงพอว่าการพิจารณาคดีจะเป็นไปด้วยความยุติธรรมตามมาตรฐานระหว่างประเทศ








                       22      From U.N. Covenant on Civil and Political Rights: CCPR commentary.  Op.cit.
   120   121   122   123   124   125   126   127   128   129   130