Page 117 - วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน. ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม - ธันวาคม 2561)
P. 117

116     วารสารวิชาการสิทธิมนุษยชน






                     (6) การกระทำาความผิดทางอาชญากรรมที่ยังกระทำาไม่สำาเร็จ หรือการเตรียมการกระทำาความผิด

            เช่น การพยายามฆ่า การสมรู้ร่วมคิดกันกระทำาความผิดระหว่างข้าราชการพลเรือนและ/หรือข้าราชการทหาร
                     (7) การหนีทหารหรือการหลีกเลี่ยงการเข้ารับการเกณฑ์ทหาร

                     (8) การละเมิดลิขสิทธิ์
                     (9) การมีชู้หรือการทำาผิดประเวณี

                     อย่างไรก็ตาม ยังคงมีข้อถกเถียงกันว่าการทรยศต่อชาติและการจารกรรมถือว่าเป็น “อาชญากรรม
            ร้ายแรงที่สุด” หรือไม่

                     คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนประจำากติกา ICCPR คัดค้าน “อาชญากรรมที่กำาหนดไว้อย่างคลุมเครือ”
            รวมถึงการกระทำาความผิดต่อ “สันติภาพ มนุษยชาติ หรือสิทธิมนุษยชน” หรืออาชญากรรมสงคราม “ที่มีสาเหตุ

            มาจากความเกลียดชังต่อรัฐ” คณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติ (UNCHR) มีความเห็น
            เช่นเดียวกันว่า การกระทำาความผิดเช่น “การเป็นปฏิปักษ์ต่อความสงบเรียบร้อยของชาติ” และ “การละเมิดต่อ

            ความมั่นคงของชาติ” เป็นการกระทำาความผิดที่มีความคลุมเครือและไม่สามารถยอมรับว่าเป็นอาชญากรรมที่
            ร้ายแรงที่สุดได้ รวมทั้งยังเป็นการละเมิดต่อ ข้อ 6 (2) ของกติการะหว่างประเทศ ICCPR ความวิตกกังวลเหล่านี้

            สอดคล้องต่อมุมมองของการลงโทษประหารชีวิตในหลายรัฐสำาหรับความผิดแบบกว้าง ๆ ที่เกี่ยวกับการก่อการร้าย
                     คณะมนตรีสิทธิมนุษยชนแห่งสหประชาชาติได้มีข้อมติเกี่ยวกับโทษประหารชีวิตในปี  2548

            เพื่อเรียกร้องให้รัฐงดเว้นการตีความการกระทำาความผิดที่เกินไปกว่าการกระทำา “โดยเจตนา ที่มีผลทำาให้ผู้อื่น
            ถึงแก่ความตายหรือมีผลทำาให้เกิดการสูญเสียชีวิต” ด้วยเหตุนี้ จึงกล่าวได้ว่า อาชญากรรมที่ร้ายแรงที่สุดที่ต้อง

            มีการลงโทษด้วยความตายนี้จึงไม่รวมถึงกิจกรรมที่ไม่มีความรุนแรง (non-violent activity) โดยตัวของกิจกรรม
            นั้นเอง เช่น การแสดงออกทางความเชื่อหรือศาสนา พฤติกรรมทางเพศระหว่างผู้ใหญ่ที่สมยอมกัน หรือ

            อาชญากรรมทางการเงิน
                     ประเด็นปัญหานี้ได้รับการพิจารณาอีกครั้งตามรายงานของผู้รายงานพิเศษของสหประชาชาติว่าด้วย

                                                                         14
            การลงโทษที่อยู่นอกเหนือกฎหมาย โดยสรุปรวบรัด หรือโดยพลการ ประจำาปี 2550  (Special Rapporteur
            on Extrajudicial, Summary or Arbitrary Executions) โดยในรายงานดังกล่าว ผู้รายงานพิเศษ ฯ ได้กล่าวว่า

            ภายหลังจากการวิเคราะห์และการตีความตามกฎหมายระหว่างประเทศและการปฏิบัติของหน่วยงานของ
            สหประชาชาติที่เกี่ยวข้อง ให้คำาว่า “อาชญากรรมที่ร้ายแรงที่สุด” สามารถใช้ได้เฉพาะกับอาชญากรรมที่มีเจตนา

            หมายจะฆ่าเอาชีวิตและมีผลให้เกิดการสูญเสียชีวิตเท่านั้น นอกจากนี้ รายงานดังกล่าวยังระบุว่า มีอาชญากรรม



                       14      From Civil and political rights, including the questions of disappearances and
            summary executions: report of the special rapporteur on extrajudicial summary or arbitrary execu-
            tions, Philip Alston (A/HRC/4/20 of 29 January 2007), by Human Rights Council, 2007.  Retrieved from
            https://documents-dds-ny.un.org/doc/UNDOC/GEN/G07/105/00/PDF/G0710500.pdf?OpenElement
   112   113   114   115   116   117   118   119   120   121   122